Σάββατο, 6 Ιουνίου 2020

Καταιγισμός δραστηριοτήτων σε σχέση με αντι ΒΑΠΕ κινήσεις και κινήματα.

Τελευταία έχω ζαλιστεί με την υπερδραστηριότητα και δημοσιεύσεις σε σχέση με τις ΒΑΠΕ.
Τα συναισθήματα είναι ανάμικτα. Από την μια έκπληξη αλλά και χαρά, από την άλλη στενοχώρια γιατί εμείς εδώ ήδη τα έχουμε παντού γύρω μας, αλλά και προσμονή μήπως και γλυτώσουμε μερικά από τα σχεδιαζόμενα.
Είναι σαν ξαφνικά να έγινε ένα κλικ και να γέμισε ο κόσμος από ανθρώπους που μπορούν να πιέσουν τα κέντρα των αποφάσεων και δεν μας σπρώχνουν πια στο περιθώριο και την σιωπή. Μιλούν πια για τις ΒΑΠΕ , χωρίς να τους χλευάζουν κάθε δεύτερη συλλαβή και να φτύνουν στην τρίτη.
Απίστευτο πραγματικά.
Επί την ευκαιρία βγαίνουν και στο φως  στοιχεία  επίσημων εγγράφων από επίσημες πηγές , όσα λέγαμε από εδώ, πάλι από επίσημες πηγές αλλά ανεπίσημους διαύλους. Ένα από αυτά είναι η σημασία της σύμφωνης γνώμης της κοινωνίας.
Πάνω από 10 χρόνια ακούμε το , ΈΧΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ.
Και τώρα βλέπουμε στην πράξη στα νησιά και αλλού, ότι δεν είναι έτσι. Βλέπουμε ότι, τι όταν αντιδρούν οι τοπικές κοινωνίες και αποφασίσουν να συγκρουστούν, τα σχέδια ματαιώνονται.
Έτσι ματαιώθηκε και εδώ η εκφόρτωση στο λιμάνι της Καρύστου, και η εναπόθεση στο παραλιακό μέτωπο στο Μπούρο και μερικά λίγα άλλα, όπως μια ανεμογεννήτρια εδώ και μια εκεί.

Διαβάστε αν θέλετε και την μελέτη που ακολουθεί εκτός από τα αποσμάσματα και θα δείτε το τι προβλέπεται και αναλογιστείτε το τι συμβαίνει στην περιοχή μας και το τι πρέπει να διαχειριστούμε- να απαιτήσουμε -και επιτέλους να μας πάρουν στα σοβαρά μιας και όλα δείχνουν ότι  κάτω από το σύνορο μας έχουν για ΔΙΣΠΡΟΣΙΤΗ ΚΑΙ ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ, σύμφωνα με γραπτά βουλευτών μας.
τ
Αναγνώστες αν νομίζετε ότι έχουν μπει αρκετές και φτάνει, δεν έχετε δει τίποτα σε σχέση με   αυτό  που σχεδιάζεται ,αν δεν πιέσετε να μην μπουν άλλες. Ίσως τώρα που υπάρχει τόσο ζωηρό ενδιαφέρον παντού και γίνονται κινήσεις και τα κινήματα δραστηριοποιούντε έντονα, ίσως τώρα είναι η ευκαιρία να ξεφύγει η κοινωνία μας από την αγκύλωση και να ζωντανέψει ξανά με ορμή σε ένα αντιβαπέ και περιβαλλοντικό κίνημα που θα σώσει ότι έχει απομείνει και θα διεκδικήσει όσα μας αξίζουν. Ας βάλουμε λοιπόν ένα Χ σε όσα έγιναν και μας χώρισαν στον αγώνα και ας ξεκινήσουμε αυτή την φορά όλοι μαζί από την αρχή.




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Τη θέση της ότι για την αδειοδότηση αιολικών πάρκων πρέπει να απαιτείται σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών, όπως αυτές εκφράζονται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού και όχι απλή γνωμοδότηση της επιτροπής περιβάλλοντος της Περιφέρειας, όπως ισχύει ως σήμερα.

Τη θέση της ότι για την αδειοδότηση αιολικών πάρκων πρέπει να απαιτείται σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών, όπως αυτές εκφράζονται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού και όχι απλή γνωμοδότηση της επιτροπής περιβάλλοντος της Περιφέρειας, όπως ισχύει ως σήμερα.



Απόσμασμα μελέτης
 https://ikee.lib.auth.gr/record/297076/files/TRIANTAFYLLIDISIOANNIS581_EE.pdf
ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ: ΧΩΡΟΘΕΤΗΣΗ ΧΕΡΣΑΙΩΝ ΑΙΟΛΙΚΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ: ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ


1.3.2. Απόσταση από τοποθεσίες αυξημένου κοινωνικού ενδιαφέροντος

Οι χώροι ιστορικής σημασίας αποτελούν περιοχές σημαντικές για το κοινωνικό σύνολο μιας και έχουν τόσο ιστορική όσο και πολιτιστική αλλά και συναισθηματική αξία για τα μέλη των κοινωνιών τις οποίες αφορούν.
Η μελέτη των Tsoutsos et al. (2014) που αφορά την Κρήτη αποτελεί ορόσημο μιας και υιοθετεί κριτήριο αποκλεισμού της τάξης των 3000 μέτρων απόστασης από ιστορικά σημεία με παγκοσμίως αναγνωρισμένη μεγάλη αξία και σημασία για το κοινωνικό σύνολο τα οποία αναφέρονται στον κατάλογο των χαρακτηρισμένων ως ιστορικής σημασίας χώρων του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού της Ελλάδας (νυν Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού). Ο καθορισμός της απόστασης ακολουθεί τους κανόνες χωροθέτησης που αναφέρονται στο Ειδικό Χωροταξικό Σχέδιο των ΑΠΕ για την Ελλάδα. Για τα πολιτισμικά μνημεία και τους αρχαιολογικούς χώρους οριοθετεί ακτίνα αποκλεισμού σε απόσταση 500 μέτρων από αυτά. [17] Σε αποκλεισμό των περιοχών σε απόσταση μικρότερη των 2000 μέτρων από τους ιστορικά σημαντικούς χώρους προβαίνουν στην μελέτη τους οι Wang et al. (2014) για την περιοχή Fukushima της Ιαπωνίας. Ακόμα, η Effat (2014), Latinopoulos και Kechagia (2015) και Baban et al. (2001)αποκλείουν τις περιοχές με απόσταση μικρότερη των 1000 μέτρων από αρχαιολογικούς χώρους και οι Watson et al. (2015) αποκλείουν τις περιοχές με ελάχιστη απόσταση 1000 μέτρα από τους ιστορικής σημασίας. Συμπληρωματικά, οι Bennui et al. (2007) στην μελέτη τους για περιοχή της Ταϊλάνδης θέτουν ως ζώνη αποκλεισμού τα 2000 μέτρα από τα σημεία ιστορικής σημασίας ενώ ταυτόχρονα προωθούν τις υπόλοιπες περιοχές που δεν ανήκουν στη ζώνη αποκλεισμού δίνοντας την υψηλότερη βαθμολογία σε όσες απέχουν περισσότερο από 4000 μέτρα. Αντίθετα, η Tegou et al. (2010) δεν χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο κριτήριο ως κριτήριο αποκλεισμού αλλά αξιολόγησης των υποψηφίων περιοχών χωροθέτησης.

Έτσι, για τη Λέσβο θέτουν τρείς ζώνες γύρω από το σύνολο των αρχαιολογικών χώρων. Οι αποστάσεις των ζωνών ορίζονται στα 500 μέτρα, 3000 μέτρα και 6000 μέτρα με τη σχετική βαθμολογία κάθε μιας να αυξάνεται παράλληλα με την απόσταση από τις κοινωνικά ευαίσθητες περιοχές. 1.3.3.
Απόσταση από περιοχές με τουριστική δραστηριότητα .
Οι περιοχές με τουριστική δραστηριότητα θεωρούνται ευαίσθητα οικοσυστήματα αφού επηρεάζουν την οικονομική ευρωστία των περιοχών στις οποίες αναπτύσσεται. Για το λόγο αυτό κρίνεται απαραίτητο από τους μελετητές των οποίων οι περιοχές μελέτης έχουν ανεπτυγμένη τουριστική δραστηριότητα ή θα ήθελαν να έχουν, το τοπίο των περιοχών να προστατεύεται από παρεμβάσεις μεγάλου μεγέθους όπως η εγκατάσταση ενός αιολικού πάρκου. Παρ’ όλη τη διαφοροποίηση των χαρακτηριστικών των περιοχών μελέτης, τόσο η μελέτη των Bennui et al. (2007) όσο των Latinopoulos και Kechagia (2015) και των Tsoutsos et al. (2015) αποκλείουν από το ενδεχόμενο χωροθέτησης το σύνολο των περιοχών που απέχουν λιγότερο από 1000 μέτρα από τις περιοχές τουριστικής ανάπτυξης και τουριστικών υποδομών. Τόσο για την παραθαλάσσια περιοχή μελέτης της Ταϋλάνδης όσο και της Λέσβου και της Κρήτης, το κριτήριο αποκλεισμού είναι το ίδιο.

1.3.4. Διάφορα κοινωνικά κριτήρια

Μερικές από τις μελέτες περιλαμβάνουν κοινωνικά κριτήρια που δύσκολα εντάσσονται σε κάποια από τις ανωτέρω κατηγορίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η μελέτη των Jiang-Jiang Wang et al. (2009)στην οποία τίθενται ως κριτήρια χωροθέτησης ο αριθμός των θέσεων εργασίας που θα δημιουργηθούν για την κατασκευή του έργου αλλά και διάφορα ποιοτικά κριτήρια όπως η κοινωνική αποδοχή και το γενικευμένο κοινωνικό όφελος. Την ίδια άποψη για τον αριθμό των θέσεων εργασίας ως σημαντικό κοινωνικό κριτήριο ενστερνίζονται και οι Haralambopoulos και Polatidis (2003) και οι Tegou et al. (2010). Πιο συγκεκριμένα, οι Gamboa και Munda (2007) αναφέρουν στη μελέτη τους πως για κάθε 9 ανεμογεννήτριες που εγκαθίστανται σε μια περιοχή, δημιουργείται μια μόνιμη θέση εργασίας. Η δημιουργία θέσεων εργασίας, και δη μόνιμων, όχι μόνο αποτελούν παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης αλλά συμβάλουν και στην κοινωνική αποδοχή.
 [18] Ακόμα, πληθώρα μελετών αναφέρονται στην οπτική και ακουστική όχληση που προκαλεί κάθε αιολικό πάρκο. Αιτίες αποτελούν το μεγάλο μέγεθος των ανεμογεννητριών, που αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες ενστάσεις στη δημιουργία αιολικών πάρκων σύμφωνα με τους Gamboa και Munda (2007) αλλά και η στάθμη του θορύβου που παράγεται από κάθε ανεμογεννήτρια, η οποία σύμφωνα με τη μελέτη των Abdelaziz et al. (2010) δύναται να φτάσει τα 100 db. Για το σκοπό αυτό, κάθε μελετητική ομάδα λαμβάνει συγκεκριμένα μέτρα πρόληψης. Για παράδειγμα στη μελέτη των Miller και Ruopu (2014), η βιωσιμότητα της χωροθέτησης καθορίζεται από την πυκνότητα του πληθυσμού. Οι περιοχές με πυκνότητα πληθυσμού από 0 έως 25 άτομα ανά τετραγωνικό μίλι χαρακτηρίζονται ως περιοχές υψηλής βιωσιμότητας, έως 50 άτομα/mi2 μέτριας, έως 100 χαμηλής, έως 150 πολύ χαμηλής ενώ περιοχές με πυκνότητα πληθυσμού μεγαλύτερη των 150 ατόμων/mi2 κρίνονται ακατάλληλες. Αντίθετα, στη μελέτη των Gorsevski et al. (2013), η αυξημένη πυκνότητα πληθυσμού αποτελεί επιθυμητή συνθήκη καθ’ ότι μειώνεται η απόσταση μεταφοράς της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας. Ακόμα, η απόσταση από οικισμούς και κατοικίες είτε ως κριτήριο αποκλεισμού είτε ως αξιολόγησης στο σύνολο των μελετών αποσκοπεί στην προστασία τους από την οπτική και ηχητική όχληση των ανεμογεννητριών Επιπροσθέτως, οι μελέτες των Baban et al. (2001) και Aydin et al. (2010) αναφέρονται στις ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές που δημιουργούν οι εγκαταστάσεις αιολικών πάρκων αλλά δεν τις περιλαμβάνουν με τη μορφή κριτηρίου στη διαδικασία χωροθέτησης. Μόνο στη μελέτη του Hansen (2005) χρησιμοποιείται ως κριτήριο η απόσταση από τους πυλώνες ραδιοκυμάτων που χρησιμοποιούνται στις τηλεπικοινωνίες.
Συμπληρωματικά, στη μελέτη των Hofer et al. (2014), σε μια προσπάθεια διασφάλισης της ποιότητας ζωής, στη διαδικασία χωροθέτησης προωθούνται περιοχές που έχουν ούτως η άλλως αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των κατοίκων της περιοχής, όπως μεγάλες μεταφορικές υποδομές, χωματερές και ορυχεία.

2

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου