Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2019

Τραγούδια γάμου από την Κάρυστο κάποτε.

Αποτέλεσμα εικόνας για σκηνές από γάμο 1930 παράδοση φωτογραφια


Σήμερα η μητέρα μου μου παρέδωσε μια σελίδα με τραγούδια που έλεγε η γιαγιά μου η Κούλα και είχε προνοήσει να καταγράψει η αδελφή μου.
Ενώ τα διάβαζα θυμήθηκα έντονα το τρόπο που τα τραγουδούσε και τις ιστορίες που μας έλεγε για το πως και πότε τα έλεγαν τότε, στον καιρό της , όπως έλεγε.
Μακάρι να είχαμε φυλάξει και την κασέτα με την ηχογράφηση της, αλλά πιστεύω  ότι είναι πολύ σημαντικό που επέζησαν τουλάχιστον οι στίχοι.

 Ο  Γαμπρός λοιπόν τραγουδά στην νύφη

Στον τόπο που σε πρωτοείδα
θε να φυτέψω μουσμουλιά
για να κρεμάσω τις ελπίδες
εις τα ανθισμένα της κλαδιά

Στον ίσκιο της θε να κοιμάμαι
την ευωδιά της να ρουφώ
κι όταν εσένα φως μου θυμούμαι
να κόβω μούσμουλο στυφό.


Η Μάνα της κοπέλας στον γαμπρό

Σε τούτηνε την γειτονιά
έχω κι εγώ να κάνω
ένα κλωνί βασιλικό
να κόψω να τον πάρω

Ο ΠΕΘΕΡΟΣ
Είχα μιαν αγάπη -αγάπη στον καιρό μου
κείνη ήταν τα μάτια μου-κείνη ήτανε το φως μου
και την αγαπούσα πιστά και πιστεμένα
και κείνη η αφολότιμη κορόιδευε με μένα.
Ένα πρωί πέρασα από την γειτονιά της
και τηνε καλημέρισα να μάθω τ΄όνομα της

Καλημέρα μήλο- μήλο και πορτοκάλι
μα σα και σένα τζόγια μου στον κόσμο δεν είναι άλλη.

Η ΚΟΥΝΙΑΔΑ ΣΤΗΝ ΝΥΦΗ
Σαν την μαρμαροκολόνα τριαλαλά στέκεις μέσ στην εκκλησιά
και μαραίνεις παλικάρια τριαλαλά γέρους νέους και παιδιά.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου