Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2020

Μια φορά και ένα καιρό ήταν κάτι όμορφα χωριά.



Μια φορά και ένα καιρό , ανάμεσα σε απότομους γκρεμούς και πράσινες κοιλάδες, υπήρχαν μικρά χωριά που ατένιζαν το πέλαγος κοντά σε δροσερές πηγές και απλωμένα αλώνια.

Οι κάτοικοι ζούσαν από τις καλλιέργειες και τα μικρά η μεγαλύτερα κοπάδια τους.
Τα μαντριά ήταν άλλοτε κοντά και άλλοτε μακρύτερα από τα σπίτια και άλλοτε, τα ζώα κοιμόντουσαν από κάτω και στο πάνω πάτωμα κοιμόντουσαν οι άνθρωποι.

Δύσκολη ζωή πραγματικά, αλλά δεν ήταν παράλογη.Όπως όλα τα δύσκολα οι άνθρωποι τα γλυκοπιάνουν με την μουσική, τα ξορκίζουν με το τραγούδι και βρίσκουν παρηγοριά ο ένας στον άλλον με το μοίρασμα της ζωής τους στα ίδια στασίδια, στις γιορτές ,στις εκκλησίες τους ,στις λύπες και στις χαρές τους.

Περνούσαν τα χρόνια και πέρασαν πολλά πολλά χρόνια. Όλα άλλαζαν γρήγορα αλλού αλλά δεν ανησυχούσαν . Ποιος θα τους ενοχλούσε? Ποιος θα ασχολούνταν με τα δικά τους μέρη αφού δεν υπήρχαν ούτε δρόμοι?
Άρχισαν όμως να ανοίγουν δρόμους και η ανακούφιση ήταν μεγάλη. Δεν θα ήταν πια απομονωμένοι. Δεν θα πέθαιναν σαν το σκυλί στ΄αμπέλι, θα πήγαιναν τα παιδιά και στα μεγάλα σχολεία και ο κόσμος θα γνώριζε καλύτερα τα όμορφα χωριά τους.
Πράγματι, δεν ήταν πια στην άκρη του Θεού. Και πολλοί άνθρωποι άρχιζαν να σκαρφαλώνουν τις πλαγιές μαζί με τους βοσκούς και τα κοπάδια.
Έκπληκτοι άνθρωποι από άλλες χώρες πολλές φορές, θαύμαζαν την ομορφιά του τόπου και δοκίμαζαν με λαιμαργία τις ντόπιες νοστιμιές.
Όλο και πιο πολλοί το καλοκαίρι γέμιζαν τις παραλίες με την άγρια ομορφιά και ανεβοκατέβαιναν τους χωματόδρομους και τα απότομα μονοπάτια.
"Ωραία" σκέφτηκαν πολλοί. "Τουρισμός ίσον εισόδημα".
Μικρές ταβερνούλες, παντοπωλεία που υπήρχαν έτσι και αλλιώς μεγάλωσαν και λίγο, υπήρχε μια ελπίδα ότι όλα θα πήγαιναν καλύτερα.
Όμως μια νέα ασχολία ήρθε να δώσει ζωή στο βουνό.
Μια ασχολία που του άνοιγε τα σωθικά, που έσκαβε και έκοβε τις πλαγιές πέτρα πέτρα. Μια ασχολία που οι δυναμίτες ανατίναζαν τους βράχους και αντηχούσαν πιο πολύ και από τις πιο δυνατές βροντές της πιο άσχημης καταιγίδας.
Άλλες γλώσσες άρχισαν να ακούγονταν στο βουνό. Φορτηγά, αυτοκίνητα μικρά και μεγάλα, φορτωτές και μπουλντόζες τρόμαζαν τα κοπάδια αλλά έδιναν χρήματα και μια πρωτοφανή άνεση σε μια ανέλπιστη στροφή της μοίρας.
Μέχρι που ήρθε από την Ευρώπη,  ένα πρόγραμμα που το έλεγαν Νατούρα.
Άνθρωποι που δεν ήξεραν τίποτα για την ζωή στα χωριά, δεν είχαν σχέση με τα ζώα παρά μόνο από τα βιβλία, ήθελαν να βάλουν στα δικά τους όρια την ζωή των ανθρώπων.
Στην αρχή υπήρξε έκπληξη και μετά θυμός. Οι υπερβολές των ξένων προγραμμάτων που έγινε για τον τόπο χωρίς να υπολογίζει την ζωή των ανθρώπων, την χιλιετή ισορροπία των ρυθμών της φύσης , η υπεροψία των διάφορων "αρμοδίων" και η απαξία προς τις ανάγκες της ζωής ξεσήκωσαν έχθρα και πολεμική ατμόσφαιρα που έφερε αλλαγές και νέες τακτικές για να χωρέσουν όλα σε εκείνες τις απότομες πλαγιές .
 Ο δρόμος που άνοιξε, τα νταμάρια και οι νέες δουλειές, οι πολιτικές της χώρας έδιωχναν όλο και πιο πολύ τους κατοίκους από τα χωριά και όλο και πιο πολύ αυτοί έφευγαν, τόσο τα σχέδια εν αγνοία τους γινόντουσαν για άλλη μια φορά σε κάποια γραφεία άλλων χωρών.
Στην αρχή άρχισαν να κλείνουν με διάφορες προφάσεις τα νταμάρια,και μετά άρχισαν να νοικιάζουν την γη για την νέα μεγάλη βιομηχανία, τα αιολικά πάρκα.
Τα βουνά πια, αντηχούν από το βουητό τους.
Ακόμα και σε απομονωμένες παραλίες μέσα στην σιγαλιά της νύχτας νομίζουν  ότι κάποιο αεροπλάνο έχει σταθμεύσει με ανοιχτή την μηχανή πάνω από το κεφάλι τους.
Η ζωή άλλαξε για πάντα. Οι λιγοστοί κάτοικοι δεν βλέπουν πια τον λόγο να μείνουν εκεί. Ο δρόμος ήρθε αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν να δυναμώσει το χωριό. Το αποτέλεσμα ήταν να μοιάζει ο δρόμος σαν μια τεράστια σωλήνα ηλεκτρικής σκούπας που ρούφηξε την ζωή από εκεί και την μετέφερε στην μεγάλη σακούλα της πόλης.
Πόσα και πόσα σχέδια έγιναν για αυτό το νησί σε ξένα μέρη? Πόσοι και πόσοι δεν έγιναν οι καλύτεροι πρεσβευτές πάντα για το καλό τους? Και πόσο ήταν σκληρή αυτή η ζωή που πάντα η όποια εναλλακτική, ήταν πάντα η καλύτερη επιλογή ?
Όλα τώρα πια θα μπουν σε μια ταινία, σε ένα cd και σε ένα βιβλίο.
Να μείνουν τουλάχιστον κάποια ντοκουμέντα για τους απογόνους αυτής της γης που όλοι την αγαπούν και όλοι την πληγώνουν.


Τα τραγούδια και οι μουσικές στα βίντεο είναι της περιοχής της Νότιας Καρυστίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου