Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2020

Νεφροπαθείς στην Καρυστία. Σκέψεις και ερωτήματα 3 χρόνια μετά τις υποσχέσεις.


Αγαπητοί αναγνώστες μπορεί το καλοκαίρι να πλησιάζει την αποκορύφωση του αλλά νομίζετε πραγματικά ότι κάποιον που παλεύει για την ζωή του τον ενδιαφέρει και πολύ αυτό?

Πριν πολλούς μήνες ένας γιατρός μας ανακοίνωσε ότι ο συγγενής μας θα έπρεπε να κάνει αιμοκάθαρση.
Πρώτο συναίσθημα, πανικός.
Δεύτερο συναίσθημα πανικός και απελπισία, και τρίτο, οργή.
Οργή βασικά εναντίον της πολιτείας που δεν είναι ικανή να φροντίζει επαρκώς και με αξιοπρέπεια τους πολίτες της και πρέπει να ταλαιπωρούνται απίστευτα για την ζωή τους σε δρόμους ανεπίτρεπτους που πρέπει να περνούν καταπονημένοι από την αιμοκάθαρση.


Βλέπετε αναγνώστες υπάρχει μια μεγάλη φιλολογία για την ομοφοβία και πως να γίνεται δεκτή η διαφορετικότητα της σεξουαλικής ταυτότητας από όλους σε κάθε επίπεδο και για αυτό δεν υπάρχει ταινία, σήριαλ, διαφήμιση που να μην τονίσει το μήνυμα.
Όμως η διαφορετικότητα δεν είναι μόνο η κάθε σεξουαλική ταυτότητα.
Είναι τα ΑΜΕΑ και σκέφτομαι το γιατί οι ασθενείς χρόνιων ασθενειών , οι οποίοι είναι ΑΜΕΑ, σπάνια υπάρχουν σε όλα αυτά.
Το πολύ πολύ να είναι καρκίνος, αλλά ο καρκίνος δεν είναι η μοναδική ασθένεια που ταλανίζει και οδηγεί πολλές φορές στο μοιραίο.
Στα δικαιώματα των νεφροπαθών, διαβάζουμε ότι για τα χρήματα που αφορούν την μετακίνηση αλλά αν υπολογίσουμε όλο το πακέτο της ασθένειας, δεν είναι παρά σταγόνα στον ωκεανό.

Μεγάλος ο πρόλογος και ευχαριστώ πολύ σε όποιον κατάφερε να διαβάσει μέχρι εδώ όμως όλα αυτά κάτι μας δείχνουν. Και αυτό που βλέπω είναι ότι η ανθρώπινη ζωή αντιμετωπίζεται πολύ κυνικά και πολύ συμψηφιστικά .  Επίσης βλέπω το ότι όσο πιο αδύναμο σε κάνει μια ασθένεια, τόσο χάνετε η φωνή σου. Όσο πιο πολύ απέχεις από την παραγωγική διαδικασία , τόσο διάφανος είσαι για την πολιτεία και βλέπει μέσα από εσένα, αλλά όχι εσένα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όλοι μας, μας όλοι μας, ακόμα και λόγω ηλικίας είμαστε εν δυνάμει ΑΜΕΑ και πολύ κακώς η στάση μας είναι τόσο αποστασιοποιημένη από αυτό το πρόβλημα των συγχωριανών μας, των ανθρώπων της διπλανής πόρτας , και γίνονται για μας, περισσότερο διάφανοι από όσο καταλογίζουμε στην πολιτεία.

Μας υποσχέθηκαν ΜΟΝΑΔΑ ΝΕΦΡΟΥ  μετά από σκληρό και επίπονο αγώνα μερικών ανθρώπων.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΤΗΡΙΟ?
Μήπως θα πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε τις ευθύνες του κάθε ενός ξεχωριστά για την διαφαινόμενη ματαίωση εκ μέρους της πολιτείας?



ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΟΠΑΘΩΝ

  • Η νοσοκομειακή περίθαλψη είναι δωρεάν εφόσον γίνεται σε Κρατικά Νοσοκομεία και Συμβεβλημένες Κλινικές.
  • Τα έξοδα αιμοκάθαρσης καλύπτονται πλήρως από τον ΕΟΠΥΥ , ανεξάρτητα από το αν ο ασθενής αιμοκαθαίρεται σε κρατική ή ιδιωτική μονάδα τεχνητού νεφρού και ανεξάρτητα από τον ασφαλιστικό φορέα στον οποίο είναι ασφαλισμένος ο κάθε ασθενής.
  • Τα έξοδα μετακίνησης καλύπτονται από τον ΕΟΠΥΥ και τα δικαιολογητικά όλων των ασφαλιστικών φορέων εκτός του ΙΚΑ κατατίθενται στα κατά τόπους γραφεία του ΕΟΠΥΥ ΥΠΑΔ. Το ποσό είναι μηνιαία αποζημίωση ανάλογα με το τόπο κατοικίας και την απόσταση από την Μ.Τ.Ν.
  • Ολοι οι νεφροπαθείς δικαιούνται επίδομα ύψους 362 ευρώ μηνιαίως το οποίο καταβάλλεται κατά περίπτωση ανά μήνα ή δίμηνο.
  • Οι έμμεσα ασφαλισμένοι καθώς και οι άποροι δικαιούνται επίσης προνοιακό επίδομα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου