Κυριακή, 30 Αυγούστου 2020

Χωριά Γιαννίτσι και Πόθι Δήμου Καρύστου στην Νότια Εύβοια . Μια must εκδρομή για όλο τον χρόνο! (Νέα για τα χωριά)


Μια από τις πιο αγαπημένες παραλίες της Νότιας Εύβοιας είναι η παραλία του Γιαννιτσίου.
Το χωριό Γιαννίτσι αποτελείται από δύο οικισμούς. Το Γιαννίτσι και τα Γκρίκεζα που βρίσκεται πιο κοντά στην θάλασσα.
Ο πληθυσμός των χωριών αποτελείται περίπου από πενήντα κατοίκους στο Γιαννίτσι και περίπου 20 στα Γκρίκεζα.
Τα παιδάκια πάνε σχολείο με ταξί στο Μαρμάρι όπου και υπαγόταν διοικητικά πριν την συνένωση των δήμων.
Αν δεν υπήρχε ο κορονωιός στις 26 Σεπτέμβρη θα γινόταν το ετήσιο πανηγύρι στην γιορτή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο Γιαννίτσι, ενώ στα Γκρίκεζα γίνεται πανηγύρι στις 14 Σεπτέμβρη στου Σταυρού.
Το ευχάριστο είναι ότι είδαμε όχι μόνο νέα σπίτια αλλά και μια μικρή ξενοδοχειακή μονάδα στον δρόμο για την παραλία. Το παράξενο είναι ότι ενώ η μονάδα φαίνεται να έχει τελειώσει, ακούγαμε την γεννήτρια που έδινε ρεύμα. Ο τολμηρός επενδυτής είναι ένας Πολωνός που ερωτεύτηκε την περιοχή και ελπίζω να μην το ταλαιπωρεί για πολύ η γραφειοκρατία και να μπει το ρεύμα στην όμορφη μονάδα του.


Ο δρόμος προς την παραλία όλο και βελτιώνεται και τα ευχάριστα νέα είναι ότι τις επόμενες μέρες και σίγουρα μέχρι το άλλο καλοκαίρι , ο δρόμος θα έχει στρωθεί με άσφαλτο.
Στην παραλία υπάρχει καντίνα και ο περιβάλλον χώρος είναι πολύ καλά φροντισμένος.  Η παραλία είναι πανέμορφη και τα νερά πεντακάθαρα. Είναι ολοκάθαρο από την μορφολογία της παραλίας με την άμμο να ανεβαίνει και να κατεβαίνει, ότι τα κύματα φτάνουν μέχρι τις πλαγιές και την τοποθεσία που είναι η καντίνα.
Επομένως, όποια εποχή και να πάτε, θα βρείτε ένα μοναδικό σκηνικό και μια ζεστή φιλοξενία από τον Βαγγέλη  Βούλγαρη που είναι και ο πρόεδρος του χωριού.




Στην επιστροφή δεν θα μπορούσαμε παρά να σταματήσουμε στην ταβέρνα του Δημήτρη Ξυπόλητου.
Η ταβέρνα είναι ονομαστή για το βουλωτό αλλά και τις άλλες παραδοσιακές συνταγές που μπορείτε να δοκιμάσετε. Προσεκτικό και ευγενικό σέρβις, ιδιαίτερα χαμηλές τιμές, ποιότητα εγγυημένη και τι μένει εκτός από την καλή σας διάθεση.

Δίπλα στην ταβέρνα είναι το παραδοσιακό παντοπωλείο όπου κάποτε ήταν το μοναδικό κατάστημα για πολλά νοικοκυριά της περιοχής.
Σήμερα η κ.Γαρυφαλιά μας καλωσόρισε και θυμηθήκαμε κοινούς γνωστούς.



Ο Δημήτρης Ξυπόλητος είναι δημοτικός σύμβουλος και Υπεύθυνος Εστίασης και Αγροτικών δρόμων στον δήμο Καρύστου.
Μάθαμε μερικά από τα νέα της περιοχής αλλά και τα επείγοντα που πρέπει να γίνουν για να αυξηθεί η επισκεψιμότητα της περιοχής και να διευκολυνθούν όλοι όσοι θα ήθελαν να ταξιδέψουν μέχρι εκεί.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με τα καλά νέα που είναι ότι άλλαξε ο κεντρικός αγωγός ύδρευσης με βάνες καθαρισμού του νερού. Έγιναν τοιχία αντιστήριξης περίπου 150 μέτρων και διαπλάτυνση του δρόμου μέσα στο χωριό Πόθι.  Στις επόμενες μέρες, θα στρωθεί άσφαλτος και η πρόσβαση όπως και η μετακίνηση, θα γίνει επιτέλους πολύ πιο εύκολη!!
Σύμφωνα με όσα μας είπε ο κ.Ξυπόλητος, η διαφήμιση που έγινε λόγω της Μεγάλη Άμμου αλλά και οι προσπάθειες του ίδιου του Δημάρχου, απέδωσαν και όπως πολλοί πελάτες του είπαν όλο το καλοκαίρι, δεν γνώριζαν πριν την περιοχή.
Νέος κόσμος ήρθε στην περιοχή μας όλων των ηλικιών και έμεινε κατάπληκτος από τις ομορφιές της περιοχής μας.
Πολύ ευχάριστα νέα λοιπόν από το Γιαννίτσι και το Πόθι και να πούμε ένα μπράβο και στον Βαγγέλη και στον Δημήτρη που με τις προσπάθειες τους και την επιμονή τους να στήσουν την ζωή τους στα χωριά τους, έδωσαν ζωή και μέλλον σε ολόκληρη την περιοχή.

Ας πούμε όμως και ότι πρέπει οπωσδήποτε να μπει ταμπέλα στα Λέπουρα να ενημερώνει για την κατεύθυνση προς Κάρυστο. Επίσης είναι απαραίτητο να μπει ταμπέλα στον δρόμο για να ενημερώνει τους οδηγούς για το που πρέπει να στρίψουν για να πάνε στα χωριά. Ακόμα ένα αναγκαίο που πρέπει να γίνει είναι η σηματοδότηση.
Αν διαβάζει κάποιος από την Αντιπεριφέρεια Ευβοίας ας αναλάβει κάποια πρωτοβουλία γιατί τα λέμε τα λέμε χρόνια τώρα και τίποτα δεν γίνεται.
Υποσχέσεις ξεχάστηκαν, λόγια έγιναν καπνός, χαρτιά πήγαν στο καλάθι των αχρήστων και ακόμα δεν ξέρει κάποιος πως να έρθει. Είναι ώρα πια να μπουν αυτές οι ταμπέλες, σωστά?

Να πάτε λοιπόν αν δεν έχετε πάει, και να μην ξεχνάμε ότι κάθε εποχή, έχει την δική της ομορφιά!

Βικιπαίδεια
Το χωριό Πόθι βρίσκεται στην Εύβοια, 25 χιλιόμετρα βόρεια της Καρύστου. Υπάγεται στο Δήμο Καρύστου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Συνορεύει με τις περιφέρειες των χωριών Γιαννιτσίου, Αγίου Δημητρίου, Παραδεισίου και Εκάλης. Η έκταση του χωριού είναι περίπου 6 τετρ. χιλ. Το έδαφος είναι ορεινό, άγονο και επικλινές. Η περιοχή και το χωριό ονομάστηκε έτσι από τις βυζαντινές οικογένειες των Πόθων και, κατά τα πρώτα χρόνια, γραφόταν 'Πόθοι'.
Ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι χτίστηκε κατά τους πρώτους χρόνους της Τουρκοκρατίας. Οι κάτοικοι δεν γνωρίζουν την ιστορία ή έστω τη δράση των κατοίκων, αλλά πιθανόν άνθρωποι του χωριού έλαβαν μέρος στον αγώνα της Ελληνικής Επαναστάσεως, καθώς και στην πολιορκία του Φρουρίου της Καρύστου. Το χωριό απελευθερώθηκε κατά το 1833, μαζί και όλη η περιοχή της Καρύστου. Η παράδοση του φρουρίου CASTELL ROSSO έγινε στις 11 Απριλίου 1833.
Ο πληθυσμός του χωριού, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 71 κατοίκους,[1] οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Οι διοικητικές, δικαστικές και στρατιωτικές υπηρεσίες υπάγονται στην Κάρυστο, στη Χαλκίδα και στην Αθήνα.


Κάστρο Φυλάγρας

  
★ ★ ★ ★ ★
 < 887 / 975 > 
  • ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ
  •   ΧΑΡΤΗΣ  
  •  ΚΑΤΟΨΗ 


Τοποθεσία:
Κοντά στο χωριό Γιαννίτσι, σε ένα βράχο στη ΝΑ ακτή της Εύβοιας, κοντά στο Κάβο Ντόρο
Περιφέρεια > Νομός:Greek Map
Στερεά Ελλάδα
Ν.Εύβοιας
Δήμος > Πόλη ή Χωριό:
Δ.Καρύστου
• Γιαννίτσι
Υψόμετρο:
Υψόμετρο ≈ 265 m 
Χρόνος ΚατασκευήςΠροέλευση
Αρχαίο
ΚΑΤΑΛΑΝΙΚΟ
H 
Τύπος ΚάστρουΚατάσταση
Ερείπια Κάστρου
Δυσδιακριτο

Σημαντικός αρχαίος οχυρωμένος οικισμός που αναβίωσε τον 14ο αιώνα.
Φαίνεται πως κατά το Μεσαίωνα δεν υπήρξε σημαντικό κάστρο, αλλά ένα απλό παράκτιο φυλάκιο που απέκτησε κάποια σημασία (ή δημιουργήθηκε) όταν οι Καταλανοί διείσδυσαν στην περιοχή.
Σήμερα σώζονται ελάχιστα ερείπια της αρχαίας, ως επί το πλείστον, οχύρωσης.

Τοποθεσία & Στρατηγική Σημασία

Είναι χτισμένο σε ένα δυσπρόσιτο βράχο με ισχυρή φυσική οχύρωση, πάνω από μια μικρή παραλία στο Κάβο Ντόρο, 2 χιλιόμετρα ΒΑ από το χωριό Γιαννίτσι.
Το κάστρο επιτηρούσε την ανοιχτή θάλασσα του Αιγαίου, τα νοτιοανατολικά παράλια της Εύβοιας και το στενό του Καφηρέα ανάμεσα στην Εύβοια και την Άνδρο.

Το Όνομα του Κάστρου

Η ονομασία «Φυλάγρα» θεωρείται μεσαιωνική και ίσως να προέρχεται από τις λέξεις «φυλάω» και «άκρα» ή από τις «φυλάω» και «άγρα» (=αναζήτηση). Το κάστρο σημειώνεται σε αρκετούς παλιούς χάρτες και πορτολάνους ως «Philagra», «Filagra» και «Philasia».

Ιστορία

Μερικοί ερευνητές ταυτίζουν τη Φυλάγρα με το αινιγματικό κάστρο των Ανεμοπυλών, το οποίο ήταν το αρχικό ορμητήριο του θρυλικού ιππότη Λικάριου εναντίον των Λομβαρδών ηγεμόνων της Εύβοιας. Η υπόθεση αυτή, όμως, είναι εσφαλμένη.
Στην αρχαιότητα η οχυρωμένη Φυλάγρα προστάτευε το λιμάνι των Κοίλων. Χρησιμοποιήθηκε και κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους, αλλά άγνωστο από πότε, καθώς η μοναδική αναφορά σε αυτό γίνεται στη συνθήκη ειρήνης μεταξύ Ενετών και Καταλανών του 1321.
Ο Καταλανός ιστορικός Αντώνιο Ρούβιο υ Λιούκ (Antonio Rubio y Lluch, 1856-1937) το περιγράφει σαν «ισχυρό» κάστρο στη μελέτη του για τα καταλανικά κάστρα στην Ελλάδα.
Επί Φραγκοκρατίας, μετά το 1204, η περιοχή ανήκε στο Τριτημόριο (βαρονία) της Καρύστου στο οποίο ηγεμόνευε η Λομβαρδική οικογένεια των νταλε Κάρτσερι (από τη Βερόνα). Ήδη όμως από το 1256 μετά την διαμάχη μεταξύ Φράγκων για τη διαδοχή στο τριτημόριο των Ωρεών, οι τρεις βαρόνοι της Εύβοιας ήταν ουσιαστικά υπό την επικυριαρχία της Βενετίας, καθεστώς που ενισχύθηκε μετά το 1280 όταν ο ιππότης Λικάριο εγκατέλειψε νικημένος την Εύβοια.
Το 1317, ο επικεφαλής της Καταλανικής Εταιρείας και Δούκας των Αθηνών Αλφόνσος Φαδρίγος ο Αραγωνικός (don Alfonso Fadrique de Aragon, 1317 – 1338) αποφάσισε να επεκτείνει την κυριαρχία του Καταλανικού, πλέον, Δουκάτου στην Εύβοια και αρχικά πέτυχε να σταθεροποιηθεί στο νότιο τμήμα του νησιού καταλαμβάνοντας τα φέουδα της Καρύστου και των Άρμενων στα Στύρα.
Τελικά, στα 1319, ο Φαδρίγος συνυπέγραψε μία ειρηνευτική συνθήκη με την Βενετσιάνικη διοίκηση του Νεγροπόντε (Χαλκίδα), η οποία ανανεώθηκε στις 11 Μαϊου 1321. Μεταξύ των όρων καθορίζονταν η διατήρηση από τον ίδιο της κυριότητας των τιμαρίων της Καρύστου και των Άρμενων, με την εφαρμογή ενός ιδιότυπου καθεστώτος αποστρατιωτικοποίησης στην περιφέρεια της Καρυστίας. Από την πλευρά τους οι Ενετοί δεσμεύτηκαν να μην κατασκευάσουν άλλα οχυρά ανάμεσα στα Άρμενα και την Κάρυστο, ο δε Καταλανός Δούκας των Αθηνών υποχρεώθηκε να μην προβεί σε περαιτέρω αμυντική οργάνωση της Ευβοϊκής επικράτειας του και να καταστρέψει τα μεσαιωνικά τείχη του κάστρου της Φυλάγρας.

Έτσι λοιπόν, το συγκεκριμένο φρούριο κατέστη ανενεργό και έκτοτε φαίνεται πως έπαψε να χρησιμοποιείται για στρατιωτικούς σκοπούς, παρόλο που ο γιος του Φαδρίγου, Βονιφάτιος πούλησε τα φέουδα της Καρύστου και τον Άρμενων στα 1365 στους Ενετούς αντί του ποσού των 6.000 δουκάτων.
Η έλλειψη αναφορών από πηγές της εποχής αλλά και η απουσία μεσαιωνικών ευρημάτων σημαίνει ότι η Φυλάγρα δεν πρέπει να χρησιμοποιήθηκε σαν οχυρή θέση ούτε σαν οικισμός επί Φραγκοκρατίας και να αξιοποιήθηκε για λίγο, μόνο όταν την περιοχή κατέλαβαν οι Καταλανοί του Δουκάτου των Αθηνών. Τότε φαίνεται ότι είτε επισκευάσθηκε η αρχαία οχύρωση είτε κατασκευάσθηκε κάποιο κάστρο που προφανώς θεωρήθηκε απειλή (ή ενόχληση) για τη ναυσιπλοΐα των Ενετών στο Αιγαίο.
Με τη συνθήκη του 1321 το μεσαιωνικό οχυρό καταστράφηκε και στο χώρο έμειναν μόνο τα αρχαία ερείπια. Η Φυλάγρα δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ ξανά ούτε από τους Καταλανούς ούτε από Ενετούς ούτε από τους Τούρκους.

Δομικά, Αρχιτεκτονικά, Οχυρωματικά Στοιχεία

Το περίγραμμα του κάστρου της Φυλάγρας είναι μάλλον ακανόνιστο, αλλά δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς, από την εξέταση των σωζόμενων οικοδομικών κατάλοιπων, τα οποία καταλαμβάνουν μία έκταση κοντά στα 40 στρέμματα.

Εκείνο που διατηρείται σε καλύτερη κατάσταση είναι τα αρχαία τείχη της ανατολικής πλευράς. Εκτείνονται σε μήκος 350 μέτρων και ισχυροποιούνταν από τρεις προεξέχοντες αμυντικούς πύργους, των οποίων διακρίνονται οι τετράγωνες βάσεις. Το ύψος τους φτάνει σε ορισμένα σημεία και τα 5 μέτρα, διαθέτοντας έως και 15 σειρές δόμων από ευμεγέθεις τραπεζιόσχημους και πλακοειδείς σχιστόλιθους και στα μεταξύ τους διάκενα είναι τοποθετημένες μικρότερες συνδετικές πλάκες. Η δε γενικότερη λιθοδομή τους μοιάζει να ακολουθεί το ψευδοϊσοδομικό σύστημα.

Σχεδόν από την μέση των ανατολικών τειχών ξεκινάει προς τα βόρεια ένας εσωτερικός οχυρωματικός περίβολος, πλαισιώνοντας τις υπώρειες της εδαφικής έξαρσης του ναού του Αγίου Χαραλάμπους και ίσως να οριοθετεί το μέρος του φρουρίου που χρησιμοποιήθηκε τον μεσαίωνα.

Τμήματα των οχυρώσεων διασώζονται αποσπασματικά και στην νότια πλευρά της κορυφής, καλύπτοντας μία νοητή γραμμή 150 μέτρων περίπου, ενώ η βόρεια του λόφου δεν έχει οργανωθεί αμυντικά στο μεγαλύτερο μέρος της, λόγω των απόκρημνων βράχων.

Επίσης, στον περιβάλλοντα χώρο υπάρχουν λείψανα κτιρίων δομημένα και αυτά από μεγάλους σχιστόλιθους κατά το ψευδοϊσοδομικό σύστημα ή από αργολιθοδομή.

Πηγές

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου