Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 11 Απριλίου 2021

Τι είναι Οικοκτονία? "Ecocide"

 ΔΙΑΛΟΓΟΣ / ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙΜΑΧΑ

Οικοκτονία!

Απεριόριστες είναι οι δυνατότητες της ελληνικής γλώσσας να δημιουργεί νέες σύνθετες λέξεις, που περιγράφουν με ακρίβεια τα νέα επιτεύγματα του ανθρώπου στις επιστήμες, θετικές ή θεωρητικές, και στις τέχνες.

Μια τέτοια λέξη, η οποία δεν έχει ακόμη καταχωρηθεί στα λεξικά, αλλά χρησιμοποιείται σε επιστημονικές μελέτες, είναι ο όρος οικοκτονία, ο οποίος σχηματίζεται από το ουσιαστικό οίκος (σπίτι) και το ρήμα της αρχαίας ελληνικής κτείνω (σκοτώνω, θανατώνω).

Ο όρος οικοκτονία (ecocide) σχηματίσθηκε κατ’ αναλογία με τη σύνθετη λέξη γενοκτονία (genocide) και σημαίνει καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος.
Τα τελευταία χρόνια και ένας άλλος όρος σχηματίσθηκε με πρώτο συνθετικό τη λέξη οίκος και δεύτερο συνθετικό τη λέξη σύστημα. Πρόκειται για τη σύνθετη λέξη οικοσύστημα, η οποία αναφέρεται στην φυσική ή οικολογική ενότητα που συγκροτείται από τα είδη οργανισμών, που ζουν σε ορισμένη περιοχή, και από το περιβάλλον στο οποίο ζουν.

Άλλη σύνθετη λέξη που σχηματίσθηκε με παρόμοιο τρόπο, και συγγενεύει νοηματικά με τις δύο προαναφερμένες, είναι η οικολογία, η οποία αναφέρεται στον κλάδο των βιολογικών επιστημών που ερευνά τις σχέσεις των ζωντανών οργανισμών μεταξύ τους, και με το περιβάλλον τους.
Συνώνυμος όρος με το οικοσύστημα είναι ο βιότοπος, από τις λέξεις βίος (ζωή) και τόπος, ο οποίος δηλώνει το περιβάλλον που διαθέτει όλες τις απαραίτητες συνθήκες για την ύπαρξη φυτικών και ζωικών οργανισμών.

Οικοκτονία είναι ο όρος που τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να περιγράψουν την περιβαλλοντική κατάρρευση που προκαλείται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, και από τη διοργάνωση των σύγχρονων κοινωνιών.

Αυτή η απερίσκεπτη από τη μια, αλλά και ηθελημένη από την άλλη, τάση της ανθρωπότητας προς την καταστροφή του περιβάλλοντος, με άλλα λόγια του κοινού μας οίκου, της κατοικίας μας, είναι το σημερινό θέμα της στήλης. Με μια ιδιαιτερότητα: τον λόγο θα δώσω σε ειδικούς επιστήμονες, οι οποίοι έχουν μελετήσει το θέμα επισταμένως.

ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Βασιλικού Βοτανικού Μουσείου της Βρετανίας, το ένα πέμπτο των φυτών του κόσμου κινδυνεύει με εξαφάνιση.
 Ερευνητές του Βοτανικού Μουσείου εξέτασαν 4.000 εξέτασαν είδη-δείγματα πέντε κύριων ομάδων φυτών και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι 22% από αυτά πρέπει να χαρακτηρισθούν «απειλούμενα». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων του Βοτανικού Μουσείου τα διάφορα είδη φυτών που υπάρχουν στον Πλανήτη μας υπολογίζονται γύρω στις 380.000.

Οι βοτανολόγοι εκτιμούν πως οι κύριες αιτίες για την πιθανή εξάλειψη ενός τόσο μεγάλου ποσοστού του φυτικού κόσμου είναι η καταστροφή των βιοτόπων τους από τον άνθρωπο – για παράδειγμα αποψίλωση δασών, μετατροπή παρθένων περιοχών σε καλλιεργήσιμες και κατοικήσιμες, καθώς και από φυσικά φαινόμενα, όπως η ερημοποίηση μεγάλων εκτάσεων από τις κλιματικές αλλαγές, αλλά και πυρκαγιές και πλημμύρες που προκαλούνται από τα ακραία καιρικά φαινόμενα των τελευταίων δεκαετιών.

Ο διευθυντής του Βοτανικού Μουσείου του Κιου στο Λονδίνο, Καθηγητής Στίβεν Χόπερ, λέει ότι η μελέτη του Βασιλικού Βοτανικού Μουσείου θα προσφέρει μέτρο σύγκρισης για επόμενες καταγραφές απειλούμενων ειδών. «Δεν μπορούμε να επαναπαυτούμε και να παρακολουθήσουμε αμέτοχοι την εξαφάνιση πολλών ειδών φυτών. Τα φυτά είναι η βάση κάθε ζωής στη Γη, προσφέροντας καθαρό αέρα, νερό, τρόφιμα και καύσιμο. Κάθε ανάσα μας οφείλεται σε φυτική λειτουργία. Όλοι είμαστε εξαρτημένοι από τα φυτά», λέει ο Καθηγητής Χόπερ. Αθηναϊκή εφημερίδα Η Καθημερινή, 30/9/2010.
Όταν λάβουμε υπόψη πως το κλίμα συνιστά έναν παγκόσμιο κοινό πόρο, και πως ανάμεσα στις κλιματικές, τις οικονομικές, τις κοινωνικές κρίσεις υπάρχει μια σχέση αλληλεπίδρασης, τότε συνειδητοποιούμε την ανάγκη για τη λήψη από την παγκόσμια κοινότητα μέτρων με κριτήριο την αποτελεσματικότητά τους, αλλά και το βαθμό κατά τον οποίο είναι δίκαια, αναφορικά με τις ιδιάζουσες συνθήκες που επικρατούν στις διάφορες χώρες.

Προς αυτήν την κατεύθυνση κινείται το άρθρο με τίτλο «Αμφίδρομη σχέση οικονομίας και περιβάλλοντος» του Ευτύχιου Σαρτζετάκη, Καθηγητή Οικονομικών του Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην ειδική έκδοση Το Βήμα των Ιδεών, της αθηναϊκής εφημερίδας Το Βήμα, 4/4/2009.
Ακολουθούν αποσπάσματα από το εν λόγω άρθρο:
Είναι πλέον πέρα από κάθε αμφισβήτηση ότι ακόμη και προβλήματα πολυσύνθετα όπως οι κλιματικές αλλαγές οφείλονται στην ανθρώπινη δραστηριότητα. Για πολλά χρόνια είχαμε την ψευδαίσθηση ότι η συνεχής μεγέθυνση της οικονομικής δραστηριότητας είναι δυνατή και ως εκ τούτου θέσαμε ως πρωταρχικό στόχο τη μεγέθυνση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος.

Έχοντας απορροφηθεί από αυτή την προσπάθεια παραβλέψαμε δύο σημαντικούς περιορισμούς τους οποίους θέτει το οικοσύστημα: την περιορισμένη ποσότητα φυσικών πόρων που μπορεί να μας παρέχει και την επίσης περιορισμένη δυνατότητα αφομοίωσης των ρύπων που δημιουργούνται από την παραγωγική διαδικασία και την κατανάλωση. Για πολλά χρόνια οι περιορισμοί αυτοί δεν μας ανησυχούσαν με συστηματικό τρόπο, δεν ήταν δηλαδή δεσμευτικοί και έτσι δεν λαμβάνονταν υπόψη. Τις τελευταίες όμως δεκαετίες είναι εμφανέστατοι και επιβάλλουν επαναπροσδιορισμό των στόχων.

{…} Ενώ ως παραγωγοί και ως καταναλωτές απολαμβάνουμε τα οφέλη από την παραγωγή και την κατανάλωση των προϊόντων, δεν επωμιζόμαστε αντίστοιχα και το πλήρες κοινωνικό κόστος, παραβλέποντας ότι η παραγωγική διαδικασία και η κατανάλωση δημιουργούν ρύπους. Αυτό συμβαίνει γιατί οι αγορές δεν παρέχουν τα απαραίτητα κίνητρα για την ελαχιστοποίηση της ρύπανσης. Τουναντίον, κάθε επιχείρηση έχει κίνητρο να ρυπαίνει στον μέγιστο δυνατό βαθμό, ελαχιστοποιώντας το κόστος της και μετακυλίοντας το κόστος από τη ρύπανση και την προσπάθεια καθαρισμού στους άλλους και στις επόμενες γενιές.

{…} Οι δύο παράλληλα εξελισσόμενες παγκόσμιες κρίσεις χτυπούν την πόρτα μας και αλλάζουν τη μορφή του παγκόσμιου χωριού. Καλούμαστε να προστατεύσουμε το σπίτι μας, ελαχιστοποιώντας τη ζημιά βραχυχρόνια και κάνοντας τις απαραίτητες προσαρμογές, ώστε να βελτιώσουμε τη θέση μας στο παγκόσμιο χωριό μακροχρόνια. Η πολυπλοκότητα και των δύο κρίσεων αυξάνει τις απαιτήσεις σε επίπεδο στρατηγικού σχεδιασμού, επιλογής των εργαλείων πολιτικής παρέμβασης, αξιόπιστης δέσμευσης για την εφαρμογή των πολιτικών μηχανισμών συντονισμού και εφαρμογής των πολιτικών και επίτευξης ευρείας κοινωνικής συναίνεσης.

ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ Η ΟΙΚΟΚΤΟΝΙΑ

Ιωάννης Καράκωστας, Καθηγητής Αστικού Δικαίου, και Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε άρθρο του με τίτλο «Οικολογία, περιβάλλον και δίκαιο» διερευνά τις νομικές διαστάσεις του περιβαλλοντικού ζητήματος, ως αναγκαίο πλαίσιο για τον έλεγχο του κεφαλαίου στην ασύδοτη εκμετάλλευση των μη ανανεώσιμων φυσικών πόρων, και για την πρόληψη της μόλυνσης του περιβάλλοντος και της ατμόσφαιρας.
Και το άρθρο του Καθηγητή Καράκωστα δημοσιεύθηκε στο Το Βήμα των Ιδεών, της αθηναϊκής εφημερίδας Το Βήμα, 4/4/2009.

Παραθέτω δύο αποσπάσματα:
«Το περιβάλλον και η προστασία του από τις καταστροφικές επιδράσεις της τεχνολογικής προόδου, της απρογραμμάτιστης οικονομικής ανάπτυξης και του σύγχρονου καταναλωτικού τρόπου ζωής, αποτελεί αντικείμενο επιστημονικής επεξεργασίας, τόσο των θετικών επιστημών που μελετούν τη σύσταση, τις σχέσεις και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των στοιχείων του, όσο και των κοινωνικών επιστημών που ασχολούνται κυρίως με τη σχέση του ανθρώπου προς το φυσικό και το τεχνητό περιβάλλον. Επιπλέον αποτελεί αντικείμενο νομικής ρύθμισης μέσω κανόνων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου σε εθνικό και διακρατικό επίπεδο. Ταυτόχρονα, η προστασία του περιβάλλοντος έχει αναχθεί σε μείζον πολιτικό ζήτημα, συνυφασμένο με τις πολιτικές επιλογές και σε άλλους τομείς, όπως η οικονομία, η ανάπτυξη και η απασχόληση».

{…} «Το δίκαιο του περιβάλλοντος είτε θεωρηθεί ιδιαίτερος κλάδος του δικαίου είτε πλέγμα κανόνων διάσπαρτων σε όλους τους κλάδους του δικαίου οι οποίοι εκφράζουν και πραγματώνουν τη συνταγματική αρχή της προστασίας του περιβάλλοντος, και ο έλεγχος της εφαρμογής του από τον δικαστή δεν μπορεί χωρίς τη συνδρομή και άλλων παραγόντων να αποτελέσει τη λύση. Δεν αρκεί η συχνά αποσπασματική και χωρίς γενικότερο προσανατολισμό νομοθέτηση, αλλά απαιτείται κυρίως αλλαγή των κοινωνικών και πολιτικών αξιών και προτεραιοτήτων, ώστε να πάψει το δίκαιο του περιβάλλοντος να αντιμετωπίζεται ως περιττό εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξη».

Επανέρχομαι στο θέμα των κλιματικών αλλαγών, γιατί με ανακούφιση παρατηρώ πως, ο στρουθοκαμηλισμός που επέδειξαν τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα πριν από τις εκλογές της 21ης Αυγούστου, εγκαταλείπεται από την Κυβέρνηση της Τζούλιας Γκίλαρντ, έστω και κάτω από την πίεση των Πράσινων.
Η απόφαση της Κυβέρνησης να προβεί στη σύσταση μιας Επιτροπής για την εξέταση των μέτρων που πρέπει να ληφθούν για τη μείωση των βλαβερών αερίων που εκπέμπονται στην ατμόσφαιρα αποτελεί ένα ελπιδοφόρο ξεκίνημα στον μαραθώνιο για τη σωτηρία του ανθρώπινου πολιτισμού, όπως διαμορφώθηκε τις τελευταίες χιλιετίες.

Και ας μην ξεχνάμε, πως από τον καθένα μας εξαρτάται αν επιτρέψουμε στους οικοκτόνους να καταστρέψουν τον κοινό μας οίκο, τον Πλανήτη Γη, για να ικανοποιήσουν την ακόρεστη δίψα τους για αθέμιτο πλουτισμό.

Παρασκευή, 9 Απριλίου 2021

Σκότωσαν τον δημοσιογράφο Γιώργο Καραϊβάζ - 17 κάλυκες στο σημείο της εκτέλεσης

 

liberal.gr

Σκότωσαν τον δημοσιογράφο Γιώργο Καραϊβάζ - 17 κάλυκες στο σημείο της εκτέλεσης

Θύμα δολοφονικής ενέδρας έξω από το σπίτι του στον Άλιμο έπεσε το μεσημέρι της Παρασκευής ο δημοσιογράφος Γιώργος Καραϊβάζ. Άγνωστοι που επέβαιναν σε δίκυκλο πυροβόλησαν τουλάχιστον 17 φορές το θύμα, που άφησε επί τόπου την τελευταία του πνοή. Ανθρωποκυνηγητό της ΕΛΑΣ για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των δραστών.

Σκότωσαν τον δημοσιογράφο Γιώργο Καραϊβάζ - 17 κάλυκες στο σημείο της εκτέλεσης

Θύμα δολοφονικής επίθεσης έπεσε ο δημοσιογράφος Γιώργος Καραϊβάζ στον Άλιμο. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ο δημοσιογράφος ήταν έξω από το σπίτι του όταν δυο άτομα με μηχανάκι πέρασαν από δίπλα του και τον πυροβόλησαν πολλές φορές, με αποτέλεσμα να τον τραυματίσουν θανάσιμα.

Το έγκλημα έγινε έξω από το σπίτι του στον Άλιμο, στις 14:15 το μεσημέρι, όπου επέστρεφε καθώς είχε τελειώσει νωρίτερα τη δουλειά του από την τηλεοπτική εκπομπή στο Star.

Εκεί οι δράστες του είχαν στήσει ενέδρα, στο πάρκο λίγα μέτρα από την οικία του και άδειασαν πάνω του μια γεμιστήρα. Οι δράστες μετά τη δολοφονία εξαφανίστηκαν προς άγνωστη κατεύθυνση.

Στο σημείο έχουν εντοπιστεί αρκετοί κάλυκες  - οι πληροφορίες κάνουν λόγο για 17 με 20 κάλυκες- από πυροβόλο όπλο και η ΕΛ.ΑΣ έχει εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό των δραστών, ενώ παράλληλα πραγματοποιούνται εκτεταμένες έρευνες από αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ στην περιοχή για ύποπτα αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες.

Ήδη αστυνομικοί συλλέγουν πληροφορίες από κατοίκους της περιοχής, προκειμένου να διαπιστώσουν αν υπήρξαν ύποπτες κινήσεις που μπορεί να παραπέμπουν στους δράστες της δολοφονικής ενέδρας, ενώ αναζητούν και υλικό από κάμερες ασφαλείας.

Πιθανολογείται ότι χρησιμοποίησαν σιγαστήρα στα όπλα τους, καθώς το περιστατικό δεν έγινε αντιληπτό από περιοίκους. Επίσης, άγνωστο παραμένει αν οι δράστες τον παρακολουθούσαν νωρίτερα και του έστησαν την ενέδρα ή βρίσκονταν έξω από το σπίτι του και τον περίμεναν.

Σύμφωνα με το ΣΚΑΙ αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι ο δημοσιογράφος δεν είχε αναφέρει ότι δεχόταν απειλές και δεν είχε υποβάλει ποτέ αίτημα για αστυνομική φύλαξη.

Ο Γιώργος Καραϊβάζ ήταν συντάκτης του αστυνομικού ρεπορτάζ.


Κυριακή, 4 Απριλίου 2021

Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων: Όλα όσα σκέφτονται και δεν μπορούν να μας πουν.

https://www.portraits.gr/need-to-know/pagkosmia-imera-adespoton-zoon-ola-osa-skeftonte-ke-den-boroun-na-mas-poun

Παγ

αδέσποτα
Photo by Margarita Kosior on Unsplash

Σήμερα γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων, η οποία είναι αφιερωμένη σε όλα τα εγκαταλελειμμένα ζώα, που ζουν στους δρόμους, αντιμετωπίζοντας ένα πλήθος κινδύνων.

Περιπλανούνται χωρίς να τρέφονται επαρκώς, είναι εκτεθειμένα σε αρρώστιες, πέφτουν συχνά θύματα κακοποίησης ή θανάτωσης, ζευγαρώνουν και αναπαράγονται, με αποτέλεσμα να συνεχίζεται αυτός ο φαύλος κύκλος.

Με όλες αυτές τις κακουχίες, η διάρκεια ζωής τους δεν ξεπερνά τα δύο χρόνια.

Στόχος της σημερινής ημέρας, είναι η ευαισθητοποίηση των πολιτών και η παρακίνηση μέσω των διάφορων φιλανθρωπικών οργανώσεων όπως και της πολιτείας, για την υιοθεσία αυτών των ανυπεράσπιστων πλασμάτων, τα οποία μόνο αγάπη έχουν να προσφέρουν στον άνθρωπο.

Αυτή τη στιγμή στη χώρα μας υπάρχουν ένα εκατομμύριο αδέσποτα ζώα. Ο αριθμός αυτός, δεν μπορεί να παραλειφθεί. Είναι προτιμότερο να υιοθετούμε ένα αδέσποτο, παρά να δίνουμε χρήματα για το αγοράσουμε. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να σώσουμε μια ζωή και να ομορφύνουμε τη δική μας.

Το βίντεο που ακολουθεί, μεταφέρει 10 σκέψεις που κάνουν τα ζώα αλλά δεν μπορούν να μας πουν. Η κάθε μια από αυτές χαρακτηρίζεται και από ένα συναίσθημα. Όπως ακριβώς ένας άνθρωπος νιώθει το αίσθημα της εγκατάλειψης, του αποχωρισμού, της φροντίδας, της χαράς και της αγάπης, έτσι και τα σκυλιά.


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΙΔΕΡΙΤΗΣ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΑΙΟΛΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ (ΑΣΠΗΕ) ΚΑΙ ΟΡΝΙΘΟΠΑΝΙΔΑ ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ – ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΣΠΗΕ

 


                                                                        


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΙΔΕΡΙΤΗΣ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΑΙΟΛΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ (ΑΣΠΗΕ) ΚΑΙ ΟΡΝΙΘΟΠΑΝΙΔΑ

ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ – ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΣΠΗΕ

Ο σύλλογος μας ξεκινά μια σειρά από εκδηλώσεις σε συνεργασία με φορείς, συλλόγους, επιστήμονες. Σκοπός είναι η τεκμηριωμένη επιστημονικά ενημέρωση γύρω από τις επικείμενες επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα, τη φυσική και πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας από τις μεγάλες βιομηχανικού τύπου παρεμβάσεις, όπως οι Αιολικοί Σταθμοί Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ).

Στα πλαίσια αυτά την Παρασκευή 9 Απριλίου 2021 και ώρα 18.30 διοργανώνει σε συνεργασία με την Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία διαδικτυακή εκδήλωση με θέμα:

ΑΙΟΛΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ (ΑΣΠΗΕ) ΚΑΙ ΟΡΝΙΘΟΠΑΝΙΔΑ

ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ – ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΣΠΗΕ

Βασικός ομιλητής ο κ. Καλτσής Απόστολος, Βιολόγος, Υπεύθυνος Δράσεων Διατήρησης, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Τα πτηνά μας συντροφεύουν και είναι διαχρονικά συνδεδεμένα με τον άνθρωπο, με πολλαπλές εκφάνσεις στο μύθο, στις τέχνες, στις ιστορίες, στη ζωή. Όταν ο άνθρωπος επιδίδεται σε καταστροφικές δραστηριότητες εκείνα προσπαθούν να επιβιώσουν, χωρίς να είναι βέβαιο ότι θα τα καταφέρουν αν κατατμηθούν τα ενδιαιτήματά τους.

Η Εύβοια φιλοξενεί πολύ μεγάλο φυσικό πλούτο, τόσο ως προς τα αναπαραγόμενα και μεταναστευτικά πτηνά αλλά και τα ενδημικά είδη χλωρίδας, γεγονός που αποτυπώνεται στις 15 περιοχές NATURA που έχουν θεσμοθετηθεί. Ωστόσο αυτός ο πλούτος ήδη συρρικνώνεται και απειλείται ακόμα περισσότερο από την μαζική επέλαση των αιολικών εγκαταστάσεων, που έχοντας αλλοιώσει ανεπανόρθωτα το νότιο τμήμα του νησιού επεκτείνονται προς την κεντρική Εύβοια, τα Κοτύλαια Όρη, τη Δίρφη και προοδευτικά βορειότερα.  Μαζί με τη Φύση μπαίνει σε κίνδυνο ένα σημαντικό τμήμα της τοπικής οικονομίας, αλλά και της ποιότητας ζωής της περιοχής, παράμετροι που δεν έχουν εξεταστεί ούτε κατ’ ελάχιστο στον ενεργειακό σχεδιασμό.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί διαδικτυακά μέσω της πλατφόρμας Zoom αλλά και σε live μετάδοση από τη σελίδα στο FB: ΣΙΔΕΡΙΤΗΣ

Επίσης στo κανάλι του συλλόγου στο YouTube: https://www.youtube.com/channel/UCyPZup64xwHXP6mqKxCGnUA

Όσοι επιθυμείτε να αντιπροσωπεύσετε κάποιο σύλλογο ή να συμμετέχετε ως πολίτες στη συζήτηση που θα ακολουθήσει παρακαλούμε επικοινωνήστε στο email του συλλόγου sideritis2019@gmail.com έως την Πέμπτη 8/4 και θα σας αποσταλεί το link της εκδήλωσης και ο κωδικός εισόδου στο Zoom.

 

Link sto zoom

https://us02web.zoom.us/j/3537982239?pwd=bWc2OWtUODNqVVdMWVRadTlEU09BUT09

 

Meeting ID: 353 798 2239

Passcode: 9vHfw8

 

 

 

 

 

Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2021

Ήρωες και ειρωνίες.



 


"Των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι."

Η τσαντούλα της κ.Αγγελοπούλου για να τιμήσει τα 200 χρόνια ελευθερίας και τους αγώνες των Ελλήνων.


Πόσο ταιριαστός ο στίχος του Παλαμά αλήθεια?!

Δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται να αισθάνεται κάποιος περήφανος για τους αγώνες για την Ελευθερία, όταν με σκυμμένο κεφάλι δέχεται τα πάντα στην ζωή του χωρίς διαμαρτυρία.

Πως γίνεται να βλέπουμε τόσο κόσμο με δάκρυα στα μάτια από την περηφάνεια και στο δευτερόλεπτο να μετατρέπονται σε μια άβουλη μάζα .

Το μόνο που μπορώ να συμπεράνω είναι ότι όλα τα πατριωτικά εμβατήρια, τραγούδια και κείμενα είναι εξ επίτηδες όσο το δυνατόν πιο ξεσηκωτικά και με μεγάλα λόγια, μήπως και συγκινηθεί η μάζα και γίνει λαός. Και πράγματι, ώρες ώρες το πετυχαίνουν.

 


Του πολέμου του Δηρού

Στο ρημοκλήσι του Δηρού
λειτούργα ο πρωτοσύγκελος,
και τ’ άχραντα μυστήρια
έφερνε στο κεφάλι του,
ψάλλοντας το χερουβικό.
Μα έξαφνα κι ανέλπιστα
Τούρκοι τον περιλάβανε,
κι έλαβε μόνον τον καιρό
και σήκωσε τα χέρια του,
κι είπεκε: «Παντοδύναμε,
δυνάμωσε τους Χριστιανούς,
τύφλωσε τους Αγαρηνούς
τη μέρα τη σημερινή».
Μα οι άντρες όλοι ελείπασι,
ήταν στη Βέργα τ’ Αρμυρού,
όπου Τρωάδα ο πόλεμος
επάηνε δυο μερόνυχτα.
Μόνα τα γυναικόπαιδα
και γέροντες ανώφελοι,
(γιατ’ ήτο θέρος) βρέθεσαν
με τα δρεπάνια στα λουριά.
Καθόλου δε δειλιάσασι,
καθόλου δε τρομάξασι,
μόν έδωκαν την είδηση
στον Κωσταντίνο με πεζόν,
κι εκείνος ως πολέμαρχος
εσύναξ’ όλα τα χωριά.
Γράφει και στέλνει στ’ Αρμυρό,
κι έδραμε κατά το Δηρό.
Βλέπει γυναίκες να χερούν
και τα δρεπάνια να κρατούν,
τους Αραπάδες να χτυπούν.
«Εύγε σας, μεταεύγε σας,
γυναίκες άντρες γίνετε,
σαν ανδρειωμένες μάχεσθε,
σαν Αμαζόνες κρούετε».

Είπε κι εβρυχουμάνισε
σαν το λιοντάρι στα βουνά,
τους Τούρκους κόφτει αψήφιστα.
Τότε τα παλικάρια του
πετάχτησαν σαν τους αιτούς,
κι επιάστηκαν με τους εχτρούς,
χέρια με χέρια ανάκατα.
Τους εκαταποντίσασι
και τους εβάλεσι μπροστά,
σαν να ήσαν γιδοπρόβατα.
Σφάζοντας και σκοτώνοντας
φτάσασι στην ακρογιαλιά,
που μέλισσα ήτον η Τουρκιά.
Τότε σ’ εκείνη τη στιγμή,
αγνάντιαζαν κι επρόφτασαν
τα παλικάρια τ’ Αρμυρού,
όπου τη νίκη φέρνασι.
Πρώτος ήτο κι εμπροστινά
ο γιός του γέρου βασιλιά.
είχε στα πόδια του φτερά,
πού ‘τον ο πρώτος άγωρος.
Ξεγύμνωμένο το σπαθί
εκράτει,και τα μάτια του
σπίκες και φλόγες βγάζασι.
«Εχετε θάρρος» είπεκε
με μια φωνή σαν τη βροντή,
«μη τα φοβήστε τα σκυλιά,
αw είν’ πολλοί κι αμέτρητοι.
Ηταν πολλοί και στ’ Αρμυρό,
κι εμείς τους ενικήσαμεν,
κι όλους τους εξοφλήσαμεν».
Πρόφτασε τότε κι ο αρχηγός,
πρόφτασε κι ο αρχιστράτηγος,
οπού ‘ναι πενταγώστικος στις μάχες,
στα πολιτικά, κι είπε στα παλικάρια του,
κι είπε σ’ όλο το στράτευμα:
«Οσοι πιστοί εμπρός, παιδιά,
σήμερον γεννηθήκαμε,
και θα σωθούμε σήμερον».
Ηνοιξ η μάχη τρομερά,
κι ήτανε ξεσυνέριση
σ’ όλα τα Σπαρτιατόγονα
ποίοι να πάσι μπροστινοί.
Οι Τούρκοι αντισταθήκασι,
‘τι ήσαν στην άκρη του γιαλού.
Μές στο στερνό δειλιάσασι
κι επέφτασι στη θάλασσα,
σαν τα τυφλά τετράποδα,
γιατ’ ήτο θέλημα Θεού
να σακουστεί η παράκληση
τ’ Aγιού πρωτοσύγκελου.

Της Πάργας

Μαύρο πουλάκι, πο’ ‘ρχεσαι απο τ’ αντίκρι μέρι,
πες μου τι κλάψες θλιβερές, τι μαύρα μοιρολόγια
απο την Πάργα βγαίνουνε, που τα βουνά ραγίζουν;
Μήνα την πλάκωσε Τουρκιά και πόλεμος την καίει;
-Δεν την επλάκωσε Τουρκιά, πόλεμος δεν την καίει.
Τους Παριανούς επούλησαν σα γίδια, σα γελάδια,
κι όλοι στην ξενιτιά θα παν’ να ζήσουν οι καημένοι.
Τραβούν γυναίκες τα μαλλιά, δέρνουν τ’ άσπρα τους στήθια,
μοιρολογούν οι γέροντες με μαύρα μοιρολόγια,
παπάδες με τα δάκρυα γδύνουν τες εκκλησιές τους.
Βλέπεις εκείνη τη φωτιά, μαύρο καπνό που βγάνει;
Εκεί καίγονται κόκαλα, κόκαλα αντρειωμένων,
που την Τουρκιά τρομάξανε και το βεζίρη κάψαν.
Εκεί ‘ναι κόκαλα γονιού, που το παιδί ,τα καίει,
να μην τα βρούν οι Λιάπηδες, Τούρκοι μην τα πατήσουν.
Ακούς το θρήνο τον πολύν, όπου βογγούν τα δάση,
και το δαρμό που γίνεται,τα μαύρα μοιρολόγια;
Είναι που αποχωρίζονται τη δόλια την πατρίδα,
φιλούν τες πέτρες και τη γη κι ασπάζονται το χώμα.
Τρία πούλιά απ’ τη ν Πρέβεζα διαβήκανε στην Πάργα.
Το ‘να κοιτάει την ξενιτιά, τ’ άλλο τον άη Γιαννάκη,
το τρίτο το κατάμαυρο μοιρολογάει και λέει:
-Πάργα, Τουρκιά σε πλάκωσε, Τουρκιά σε τριγυρίζει.
Δεν έρχεται για πόλεμο, με προδοσία σε παίρνει.
Βεζίρης δε σ’ ενίκησε με τα πολλά τ’ ασκέρια.
Εφευγαν Τούρκοι σα λαγοί το παργιανό τουφέκι,
κι οι Λιάπηδες δεν ήθελαν να ‘ρτουν να πολεμήσουν.
Είχε λεβέντες σα θεριά, γυναίκες αντρειωμένες,
πο’ τρωγαν βόλια για ψωμί, μπαρούτι για προσφάγι.
Τ’ άσπρα πουλήσαν το Χριστό, τ’ άσπρα πουλούν και σένα.

Πάρτε, μανάδες, τα παιδιά, παπάδες τους αγίους.
Αστε, λαβάντες, τ’ άρματα κι αφήστε το τουφέκι.
Σκάψτε πλατιά, σκάψτε βαθιά, όλα σας τα κιβούρια,
και τ’ αντρειωμένα κόκαλα ξεθάψτε του γονιού σας.
Τούρκους δεν επροσκύνησαν, Τούρκοι μην τα πατήσουν.


Ἀρχηγοί

Τοῦ Διογένη πιάσετε ἀμέσως τὸ φανάρι,
κι᾿ ἐλᾶτε νὰ γυρέψουμε κανέναν ἀρχηγό·
ἀλλὰ καθένας μας, θαρρῶ, εἶν᾿ ἄξιος νὰ πάρῃ
τὴν ἀρχηγίαν κόμματος, ἀκόμη δὰ κι᾿ ἐγώ.
Γιὰ τὰ πρωτεῖα ξεψυχᾷ κάθε Ρῳμιὸς λεβέντης,
μόνον αὐτὸς πρωθυπουργός, μόνον αὐτὸς ἀφέντης.

Τί ἀρχηγῶν κατακλυσμός! ... κι᾿ οἱ ἕλληνες ἐκεῖνοι,
ποὺ τὸν καφφέ των βερεσὲ εἰς τὰ Χαυτεῖα πίνουν,
ἂν ἀρχηγίαν ἔξαφνα κανένας τοὺς προτείνῃ,
δὲν θὰ διστάσουν βέβαια καὶ Ἀρχηγοὶ νὰ γίνουν.
Κι᾿ αὐτὸς ὁ ἕσχατος Ρωμηὸς γιὰ ὅλα κάτι ξέρει,
ἕλληνος τράχηλος ποτὲ ζυγὸν δὲν ὑποφέρει.

Ἰδοὺ νταῆς φουστανελλᾶς μὲ φέσι καὶ σελάχι!
ποιὸς ξέρει ἂν Πρωθυπουργὸς δὲν γίνῃ καμμιὰ ᾿μέρα;
ποιὸς ξέρει πόσα σχέδια καὶ ἀπαιτήσεις θἄχη,
καὶ ἂν τὴν διπλωματικὴ δὲν συνταράξῃ σφαῖρα;
Ὤ! ναί! ποτὲ τὸν ἕλληνα μὴ θεωρῆτε πτῶμα...
᾿ς ὅλους θὰ ἔλθη ἡ σειρὰ νὰ κυβερνήσουν κόμμα.

Μᾶς λείπει ἕνας ἀρχηγός;... πενῆντα ξεφυτρόνουν,
τὸ ἕνα κόμμα χάνεται;... θὰ ἔβγουν ἄλλα δέκα·
ὅλοι γιὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀρχηγοῦ μαλλόνουν,
κι᾿ ἴσως ἀργότερα μᾶς βγῇ ᾿ς τὴ μέση καὶ γυναῖκα.
Ἀλλὰ κι᾿ ἐγὼ ὁ ἀφανὴς τῶν Ἀθηνῶν πολίτης
ἐλπίζω πὼς καμμιὰ φορὰ θὰ γίνω Κυβερνήτης.

Ἐμπρός! μὲ πόζα ἀρχηγοῦ καθένας ἂς προβάλλη,
ἀπ᾿ ὅλους ἂς κυβερνηθῆ ἡ προσφιλὴς Ἑλλάς·
ἂς γίνῃ ὁ Ἡμέτερος, ἂς γίνουν ὅμως κι᾿ ἄλλοι,
ἂς γίνῃ κι ὁ Κατσικαπῆς κι᾿ αὐτὸς ὁ Μπουλελᾶς.
Ἂς πλημμυρίσῃ μ᾿ ἀρχηγοὺς τὸ ἔθνος πέρα πέρα,
ἂς μᾶς σηκώσῃ ἔξαφνα καὶ ἡ Ροζοῦ παντιέρα.

Μονάχα ἕνας βασιλεὺς μὴ μένη ᾿ς τὸ Παλάτι,
πενῆντα δυὸ τουλάχιστον ἂς ἦνε βασιλεῖς,
ὅλοι ἂς ἔβγουν κύριοι ᾿ς τῶν ἄλλων τὸ γεινάτι,
κι᾿ ὀγδόντα πέντε Πρόεδροι ἂς γίνουν τῆς Βουλῆς.
Ὅλοι τρανοὶ πολιτικοί, κανένας ἰδιώτης,
ὅλοι ποζάτοι στρατηγοί, κανένας στρατιώτης.

 

Στέλιος Σπεράντζας: 25η Μαρτίου 1821



Ακρίτα στης Ευρώπης τους πυλώνες
η Μοίρα σ' έχει τάξει, Μάννα Ελλάδα,
τη λευτεριά να διαφεντεύης στους αιώνες.

Χαρά σου, όταν Φειδίες με λαμπεράδα
στη γή σου πελεκούνε Παρθενώνες
κι Αισχύλοι ανάβουν θεία ανέσπερη λαμπάδα

Μα ο πόνος σου βαθύς, όταν βαραίνει
τυράννων μαύρη σκιά τ' άγιο σου χώμα
και της ελπίδας τους ανθούς αργομαραίνη.

Κακό όμοιο εκράτει κάποτε -κι ακόμα
πιο ασήκωτο- την όψη σου θλιμμένη.
Κι ήταν πικρόχολο, που σώπαινε το στόμα

Μια αυγή όμως -της φυλής την αμαρτία
το πλήρωμα του χρόνου είχε ξεπλύνει-
το βλέμμα ρίχνοντας στην που έσβηνεν εστία,

Τινάχτης, Κι ήταν Μάρτης, οι άσπροι κρίνοι
ευώδιαζαν. Τινάχτης την αιτία
για να μετρήσης του κακού, που φρένα λύνει

Κι ως στάθηκες ψηλά στο μετερίζι,
με ορμή, που ξεπερνούσε και του ανέμου,
το κοφτερό έσυρες σπαθί σου, που σπιθίζει.

Και φώναξες τρανά "Καιρός πολέμου.
Με ανθούς του ονείρου η γη ξαναγεμίζει.
Ανάστα τώρα με την άνοιξη, λαέ μου".

Τρίτη, 23 Μαρτίου 2021

Ηλίας Μαυρομιχάλης, ο νεραιδογένητος!

 



Από ολόκληρο το γένος των ανδρείων και ατρόμητων υπερασπιστών της Μάνης, ο Ηλίας Μαυρομιχάλης ήταν ο μόνος που έμεινε στην ιστορία ως «Νεραϊδογέννητος». Ίσως γιατί, περισσότερο από τα αδέλφια και τα ξαδέλφια του, είχε πάρει από την ομορφιά της γιαγιάς του, που ‒σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση‒ ήταν η κόρη του Δόγη της Βενετίας, Φραγκίσκου Μοροζίνι. Ο παππούς του, Γιωργάκης Μαυρομιχάλης, την είχε βρει μισολιπόθυμη στους βράχους της Μάνης, αφημένη εκεί, από ένα κουρσάρικο καράβι, που κατ’ εντολή του πατέρα της είχε αναλάβει να τη φυγαδεύσει από τη μανία της νέας γυναίκας του και μητριάς της… Ως πρωτότοκος γιος του Πετρόμπεη, ο Ηλίας εκπροσώπησε τους Πελοποννήσιους στην προεπαναστατική συνέλευση των οπλαρχηγών στην Λευκάδα και ξεδίπλωσε τις στρατηγικές αρετές και την τόλμη του από την πρώτη κιόλας σημαντική μάχη του Αγώνα, στο Βαλτέτσι. Όταν διορίστηκε αρχηγός των Όπλων της Αττικής, τον Νοέμβριο του 1821, ήταν ήδη ξακουστός ως ο πολέμαρχος με το δωρικό ύφος και την απολλώνια όψη: με σγουρή, ξανθιά χαίτη, γυαλισμένη με μεδουλάρι (αλοιφή φτιαγμένη από μεδούλι και μυρωδικά) και την ίδια στιγμή, στη δεξιά μεριά του σελλαχιού, το ακονισμένο τσεκούρι των Μαυρομιχαλαίων. Η αυτοθυσία του σ’ ένα ταμπούρι στην Κάρυστο, λίγους μήνες αργότερα, είχε όλα τα χαρακτηριστικά του ηρωικού θανάτου ενός αρχαίου Σπαρτιάτη πολεμιστή. Ο Ομέρ Μπέης πήρε μαζί του στην Κωνσταντινούπολη, σαν πολυτιμότερο λάφυρο, το κεφάλι του «Νεραϊδογέννητου», αλλά άφησε πίσω του το σπαθί του νεκρού. Που επιστράφηκε στην πατρώα γη και με αυτό νανούριζε η χήρα τον νεογέννητο γιο τους… 



Πηγή : Andro.gr [ https://www.andro.gr/style/%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CF%87%CE%AC%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%BF-%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%8A%CE%B4%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%84/ ]

Γιατί τρώμε μπακαλιάρο την 25η Μαρτίου

 

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι η παλαιότερη και πιο αυστηρή χρονική περίοδος νηστείας για την ορθόδοξη εκκλησία. Από την καθιέρωσή της, περί τον 4ο αιώνα μ.Χ., προβλέπεται κατά τα μοναχικά πρότυπα ξηροφαγία με τους πιστούς να τρώνε μόνο μια φορά την ημέρα κι αυτή μετά τις 3 το μεσημέρι.

Γιατί τρώμε μπακαλιάρο την 25η Μαρτίου | tovima.gr
Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι η παλαιότερη και πιο αυστηρή χρονική περίοδος νηστείας για την ορθόδοξη εκκλησία. Από την καθιέρωσή της, περί τον 4ο αιώνα μ.Χ., προβλέπεται κατά τα μοναχικά πρότυπα ξηροφαγία με τους πιστούς να τρώνε μόνο μια φορά την ημέρα κι αυτή μετά τις 3 το μεσημέρι.
«Μέσα στην περίοδο της Τεσσαρακοστής η νηστεία καταλύεται, διαφοροποιείται δηλαδή, τρεις φορές, δίνοντας μια ευκαιρία στους πιστούς για ενδυνάμωση μιας και η νηστεία αυτή είναι η πιο αυστηρή, αφού δεν επιτρέπεται ούτε το λάδι» εξηγεί στο «Βήμα» ο αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ, κ. Παναγιώτης Σκαλτσής.
Η πρώτη από αυτές τις εξαιρέσεις γίνεται σήμερα, ανήμερα της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπως έχει καθιερωθεί η 25η Μαρτίου. Πρόκειται για μια χαρμόσυνη εορτή μέσα στην περίοδο του πένθους της Σαρακοστής και όπως εξηγεί ο κ. Σκαλτσής, «επειδή είναι θεομητορική εορτή, αφιερωμένη στην Παναγία και ως εκ τούτου ιδιαίτερα σημαντική για τα μοναχικά τυπικά, καταλύονται το ψάρι, το έλαιο και ο οίνος». Μια εξαίρεση που φαίνεται πως γενικεύθηκε – αν και σε ορισμένα κέντρα του χριστιανισμού προϋπήρχε – μετά την καθιέρωσή της το 692 μ.Χ. από την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο, γνωστή και ως «Εν Τρούλω Σύνοδος».
Όσον αφορά τη δεύτερη ημέρα διαφοροποίησης της νηστείας, που είναι η Κυριακή των Βαΐων, οι πατέρες της εκκλησίας δε συμμερίζονται την ίδια άποψη. Σύμφωνα με τη Στουδιτική παράδοση (Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης), επειδή η εορτή αυτή θεωρείται Δεσποτική, είναι αφιερωμένη δηλαδή στον επίγειο βίο του Ιησού, οι πιστοί καταναλώνουν και πάλι ψάρι, λάδι και κρασί. Για άλλους πατέρες όμως αυτό ισχύει μόνο την ημέρα του Ευαγγελισμού. Κατάλυση του λαδιού γίνεται και τη Μεγάλη Πέμπτη, σύμφωνα με τα μοναχικά τυπικά, ημέρα αφιερωμένη στην παράδοση του Μυστικού Δείπνου, οπότε τελείται και η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, η οποία τελείται μόλις 10 φορές το χρόνο.
Το έθιμο του μπακαλιάρου
Παραδοσιακό έδεσμα της ημέρας του Ευαγγελισμού, η οποία έχει πια διττή σημασία για τον Ελληνισμό, καθώς συμπίπτει από το 1838 με τον εορτασμό της Επανάστασης του 1821, είναι ο μπακαλιάρος και μάλιστα συνοδεία της γνωστής σκορδαλιάς.
Η εξήγηση για την γευστική αυτή συνήθεια είναι αρκετά απλή κι έχει να κάνει κυρίως με την αδυναμία των κατοίκων της ενδοχώρας να προμηθεύονται άμεσα και οικονομικά φρέσκο ψάρι. Παρά το ότι ο μπακαλιάρος δεν είναι ένα «ελληνικό» ψάρι, καθώς απαντάται κυρίως στις ακτές του βορειοανατολικού Ατλαντικού, το γεγονός ότι γίνεται παστός τον καθιστά ένα τρόφιμο φθηνό κι εύκολο στη συντήρηση.
Ο μπακαλιάρος έφτασε στο ελληνικό τραπέζι περί τον 15ο αιώνα και καθιερώθηκε άμεσα ως το εθνικό φαγητό της 25ης Μαρτίου, καθώς με εξαίρεση τα νησιά μας, το φρέσκο ψάρι αποτελούσε πολυτέλεια για τους φτωχούς κατοίκους της ηπειρωτικής Ελλάδας. Έτσι, ο παστός μπακαλιάρος, που δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη συντήρηση, αποτέλεσε την εύκολη και φθηνή συνάμα λύση, έθιμο που κρατά μέχρι τις μέρες μας.