Τρίτη, 25 Αυγούστου 2020

Καλοκαίρι είναι και φεύγει..

Πάντα υπάρχει μια μικρή θλίψη λίγο μετά τον Δεκαπενταύγουστο. Συνήθως η σκέψη ότι η μέρες μικραίνουν ότι οι υποχρεώσεις δεν παίρνουν άλλη αναβολή, ότι οι επισκέπτες -φίλοι-συγγενείς- θα φύγουν και αυτοί για να μείνουμε για άλλη μια φορά εμείς και εμείς, η αλλιώς, εσείς και οι άλλοι, ανάλογα το πως το αισθάνεται κανείς.

Φέτος είναι μια ξεχωριστή χρονιά, μια αλλοπρόσαλλη χειμερινή περίοδος με πρωτόγνωρα μέτρα ζωής και συναισθήματα αδιευκρίνιστα. Μη καταχωρημένα στην κοινή μνήμη, και σαν συνέπεια, μη επεξεργασμένα από την αντίληψη μας σε βάθος και έκταση που θα μας έδιναν το περιθώριο να έχουμε μια "κοινή αντίληψη" μια "κοινή λογική" για ότι μας συμβαίνει.

Η σχολική χρονιά που ξεκινά τρομάζει τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς. Αναστατώνει τα παιδιά και τα γεμίζει με ερωτηματικά και ανησυχία, γιατί να το δείτε, ότι στο τέλος, θα φταίνε πάλι τα παιδιά και οι γονείς.

Μας περιμένει κάτι πιο περίεργο και δύσκολο από τον χειμώνα του 2010 -αχαρτογράφητα νερά και οι καπετάνιοι άπειροι σε τέτοιες θάλασσες.
Δεν είχαμε καν το περιθώριο να κάνουμε μια navtex για να κάνουμε μια προσομοίωση. Σε αντίθεση με την Τουρκία που κάνει πολλές και ετοιμάζεται για άλλη μια στα νότια της Κρήτης.
Από την άλλη, όταν κάνει η Ελλάδα, η Τουρκία απειλεί ευθέως με πόλεμο.
'Αλαλα τα χείλη και το μελάνι στεγνώνει χωρίς να μπορεί να αποτυπώσει το τι συμβαίνει γύρω μας.
Η ενασχόληση με ότι κρατά τους ανθρώπους όρθιους και στα λογικά τους είναι μια κάποια λύση αυτών των καιρών.
Τέχνες και παράδοση είναι ένα παράδειγμα.
25 Αυγούστου 2020 και μια Τρίτη ήδη ξεκίνησε.. Ας πάνε όλα καλά για όλους σας και για όλους μας.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου