Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2020

AΦΙΈΡΩΜΑ - ΤΑ ΦΑΡΆΓΓΙΑ ΤΗΣ ΟΧΗΣ

AΦΙΈΡΩΜΑ-
ΤΑ ΦΑΡΆΓΓΙΑ ΤΗΣ ΟΧΗΣ.
Τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες τις αντιγράφουμε από την σελίδα στο φεις της κ.Βασιλικής Βαρελά.



ΜΕΡΟΣ 1ο
Το Φαράγγι του Δημοσάρη Ποταμού

Το φαράγγι του Δημοσάρη βρίσκεται στη ΒΑ πλευρά της Οχης και ξεκινάει από τα 800μ. στη θέση Πέτροκάναλο για να καταλήξει στη θάλασσα όπου ο οικισμός Καλλιανού.
Το ομώνυμο ποτάμι συνοδεύεται από ένα καθαρό μονοπάτι που σε μέρη του είναι λιθόστρωτο ή σχηματίζει φαρδύ καλντερίμι. Στο οικισμό Λενωσαίοι σταματάει το μονοπάτι και αρχίζει ο δρόμος που απομακρύνεται από τον ποταμό.
ΤΟ ΑΡΧΑΊΟ ΜΟΝΟΠΆΤΙ
Η διαδρομή του Δημοσάρη ήταν βασικός άξονας επικοινωνίας μεταξύ του Καλλιανού και των χωριών της Καρύστου τουλάχιστον από τα χρόνια του μεσαίωνα.
Το όνομα Δημοσάρης άλλωστε έχει σχέση με τη δημοσιά, το δημόσιο δρόμο ή κτήμα.
Η καταπράσινη φύση του φαραγγιού και η εναλλαγή του τοπίου με τα νερά που σχηματίζουν μικρούς καταρράκτες και πισίνες, έχουν αναδείξει τον Δημοσάρη σε τουριστικό αξιοθέατο της ορεινής φύσης της περιοχής.
Η. ΒΛΆΣΤΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΡΑΓΓΙΟΎ
Το φαράγγι σχηματίζει ένα πολύμορφο μωσαϊκό βλάστησης που ίσως είναι το καλύτερο δείγμα της περιοχής της Οχης.
Στα ψηλότερα μέρη συναντάμε υπολείμματα δασικών δέντρων με σποραδικές καστανιές, σορβιές (Sorbus aria), δρυς και σφενδάμια.
Οι απότομες ξερικές πλαγιές μέχρι και τα 900μ. καλύπτονται με εκτεταμένα και πυκνά δάση αριάς ή θαμνώδη ρείκια.
Τα παρόχθια δάση πλατάνου (Platanus orientalis) ξεκινούν από τα 1200μ. με χαμηλά δέντρα, ενώ όσο καταβαίνουμε οι όχθες του ποταμού καλύπτονται από πυκνά και ψηλά πλατάνια.
Οι δασωμένες πλαγιές πάνω από το ποτάμι συνεχίζουν σε όλη την έκταση του φαραγγιού και περιλαμβάνουν πυκνά πουρνάρια, μελεούς, αγρέλια και αριές.
Συναντάμε επίσης σποραδικά δέντρα με αρκουδοπούρναρο και ανοιχτά ξέφωτα με θεριεμένες φτέρες.
Πλησιάζοντας τη θάλασσα, η δασική βλάστηση δίνει τη θέση της στα φρύγανα που αντέχουν την ξηρασία και την αλμύρα της θάλασσας.
ΤΟ ΧΩΡΙΌ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ
Στην καρδιά του φαραγγιού υπάρχει ακόμη το εγκαταλειμμένο χωριό Μπαμπάδες, ένας μικρός παράδεισος σε εύφορο έδαφος.
Οι κάτοικοι καλλιεργούσαν μουριές, κερασιές, μηλιές και εξαιρετικά κηπευτικά.
ΠΟΎΛΙΑ ΚΑΙ ΖΏΑ ΤΟΥ ΦΑΡΑΓΓΙΟΎ
Η ποικιλία της βλάστησης και των τοπίων στο φαράγγι του Δημοσάρη εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις για μια πλούσια πανίδα.
Στα ψηλότερα δύσβατα μέρη όπου υπάρχουν γκρεμοί φωλιάζει ο φιδαετός, ενώ συχνά πετούν γερακίνες, ξεφτέρια και βραχοκιρκίνεζα.
Μέσα στο δάσος και κοντά στο ποτάμι κάνουν αισθητή την παρουσία τους με το τραγούδι τους πολλά κοινά ωδικά πτηνά όπως οι τσιροβάκοι, ο κοκκινολαίμης, ο κότσυφας, το αηδόνι, ο σπίνος, η παπαδίτσα κ.α.
Υπάρχουν ακόμη αρκετά είδη φιδιών όπως, το νερόφιδο, ο λαφίτης, η σαϊτα, ο σαπίτης, η οχιά και η δενδρογαλιά.
Στο τελευταίο τμήμα του ποταμού ζουν οι γραμμωτές νεροχελώνες, βάτραχοι και σαλαμάνδρες.
https://www.ochi.gr/index.php/el/ochi/nature/gorges
ΑΦΙΈΡΩΜΑ - ΦΑΡΆΓΓΙΑ ΤΗΣ ΟΧΗΣ
ΜΕΡΟΣ 2ο : ΤΟ ΦΑΡΆΓΓΙ ΚΑΙ Η ΚΟΙΛΆΔΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΑΝΙΣΤΟΥ

Το φαράγγι και η κοιλάδα του Πλατανιστού, κρύβονται σε μια αραιοκατοικημένη, ανόθευτη περιοχή της Εύβοιας και διακρίνεται για το κατάφυτο μονοπάτι του, που καταταλήγει σε μια όμορφη παραλία.
Ο Πλατανιστός είναι το πιο απομακρυσμένο χωριό της Νότιας Εύβοιας, κοντά στα 25 χλμ. ανατολικά από την Κάρυστο.
Γύρω από τον οικισμό υπάρχουν αρκετά μικρά, ακατοίκητα ή με πολύ λίγους κατοίκους, χωριά.
Το ομώνυμο φαράγγι βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του όρους Όχη, στα βόρεια του ξεκινάνε τα βουνά του Καβοντόρο και στα ανατολικά του απλώνεται το Αιγαίο πέλαγος.
Μέσα στο φαράγγι σε όλο το μήκος του κυλάει ένα όμορφο ρέμα με κρυστάλλινα νερά που οι πηγές του βρίσκονται λίγο δυτικά από το Πανοχώρι.
Το ρέμα είναι το δεύτερο σε παροχή ποτάμι της Όχης και διατηρεί τα νερά του όλο τον χρόνο.
Το φαράγγι ξεκινάει από την Όχη, κοντά στον οικισμό Πανοχώρι, όπου βρίσκονται και τα πιο απότομα σημεία.
Πολλοί ονομάζουν το φαράγγι ως Πανοχωρίου και όχι ως Πλατανιστού.
Η ΚΟΙΛΆΔΑ
Στη συνέχεια και μετά από 3,5 χλμ. περίπου συναντάει τον Πλατανιστό, όπου από κεί και πέρα το φαράγγι ηρεμεί και συνεχίζει προς τα ανατολικά σχηματίζοντας μια μικρή κοιλάδα.
Έξι χιλιόμετρα μετά τον Πλατανιστό το ρέμα εκβάλλει στο Αιγαίο στην παραλία Ποτάμι, σε μια περιοχή που δημιουργούνται λιμνούλες και έλη πίσω από όμορφες αμμοθίνες.
Το περπάτημα είναι μοναδικό, μέσα σε πυκνό δάσος, περνώντας το ποτάμι και θαυμάζοντας τους καταρράκτες.
ΤΟ ΠΈΤΡΙΝΟ ΓΕΦΎΡΙ ΚΑΙ Ο ΝΕΡΟΜΥΛΟΣ
ΑΡΧΑΊΑ ΤΕΙΧΉ
Στη βόλτα σας θα ανακαλύψετε πολλά ακόμα αξιοθέατα, όπως το πέτρινο γεφύρι και τον παραδοσιακό νερόμυλο στο Πανοχώρι, την πέτρινη γέφυρα Αρτινής τεχνοτροπίας στα Μαστρογιαννέικα, τα μεγαλόπρεπα αρχαία τείχη στο Ελληνικό και την εκκλησία των Αγ. Κωνσταντίνου και Αγ. Ελένης που χτίστηκε με μάρμαρα των αρχαίων κτιρίων της περιοχής.
Η. ΒΛΆΣΤΗΣΗ
Η βλάστηση αλλάζει όμορφα ανάλογα με το υψόμετρο. Στα ψηλά η βλάστηση είναι αραιή με λίγους άρκευθους, πουρνάρια, φρύγανα, ρείκια και χορτολίβαδα.
Στην συνέχεια ξεκινάει ένα μεικτό παραποτάμιο δάσος φυλλοβόλων με είδη όπως, πλατάνια, σφενδάμια, καστανιές, σκλήθρα, ιτιές και λυγαριές, ενώ κοντά στη θάλασσα αναπτύσσονται πικροδάφνες και όμορφες θίνες
. Στην κορυφή της χλωρίδας βρίσκεται το σπάνιο κολχικό Colchicum macrophyllum που βγαίνει στα σκιερά σημεία, κάτω από τα πλατάνια.
Άλλα φυτά που ξεχωρίζουν είναι η ενδημική βιόλα της Εύβοιας Viola euboea, ο κρόκος Crocus sieberi atticus, η Ajuga orientalis, ο φλώμος Euphorbia deflexa, το Goniolimon sartorii, η φριτιλάρια Fritilaria ehrhartii, ο ενδημικός Stachys euboica, το Doronicum orientale, η καμπανούλα Campanula constantinii, το Galium melanantherum, η Veronica beccabunga, το Epilobium parviflorum, το Symphytum bulbosum και η εντυπωσιακή Primula vulgaris sibthorpii.
ΤΑ ΠΟΥΛΙΆ
Το φαράγγι του Πλατανιστού είναι σημαντικό για την ορνιθοπανίδα, καθώς, μεταξύ άλλων, πρόκειται για μια από τις νοτιότερες περιοχές παρουσίας του όμορφου νεροκότσυφα.
Επίσης τα βράχια της παραλίας στο Ποτάμι ζούνε σε καλούς αριθμούς οι σπάνιοι αιγαιόγλαροι. Από τα αρπακτικά εδώ ζούνε σπιζαετοί, φιδαετοί, γερακίνες, αετογερακίνες, πετρίτες, μαυροπετρίτες, ξεφτέρια, βραχοκιρκίνεζα, ενώ στο δάσος ζούνε σπάνιοι μπούφοι και χουχουριστές. Άλλα πουλιά του δάσους είναι το γυδοβύζι, η δεντροσταρήθρα, η φάσσα, η τσίχλα, το τρυγόνι, ενώ στα μικροπούλια της περιοχής συμπεριλαμβάνονται η σταχτοσουσουράδα, ο δεντροτσοπανάκος, ο αιγίθαλος, η σταχτάρα, ο θαμνοτσιροβάκος, ο μαυροτσιροβάκος, ο κοκκινοτσιροβάκος, ο μαυροσκούφης, το αηδόνι, η γαλαζοπαπαδίτσα, το λούγαρο, το φρυγανοτσίχλονο και το σιρλοτσίχλονο.
ΤΑ ΑΜΦΙΒΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΆ ΖΏΑ. ΤΟΥ ΦΑΡΑΓΓΙΟΥ
Τα αμφίβια αντιπροσωπεύονται από δεντροβάτραχους, γραικοβάτραχους, πρασινόφρυνους, κοινούς φρύνους και κιτρινομπομπίνες.
Από την ερπετοπανίδα του φαραγγιού ξεχωρίζουν οι μεσογειακές χελώνες, οι κρασπεδωτές χελώνες, τα σαμιαμίδια, τα λιακόνια, τα σιλιβούτια, οι τρανόσαυρες, οι τυφλίτες, τα νερόφιδα, οι σαΐτες, οι λαφιάτες, οι σαπίτες, οι δεντρογαλιές, τα σπιτόφιδα, οι έρυκες και οι οχιές, ενώ κοντά στις εκβολές ζούνε ποταμοχελώνες.
Η πανίδα των θηλαστικών περιλαμβάνει αλεπούδες, κουνάβια, νυφίτσες, σκαντζόχοιρους, λαγούς και διάφορα είδη νυχτερίδων.


ΑΦΙΈΡΩΜΑ-- ΦΑΡΆΓΓΙΑ ΤΗΣ ΟΧΗΣ
ΜΕΡΟΣ 3ο ΤΟ ΦΑΡΆΓΓΙ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΔΗΜΗΤΡΊΟΥ

Ο οικισμός Άγιος Δημήτριος, βρίσκεται 19 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Μαρμαρίου, σε 350 μέτρα υψόμετρο, στην πλαγιά του βουνού Ρέπεζα.
Πάνω από τον οικισμό η κορυφή της Οχης, Μπούμπλια, με 1127 μέτρα υψόμετρο (και στα νοτιοανατολικά το βουνό Πλάτανος, υψόμετρο 1017 μέτρα), στην οποία ανεβαίνει, περνώντας από συστάδες με υπεραιωνόβιες καστανιές, πλατάνια και αριές, ένα σημασμένο μονοπάτι που ξεκινά από τον οικισμό.
Δυστυχώς από πέρισυ στη θέση Πλατανος έχει εγκατασταθεί Αιολικός Σταθμός με πολύ μεγάλη βλάβη για το τοπίο και την βλάστηση της περιοχής.
Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται το φαράγγι του Αγίου Δημητρίου και το φαράγγι Δημοσάρη.
Στο φαράγγι του Αγίου Δημητρίου, η φύση με την σπάνια βιοποικοιλότητα οργιάζει, η ομώνυμη παραλία ή αλλιώς Σχινοδαύλεια με τις σπηλιές, τους σταλακτίτες και τις λιμνούλες όπου καταλήγει το ποτάμι (ρέμα Πορφύρα) και το βυζαντινό εκκλησάκι του 11ου αιώνα, αφήνουν τον επισκέπτη με το στόμα ανοιχτό: "Μα αυτός εδώ είναι ο παράδεισος! Μόλις έφτασα".
Το φαράγγι του Αγίου Δημητρίου είναι ένα εντυπωσιακό ασβεστολιθικό φαράγγι με τις πιο δραματικές βραχώδεις ορθοπλαγιές στην περιοχή της Όχης.
Το φαράγγι διασχίζει ένας νέος δρόμος, που οδηγεί από το χωριό Άγιος Δημήτριος προς Καλλιανού και Καβο Ντόρο. Υπάρχουν και δύο καταπληκτικά μονοπάτια, που διασχίζουν το φαράγγι.
Με αφετηρία τον Άγιο Δημήτριο, το ένα προχωρεί χαμηλά μέσα στο φαράγγι και καταλήγει στην πανέμορφη παραλία Σχοινοδαύλεια.
Το άλλο μονοπάτι προχωρεί ψηλά, πάνω από το φαράγγι και φθάνει στον οικισμό Καλέργου.
Από εκεί κατηφορίζει απότομα στη ρεματιά του Δημοσάρη και καταλήγει στην παραλία Καλλιανού
ΓΕΩΛΟΓΊΑ
Χωρίς αμφιβολία, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον του φαραγγιού παρουσιάζουν η γεωλογία, καθώς και η σημασία του για τα πουλιά και τα σπάνια φυτά.
Οι πλακοειδείς στρώσεις μαρμάρου και σιπολινομαρμάρου σχηματίζουν εντυπωσιακούς πύργους, καμάρες, σπηλαιώσεις και χαραδρώσεις.
Το φαράγγι έχει πολλές πηγές, ακόμη και κοντά στη θάλασσα.
Η ΒΛΆΣΤΗΣΗ
Υπολείμματα δασικής βλάστησης, με πλατάνια, αριές και δρυς βρίσκονται μέσα σε απότομες ρεματιές και φύονται δίπλα στα βράχια. Το ρέμα Πορφύρας ρέει σχεδόν όλο το χρόνο, σχηματίζοντας μικρούς καταρράκτες και φυσικές πισίνες.
Η ΟΡΝΙΘΟΠΑΝΊΔΑ
Το φαράγγι του Αγίου Δημητρίου είναι από τις σημαντικότερες περιοχές στην Εύβοια για τα αρπακτικά πουλιά.
Εδώ ζουν ή διαβαίνουν σπάνια αρπακτικά όπως ο σπιζαετός, ο πετρίτης, η αετογερακίνα, ενώ πολύ σπάνιος επισκέπτης είναι και ο χρυσαετός.
Κατά τη μετανάστευση παρατηρούνται όρνια, «σκίπες» στη γλώσσα των ντόπιων, που κάποτε ζούσαν μόνιμα και φώλιαζαν στους γκρεμούς του φαραγγιού.
Εύκολα μπορεί να παρατηρήσει κανείς τις γερακίνες, τα βραχοκιρκίνεζα και το ξεφτέρι, ή να ακούσει τη βροντερή φωνή του μπούφου το βράδυ.
Από βοτανικής άποψης το φαράγγι έχει επίσης ενδιαφέρον. Στις ψηλές ασβεστολιθικές πλαγιές φύονται πολλά σπάνια βραχόφιλα φυτά, ενώ υπάρχουν ιδιαίτερες φυτοκοινωνίες κοντά σε πηγές και παράκτιους γκρεμούς.
ΑΦΙΈΡΩΜΑ ΦΑΡΆΓΓΙΑ ΤΗΣ ΟΧΗΣ
ΜΕΡΟΣ 4ο - ΤΟ ΦΑΡΆΓΓΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΜΠΟΛΗΣ
Το φαράγγι της Αρχάμπολης βρίσκεται στη βορειοανατολική μεριά της Όχης, εφτά χιλιόμετρα νότια από το ακρωτήριο του ΚΑΦΗΡΈΑ, ανάμεσα στα χωριά Θύμι και Ευαγγελισμός.
Το μικρό φαράγγι έχει μοναδική άγρια ομορφιά. Κατακόρυφοι κοφτοί βράχοι στριφογυρίζουν δημιουργώντας ένα δραματικό τοπίο που καταλήγει σε μια μικρή ονειρεμένη παραλία.
Στις μεγάλες ορθοπλαγιές του φαραγγιού φύονται βραχόφιλα και ενδημικά φυτά.
Αυτά τα άγρια βράχια και η δυσπρόσιτη θέση τους ευνοούν την επιβίωση ορισμένων σπάνιων πουλιών.
Στην Αρχάμπολη συναντά κανείς τα είδη της «πέτρας και της θάλασσας».
Πολλά ζώα του φαραγγιού φωλιάζουν στις σπηλαιώσεις και στις τρύπες των βράχων.
Υπάρχουν σπάνια πουλιά σαν το μπούφο, διάφορα είδη αρπακτικών όπως το βραχοκιρκίνεζο, ο πετρίτης κ.α. Λίγοι άνθρωποι έρχονται εδώ.
Σε πιο ήσυχες στιγμές, μπορεί κανείς να έχει την τύχη να δει και είδη όπως η φώκια, που χρειάζεται ηρεμία και γαλήνη.
Θα δείτε ακόμα, ερείπια τειχών αρχαίας πόλης του 6ου π.Χ. αιώνα.
Έρευνες έχουν δείξει πως η πόλη αυτή ήταν ιδιαίτερα σημαντική καθώς είχε ακρόπολη και ναό, δικό της λιμάνι και μεταλλωρυχεία όπως αποδεικνύουν και οι σκουριές που θα δείτε και μόνοι σας στην περιοχή. Το φαράγγι ονομάστηκε Αρχάμπολη από τις λέξεις αρχαία πόλη.
(Ο Αρχαιολογικος χώρος Αρχάμπολης σε επόμενη ανάρτηση.)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου