Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορίες της Τάξης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορίες της Τάξης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

O καθένας τον καημό του...

Κυρία τι σημαίνει rehersal?
Σημαίνει ΜΠΡΟΒΑ...
ΑΑΑΑ! Γιατί εγώ νόμιζα ότι σημαίνει παράσταση....
Όχι, παράσταση είναι το performance.. ΜΠΡΟΒΑ είναι rehersal..
AAA! μπρόβα το rehersal........

Πετάγεται ένας τρίτος..

Kαι το πρόβατο πως είναι?

Κοιταζόμαστε όλοι να καταλάβουμε πως κολλάει το πρόβατο με ότι λέγαμε.... Τελικά έρχεται η επιφοίτηση σε κάποιον και μας εξηγεί... μπρόβα το... Όλο μαζί...πρόβατο...

Είναι το μυαλό να μη κάνει συνειρμούς !!!!
---------------------------------------------------------------

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Γράμματα των παιδιών στον Άγιο Βασίλη.

Αγαπητέ μας Άγιε Βασίλη, θα θέλαμε πάρα πολύ από σένα να ξεπεράσει η Ελλάδα την Οικονομική Κρίση και να μην υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι φτωχοί και αβοήθητοι, να χάνουν την ζωή τους ζητιανεύοντας στους δρόμους. Θα θέλαμε επίσης για μας, ένα καφέ και μαύρο άλογο και ένα PS VITA.
Με πολύ αγάπη Κωσταντίνος Σ. και Κωσταντίνος Μ.
Κάρυστος Ευβοίας.

Αγαπητέ Άι- Βασίλη η Χαρά θα ήθελε για τα Χριστούγεννα να της φέρεις ένα ποδήλατο. Θα ήθελε να αλλάξει η Φύση , να μην έχει τόσα σκουπίδια και να είχε πιο πολύ πράσινο.
Η Γιωργία θα ήθελε να της φέρεις μια κούκλα με πολλά ρούχα. Θα ήθελε να αλλάξει την Φύση, να έχει πολύ πράσινο,να μην υπάρχουν πολλά σκουπίδια και να μην βάζουν φωτιά στα δάση.
Η Ελευθερία θα ήθελε να της πάρεις ένα ποδήλατο και να μην αφήνουν τα σκουπίδια τους στους δρόμους.
Ο Αντώνης θα ήθελε ένα τετραπλάσιο MONSUNO. Θα ήθελε για την φύση να μην βάζουν φωτιές στα δάση και να μην βρίζουν οι άνθρωποι.
Χαρά, Γιωργία, Ελευθερία, Αντώνης.

Αγαπητέ Αι- Βασίλη, εμείς θα θέλαμε όλα τα παιδιά να είναι υγιή, τα αυτοκίνητα να μην μολύνουν τα δάση, να μην υπάρχουν κακοποιοί και κλέφτες, να μην κόβουν τα δέντρα,τα λουλούδια και όλα τα σχετικά.
Ευχόμαστε να μην υπήρχε σχολεία, να ήταν η ώρα της γυμναστικής, το διάλλειμμα και η Ευέλικτη Ζώνη.
Να είναι καλά όλος ο κόσμος και κυριότερα, όσοι δεν έχουν καλή ζωή, υγεία σε όλους και καθαρό περιβάλλον.
Για μένα θα ήθελα το play station και το PES 2013 .
Καλά Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στα άτομα με ειδικές ανάγκες και στην Αφρική, και εύχομαι να πραγματοποιηθεί το όνειρο κάθε ανθρώπου.
Θοδωρής Ρ. Παναγιώτης Ζ. και Μανώλης Κ.






Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Πως θα μιλούσαμε στην τάξη στα Καρυστινά.

Παράδοση γραμματικής.


Βρε του πειρασμού οι κλίρες, βρε παναθεμάτες δεν σώνουν να ανοίξουν κείνο το βιβλίο με τίποτις!
΄'Πες μωρ κόρη." Της λέω, " Για πες ,κείνο το μαύροinfinitive το έμαθες η ακόμα?'

"Ποιο?' με ρωτάει το απονοημένο και κοιτάζει ολούθε να τούρθει η επιφοίτηση τ' Αγίου Πνεύματος!

¨Που κοιτάζεις καλέ" Το ρωτάω με απόγνωση...

' Δεν το βλέπω" μου λέει..'Που είναι?¨"

"Πάνω πάνω κοίτα, βλέπεις που το γράφει με μεγάλα γράμματα?
"Ναι!" μου αποκρίνεται με χαρά!

"Τώρα πάρε την γραμμή ίσα κάτου".....

Το βλέμμα πηγαίνει άλλα ντ άλλα....

"Όχι ίσα πέρα βρε, ίσα κάτου, τρομάρα σου! Το είδες?"

"Ναι!" αναφωνεί και αρχίζει να διαβάζει....

'Αι προκόπα! Να δούμε πότε θα σώσεις να ξεστραβωθείς , να μην παένουν στον βρόντο τα λόγια τα δικά μου και τα λεφτά του πατέρα σου!"

---------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ νο 2.
"Για να πούμε τις ασκήσεις!"
"Κυρία δεν τις έκανα"
"Γιατί δεν τις έκαμες βρε!"
'Δεν πρόκαμα κυρία!"!
" Εμ βέβε,,,πότε πρόκαμες καημένη το Σαββάτο που σημαίνει!"
"Τι σημαίνει αυτό κυρία!"
¨Τίποτα, τίποτα,,,κάτι  που λέγαμε παλιά για κάτι σα του λόγου σου...¨"
"Κυρία να πω εγώ τώρα η θα μας ζαλίζεις με παροιμίες?"
"Πες βρε, πες να δούμε καμιά τύφλα !
"Αφού είναι τύφλα κυρία πως θα δούμε? Δεν καταλαβαίνουμε τι λες!"
"Τι να καταλάβεις έρμο μου και συ!! Για πες κείνη τη ριμάδα την άσκηση που στοίχειωσε να δούμε τέλος πάντων τι θα γίνει.."
"Ι don't be".....
"Ωχού, πάλι τα ίδια!! Βρε δεν είπαμε ότι το be δεν παίρνει βοηθητικό?"
"Α, ναι το ξέχασα!"
"Και πως θα γίνει?'
"I aren't"
"Τι είπαμε ότι βάζουμε δίπλα στο Ι"?
" do?"
"Δεν βάζεις το χάσου καλύτερα που ταιριάζει και την περίσταση?"
"Γιατί κυρία? Τι είπα?"
"''Ελα μου ντε? Τι να σου κάμω βρε χαμένο που έχουν αλλάξει οι νόμοι αλλιώς θα σου λιάνιζα το παίδι να σου πω εγώ αν το μαθαίνεις και το be και το do, και το χάσου μαζί! Ε, μα πια!!"

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Το νηπιακό σε μεγάλα κέφια!

Ο καιρός περνά γρήγορα και οι καινούργιες γνωριμίες γίνονται φιλίες.
Τα δειλά πρώτα χαμόγελα, γίνονται αυθόρμητα γέλια, και τα παιδάκια μαθαίνουν να δημιουργούν, να ζωγραφίζουν, να κάνουν κατασκευές, ακόμα και χριστουγεννιάτικα μπισκοτάκια.




Η Σ.Σπανομαρκίδη που τα μαθαίνει όλα αυτά που τους δίνουν τόση χαρά, με κέφι και υπομονή τα καθοδηγεί σε αυτόν το κόσμο της γνώσης.               
Το νηπιακό και η δασκάλα τους σας ΕΥΧΕΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ 2013!
Δημοσιεύτηκε από τον χρήστη

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

Παράπονα μαθητών και προβλήματα δασκάλων..

Σήμερα είπα στα παιδιά μιας τάξης να γράψουν τα παράπονα τους γιατί είχαν αρχίσει να μιλάνε όλοι μαζί και όλοι είχαν κάτι να πουν.
Τα πράγματα λοιπόν έχουν δύο όψεις  και όπως οι μεγάλοι και κυρίως οι δάσκαλοι και οι δασκάλες θέλουν να βλέπουν τα παιδιά με σεβασμό την άποψη τους έτσι και τα παιδιά, θέλουν οι μεγάλοι να σέβονται την δική τους, και έχουν βέβαια κάθε δικαίωμα να έχουν άποψη για κάτι που τα αφορά, έστω και αν δεν μας αρέσει αυτά που λένε.

Αυτά που έγραψαν είναι τα εξής..
Πρώτον και κυριότερο να μην τα ξεχωρίζω.

Σαν δασκάλα, πολλές φορές, φέρνω τον καλό μαθητή η μαθήτρια σαν παράδειγμα για να τονίσω ότι και οι άλλοι πρέπει να κάνουν το ίδιο.
Όμως τα παιδιά τα ενοχλεί, και τους καλούς και τους αδιάβαστους. Τους προσβάλει και τους φέρνει αμηχανία. Σε αυτό το θέμα, αν το σκεφτούμε ψύχραιμα, έχουν δίκιο και θα το κόψω το κακό το χούι...

Ένα άλλο είναι να μην χρησιμοποιώ εκφράσεις απελπισμένης δασκάλας , όπως, "Θα χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο' ΌΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ, μπορώ εναλλακτικά να πω...ΘΑ ΠΗΔΗΧΤΩ ΑΠΌ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ....

'Αλλη σημείωση που έχουν είναι να μην λέω κάτι άλλο εκτός από τα μαθήματα, όπως για θέματα συμπεριφοράς, ομιλίας, η ότι άλλο , που τα ονόμασαν..ηθικές αρχές...

Βέβαια, μέχρι τώρα, το να λέει ο δάσκαλος και για αυτά, δωθήσεις ευκαιρίας βέβαια, ήταν αυτονόητο, όμως φαίνεται ότι οι καιροί άλλαξαν και καλά θα κάνω να συμβαδίσω...

Το χάσμα γενεών είναι μεγάλο λόγω ηλικίας και αν θέλω να το καλύψω έστω και λίγο, πρέπει να κατανοήσω την άποψη τους και να την σεβαστώ

Δεν αναφέρω τα μεγαλύτερα διαλλείμματα, η για το ότι δεν διαβάζουμε σειρά σειρά σε όλα τα βιβλία τα ίδια πράγματα, που θα έπρεπε να τα ξέρουν ήδη...παιδιά είναι..

Αυτό που δεν περίμενα να τα έχει προσβάλει τόσο πολύ, είναι ένα πράγμα που τους είχα πει πριν λίγο καιρό. " Διαβάστε, κουνίστε το μυαλό σας, σκεφτείτε, μην φοβάστε να σκέφτεστε γιατί το μυαλό σας θα γίνει ροκφόρ"
Το πήραν ότι τους είπα ότι το μυαλό τους είναι σάπιο!!! Και που τους το εξήγησα, πάλι δεν το κατάλαβαν η δεν ήθελαν να παραδεχθούν ότι δεν το είχαν καταλάβει..

Σε κάτι άλλο που είχαν δίκιο, ήταν ότι μια μέρα στην ..πλάκα και στα σοβαρά, μετά από σύγχυση βέβαια, είπα μια κακιά λέξη.....(πιπέρι)
Δεν μπορείτε να φανταστείτε το πόσο άσχημα το πήραν...
Δεν δικαιολογούν στους μεγάλους και στους δασκάλους πράγματα που τα θεωρούν φυσικά για την δική τους ζωή...Και φυσικά δεν έπρεπε να την πω, τελικά, δεν περίμενα να τα πειράξει τόσο πολύ..

Υπήρχε και η σημείωση να μην φωνάζω...
Αυτό είναι λίγο δύσκολο όταν αγχώνομαι και πιέζομαι να κάνουμε βδομάδα μπαίνει βδομάδα βγαίνει τα ίδια και τα ίδια και να μην βλέπω να προχωράμε...Τέλος πάντων, αφού δεν έχει και αποτέλεσμα, φέρνει και αντίθετο μάλιστα, τι νόημα έχει?

Σε αυτό που είχαν άδικο είναι ότι θα αντιδράσω αρνητικά...
Εγώ λέω, μακάρι να τα έλεγαν όλοι. Θα είχαμε καλύτερη συνεργασία και ίσως και οι πιο αδιάβαστοι να άνοιγαν και ένα βιβλίο...

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Πρώτη μέρα στο Σχολείο! (εξωμολόγηση μαθήτριας)

Η πρώτη μέρα στο σχολείο έμοιαζε με Νύχτα!
Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά, μαύρη σαν καλιακούδα!!!
Ποιοι ήταν αυτοί γύρω μου? Τι ήθελαν από μένα? Γιατί μου είπαν να καθίσω και δεν με κέρασαν καν ένα νερατζάκι?
Ούτε ένα κρύο νερό βρε αδελφέ! Τίποτα, νιέτνε!! Άσε που ήταν και αγενείς!
"Καλέ! Καλέ!" Τους λέω "να πάω για νερό!!"
-΄Κάτσε κάτω!' μου λένε...
"Καλά! Τότε να πάω μπρος νερού μου!
Εκεί σαν να ψιλοφοβήθηκαν τα αποτελέσματα και με άφησαν!!

Έτσι που λέτε....δεν ήταν καλά!

Τι πράμα είναι τούτο να μπιστακόνουν τα παιδιά στα θρανία, δεν το καταλαβαίνω..
Είναι που είμαι και ενεργητικός άνθρωπος, κάνω δουλειές όλη μέρα...τρέχω πάνω κάτω πέρα δώθε, και ξαφνικά, '΄Κοίτα σου λέει τον πίνακα!"
Εύκολο τόχεις!!!
Τι μούκανε ο πίνακας να τον κοιτάξω! Ξέρεις τι μάτι έχω έγω! Να τον ματιάσω και να πέσει πάνω στο μεγάλο, κιόλας, δάκτυλο της καθηγήτριας να την μισερώσω την γυναίκα!!
Α..πα παααα!! Κοιτάω και λίγο έξω να δώ, θα βρέξει δεν θα βρέξει, έχω και κάτι απλωμένα από χτες και τα έχω ξεχάσει....

Είδα και παλιούς συμμαθητές,,και που που τους είδα δηλαδή? Είχα νομίζεις καμιά όρεξη να δω τα μούτρα τους!!
Τι είναι αυτό που νομίζουν οι μεγάλοι ότι κάνουμε χαρά που βλέπουμε τους συμμαθητές μας!
Είναι λέει φίλοι!!! Ναι καλά!!!  Καλύτερους έχω στο φέιςμπουκ και μου κάνουν και λάικ, όχι σαν και αυτούς που με κοιτάνε λες και είμαι η Τροίκα...Ε, καλά, όχι και όλοι, είναι και μερικοί καλοί, αλλά με αυτούς μιλάγαμε και το καλοκαίρι...Τέλος πάντων...
Λέμε και καλή χρονιά από συνήθεια, αλλά εγώ ένα θα σας πω...Σχολείο είναι...θα περάσει!!


Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Γιατί η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει....

Σήμερα το μεσημέρι...

Παιδί                           Κυρία, ξέρετε τι έγινε σήμερα?
Κυρία                          Τι έγινε παιδί μου?
Παιδί                             Μαζέψανε τους Πακιστανούς!
Άλλο παιδί                Γιατί  Κυρία?
Κυρία                             Γιατί δεν έχουν χαρτιά παιδί μου, είναι λαθρομετανάστες και τους ελέγχουν!
Πρώτο παιδί                 Όχι για αυτό!
Κυρία                              Αλλά γιατί?
1ο παιδί                        ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ....(με περίλυπο ύφος)

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Λόγια από την Τάξη...


Να σας πω έναν διάλογο από χτες στην τάξη!

Παιδί  "Κυρία τι σημαίνει who?"
k        "Ποιος"
Παιδί   "ΑΑ! Γιατί νόμιζα ότι σημαίνει ποιος!"
κ.  "Και γω τι σου είπα?
Π    "Ποιος"
Κ    "who δεν με ρώτησες"  (καταλαβαίνεται ότι ήμουν στα όρια να πιστεύω ότι ακούω άλλα ντ άλλων και το αλσχάιμερ να έρχεται πρόωρα.."

Π  Ναι, το who ρώτησα..
k.. Δεν καταλαβαίνω..
Π  ;Έχω γράψει ..ος...
κ.  Τι εννοείς ος
π   Από το ποιος!!!!!!   
ΦΟΒΕΡΟ!

Και άλλο ένα που έκανα ότι δεν το κατάλαβα εκείνη την ώρα!

Κ. Εξηγώ τα μετρήσιμα και μη μετρήσιμα ουσιαστικά..και λέω ότι δεν μετράμε τα ουσιαστικά ..μπλα μπλα μπλα...και φτάνω στα υγρά που πρέπει να τα βάλουμε κάπου για να τα μετρήσουμε..
Όπως το νερό, την λεμονάδα..

Παιδί (μικρό) εξαιρείτε το χασίς που το πίνουμε!!!!!

ΚΑΓΚΕΛΟ  Η ΚΥΡΙΑ!!

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

Τα κόλυβα.... και η αγκαλιά....

"Κυρία ξέρετε όλες τις λέξεις στα Αγγλικά,"
ρώτησε ο 8χρονος και με κοίταξε με απορία στα μάτια...

"Ξέρω πολλές..." του απάντησα προσεκτικά μιας και δεν ήξερα που το πήγαινε...

" Και τις ξέρετε όλες, όλες?" συνέχισε ο πιτσιρικάς...

"Ξέρω όσες πρέπει να ξέρω." του απάντησα ακόμα πιο προσεκτικά...

"Πως λένε τα κόλυβα?"  με ρώτησε στο τέλος....

......................................

Μεταφράζοντας κείμενο...
Στο νησί της Μεγάλης Βρετανίας είναι και η Αγκαλιά...(Αγγλία)!!!

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

Κουβέντες μικρών αθώων παιδιών!

Διαβάζαμε τις προάλλες ένα κείμενο και έλεγε..faking it...Και ενώ διάβαζε το καημένο το παιδάκι, μπερδεύτηκε και είπε ένα ωραιότατο..facking it!
Τα άλλα άρχισαν να γελάνε και ο απρόσεκτος μαθητής κοκκίνησε μέχρι τα αυτιά!!

Με ένα άλλο τμήμα με τα μικρούλικα μαθαίνουμε τα modas. Τους λέω λοιπόν να κάνουν δικές τους προτάσεις με το must και το should.
Διάβασα λοιπόν τα εξής.
I must eat a lot of ice-cream!
I must play all day!
I should sleep late.
I must swim every day.Έλεγχος  ορθογραφίας

Τους ρώτησα πάλι αν είχαν καταλάβει το πως τα χρησιμοποιούμε και με πολύ φυσικό ύφος μου είπαν ότι και φυσικά είχαν καταλάβει αλλά έτσι αισθάνονται... Σωστό και αυτό, τους είπα και τις αφήσαμε όπως ήταν....


Ένα άλλο περιστατικό που γέλασα πολύ, ήταν όταν μου έφεραν να δω προτάσεις από τις άγνωστες που μαθαίνουμε.
I want to bit my sister's head off!

Η χρονιά τελειώνει και πολύ θα μου λείψουν έστω και για λίγο που δεν θα τα ακούω....

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

Η πριγκίπισα Ε.D.και ο ιππότης DID.

Είμαι με τα μικρούλικα και τους εξηγώ γιατί δεν παίρνει το ρήμα την κατάληξη στην άρνηση και ερώτηση του αορίστου με ένα παραμύθι..



Μια φορά και έναν καιρό, τον χρόνο που οι ιππότες έφευγαν για σταυροφορίες στην Ιερουσαλήμ, υπήρχε μια πριγκίπισα σε ένα απομονωμένο κάστρο που την έλεγαν E.D .
Ο ιππότης με το που την είδε στο παραθύρι του κάστρου, την ερωτεύτηκε τρελά!
Την άλλη μέρα πήγε και την ζήτησε από τον άρχοντα πατέρα της, αλλά εκείνος επειδή την είχε τάξει σε έναν άλλον άρχοντα, έστειλε τον ιππότη να πολεμίσει στην σταυροφορία.
Εκεί, ο καημένος ο ιππότης, σκοτώθηκε, και έτσι ποτέ δεν συνάντησε ξανά την E.D


Κοριτσάκι λυπημένο και σοβαρό. " Αλήθεια κυρία? Σκοτώθηκε?

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

Δάσκαλος που δίδασκε και internet δεν είχε.....βαρέθηκε!

Η ζωή προχωράει, η τεχνολογία εξελίσσεται, και όλα μπαίνουν στην καθημερινότητα μας.
Η διδασκαλία γίνεται πολύ ενδιαφέρουσα, τουλάχιστον για μένα, με την χρήση των ηλεκτρονικών μέσων.
Παραδείγματος χάριν, πάμε στο TED, διαλέγουμε μια ομιλία με θέμα που θέλουν τα παιδιά, την ακούμε, την συζητάμε, γράφουμε για αυτό, και μετά την ανεβάζουμε στο facebook, να το δουν και άλλοι.
Κάτι άλλο που μας έχει κάνει όλους στην τάξη να γελάσουμε πολύ, είναι το να ανοίγουμε το facebook και να ρωτάμε κάποιον γιατί δεν έχει έρθει. Μετά του γράφουμε τι κάναμε, τι έχει να διαβάσει και του στέλνουμε περαστικά όλοι μαζί.
Μια μέρα, δεν είχε διαβάσει μια μαθήτρια, και το τι γέλιο κάναμε που αντί να της τα πω, της τα έγραψα στον τοίχο της!
Η απειλή μου είναι, διάβασε γιατί θα σε κάνω πόστ!! Πολύ πλάκα!

Πολλές φορές όταν βαριούνται, ανοίγουμε το youtube διαλέγουμε ένα τραγούδι, το ακούμε, το τυπώνουμε το εξηγούμε, το μαθαίνουμε και κάνα δυο φορές, το γράψαμε στο κινητό και το ανεβάσαμε..Έτσι και λέξεις μαθαίνουμε, και μιλάμε, και ωραία περνάμε..
Εν τω μεταξύ στο ιντερνετ υπάρχουν τόσα ωραία σαιτ με παραμύθια, που τα τυπώνουμε και τα κάνουμε συμπληρωματικό μάθημα, ακόμα και τεστ και όταν το κάνουμε το τεστ όλοι μαζί είναι διαφορετικό από το να το κάνει ο καθένας μόνος του. Δηλαδή, όταν έχουν την ερώτηση μπροστά τους, λέει ο ένας κάτι, συμφωνούν η διαφωνούν οι άλλοι, έχουν αγωνία, είναι σαν παιχνίδι..
Είναι πολύ ωραία όλα αυτά, ειδικά τα τραγούδια, αρκεί τα παιδιά να είναι δεκτικά και να τους αρέσει. Δεν το αντιμετωπίζουν όλοι το ίδιο. Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι βρέθηκε παιδί που να είναι αρνητικό στο imagine!!
Σε μια τάξη τους έφτιαξα και μπλόγκ, αλλά με το που είδαν ότι έπρεπε να γράψουν μόνοι τους και μετά δεν τους έστειλε κανείς σχόλιο, το παράτησαν!

Εδώ και πολλά χρόνια, δεν δίνω βαθμούς. Ούτε πολλά πολλά τεστ..Αλίμονο, να χρειάζομαι τα διαγωνίσματα για να καταλάβω το τι ξέρει ο καθένας!!
Πως να μετρήσω τον έναν με τον άλλον, όταν πιστεύω ότι ο καθένας μετριέται μόνο με τον καλύτερο του εαυτό? Είναι και το άλλο θέμα..όποιος παίρνει κάτω από 18, παραπονιέται..Από το να λέω ψέμματα, καλύτερα τίποτα..
Όταν δεν θέλω να είναι ανταγωνιστικά αλλά μια παρέα, όλοι μαζί μια παρέα, απλά εγώ τους λέω πως να τα μάθουν.
Παίρνει λίγο χρόνο, τα πρώτα δύο περίπου, αλλά μετά μπαίνουν στο κλίμα και δεν έχουμε όλα τα κουλά του ανταγωνισμού..
Σε αυτό όμως που δεν κάνω πίσω, είναι η ορθογραφία..ΑΑΑΑΑ! Αυτό είναι έγκλημα που κάνουν στα σχολεία και δεν μαθαίνουν τα παιδιά ορθογραφία...
Και ο καλύτερος τρόπος να τις μάθουν είναι να κάνουν προτάσεις δικές τους, και να τις γράφουμε φυσικά ...Όσο για τους κανόνες της γραμματικής..δεν υπάρχει περίπτωση να μην τους μάθουν! Καμία..
Ας το καλό! Λίγες μέρες σταματήσαμε και μου λείψανε! Ευτυχώς ξεκινάμε αύριο!
Να δω φατσούλες, να πούμε και τίποτα, όλες οι κουβέντες των μεγάλων είναι πολύ καταθλιπτικές....Και γω σαν παιδί..να έρθω στα ίσια μου!

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Η γουρούνα...

Πέρυσι, τέτοια εποχή, ένας μαθητής είχε μια κάπως παράξενη συμπεριφορά.
Μια συμπεριφορά που με έκανε να ανησυχώ, με μεταπτώσεις, μεγάλη συναισθηματική αστάθεια, χαμηλή αυτοεκτίμηση και συχνά κλάματα.
Ξέροντας το περιβάλλον του, προσπαθούσα να του τονώσω την πίστη στον εαυτό του, να του δίνω τόση σημασία όσο χρειάζεται από την μια, χωρίς να φαίνεται ότι τον ξεχωρίζω όμως από τους άλλους. Είχαμε κάνει αρκετά θετικά βήματα, όταν αποφάσισε ότι η ώρα μια μέρας δεν τον βόλευε γιατί δεν ήθελε να διαβάσει από την προηγούμενη για τα αγγλικά, μιας και εκείνη η μέρα ήταν επιβαρυμένη από το σχολικό πρόγραμμα.
Έτσι λοιπόν, μου ανακοίνωσε ότι δεν θα έρχεται. Του είπα να διαβάζει από πριν, γιατί έτσι και αλλιώς δεν μπορώ να αλλάξω το πρόγραμμα στην μέση της χρονιάς.
Μια μέρα λοιπόν ήρθε στην μέση της ώρας μέσα στα μούτρα, και δεν τον ρώτησα τι έχει, παρά συνέχισα το μάθημα.
(Συνήθως είχαμε μια μικρή κουβέντα πριν το μάθημα και αρχίζαμε όταν άλλαζε διάθεση)

Την άλλη μέρα ήρθε η μαμά του και απαίτησε να αλλάξω ώρα γιατί θα άλλαζε δασκάλα.
Της εξήγησα ότι δεν γίνεται, και ότι δεν υπήρχε πρόβλημα μιας και θα μπορούσε να διαβάζει για κείνη την ημέρα κάποια άλλη μέρα αφού αυτό το μάθημα το είχαμε μόνο εκείνη την ημέρα. Συνέχισε λέγοντας ότι δεν του δίνω σημασία και δεν τον προσέχω. Εκεί εκνευρίστηκα πάρα πολύ, και ύψωσα την φωνή μου, (γιατί εν τω μεταξύ συνέχιζε να μιλάει χωρίς να με αφήσει να της εξηγήσω) και της είπα να πάει όπου θέλει αλλά είχε άδικο.
Δυνάμωσε ακόμα περισσότερο την ένταση και μου ζήτησε τα λεφτά του μήνα πίσω, που παρεπιπτόντως ήταν τέλος του μηνός και έμεναν μόνο λίγες ώρες να καλυφθεί ο μήνας..
Έκανε ότι δεν άκουσε, μπορεί και πράγματι να μην κατάλαβε τι της είπα χαμένη στο δικό της σκεπτικό..
Δεν ήθελα να εκνευριστώ περισσότερο και της είπα να κάνει ότι καταλαβαίνει..
Πήγα σε ένα άλλο δωμάτιο, και κείνη ενώ αρχικά έκανε ότι έφυγε, έμεινε στην αυλή και άρχιζε να φωνάζει..
Για την κούραση του άντρα της, τα λίγα λεφτά που τους τα -έτρωγα εγώ!- για τα βάσανα και τις δυσκολίες , για το παιδί και τα παράπονα του...
Την άκουγα που φώναζε και ήλπιζα να σταματήσει και να φύγει, μιας και υπήρχαν και τα παιδιά της επόμενης ώρας στην αυλή και την άκουγαν, νιώθοντας χάλια όπως είναι φυσικό..

Όσο δεν έβλεπε να βγαίνω και να της απαντώ, τόσο εκνευριζόταν, και φώναζε ότι κρυβόμουν επειδή ήμουν ένοχη, και στο τέλος ανάμεσα σε φωνές και κλάματα άκουσα να με φωνάζει γουρούνα!
Τότε, όλος ο εκνευρισμός μου έφυγε! Έβαλα τα γέλια! Βγήκα έξω και πολύ ήρεμα, γελώντας, την έπιασα από τους ώμους, της είπα, ¨Έλα καλή μου να μιλήσουμε ήρεμα,,έλα να δεις ότι δεν είναι έτσι όπως στα λέει ο μικρός..Φώναξε τον να δεις..¨
Η καημένη σχεδόν κατέρρευσε, ντράπηκε, όλος ο θυμός εξαφανίστηκε, και έμεινε εκεί μια μαυροντυμένη πληγωμένη μάνα που κάθε τι που στεναχωρεί το παιδί της, γίνεται θανατερό βέλος για την καρδιά της.
Ο μικρός λοιπόν, είπε ότι η μόνη φορά που δεν τον πρόσεξα ήταν όταν μπήκε στην μέση του μαθήματος, ότι αν δεν βαριόταν θα προλάβαινε να κάνει τα μαθήματα του, ότι πάντα του στέκομαι και τον βοηθάω..
Η μαμά του τον ρώτησε γιατί τότε την αναστάτωσε και την έκανε να στεναχωρηθεί και να μιλήσει και τόσο άσχημα σε μένα...Δεν απάντησε ο μικρός..Ήταν όμως τόσο ευχαριστημένος που μας έκανε να ασχοληθούμε τόσο πολύ με αυτόν..Όταν τον ρώτησα αν αυτό ήθελε, το παραδέχθηκε με αμήχανο χαμόγελο..
Η καημένη, είχε χάσει τον αδελφό της πριν μερικές βδομάδες, ήταν τόσο φορτωμένη συναισθηματικά, που το παραμικρό ήταν αρκετό για να την αποσταθεροποιήσει τελείως.
Όταν ηρέμησε και μου ζήτησε χίλιες φορές συγνώμη, έφυγε..

Η αλήθεια είναι ο μικρός δεν ξαναδημιούργησε τέτοιου είδους πρόβλημα και όσο περνάει ο καιρός τα πάει καλύτερα, τουλάχιστον συναισθηματικά. Από τότε που πίστεψε ότι το ενδιαφέρον είναι ειλικρινές αλλά και με όρια, η συμπεριφορά του προσαρμόστηκε ανάλογα.

Τα παιδιά της επόμενης ώρας που τα είχαν ακούσει όλα αυτά, όταν μείναμε μόνοι μας, γελάσαμε με την ψυχή μας με τη λέξη γουρούνα, τους εξήγησα ότι τα βάσανα τον άνθρωπο τον κάνουν να παραφέρεται, και συνεχίσαμε με τελείως διαφορετικό κλίμα από αυτό που ξεκινήσαμε.

Αυτές τις μέρες που η υπομονή χάνεται εύκολα, τα μέτρα αλλάζουν κάθε στιγμή, και το κάθε προσωπικό δράμα επιρεάζει την ψυχολογία των γύρων μας, ας κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, ας δείξουμε κατανόηση και ταπεινότητα αν χρειαστεί...Και ας θυμηθούμε αυτό που λέγαν οι παλιοί..Όποιος δεν εμίλησε, δεν εμετανόησε..!

Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

Από την πόρτα σου περνώ και τηγανίζεις ψάρια...

Από την πόρτα σου περνώ και τηγανίζεις ψάρια,
σε κερνώ έναν καφέ
ευχαριστώ δεν καπνίζω.

Ένα ποίημα άλλα ντ' άλλων, που δεν σημαίνει τίποτα, όπως και το ανεπανάληπτο..

Νταμ ντιριπ τυρόπιτες
νταπ ντιριπ ζεστές...

Επανέρχομαι στις φράσεις που εκφράζουν μια αφηρημάδα, ένα αλλαλούμ, μια κατάσταση, από κάπου ξεκίνησα αλλά δεν ξέρω πως να γυρίσω..
Εκτός απο τέτοια σκαριφήματα όμως υπάρχει και η πραγματικότητα που την ζεις και νομίζεις ότι παίρνεις μέρος σε μια θεατρική παράσταση του παραλόγου με σκηνοθέτη την στιγμή και θεατή τον χρόνο...

Είμαστε λοιπόν στην τάξη, με τον ηλεκτρονικό πίνακα αναμμένο και τα γράμματα μεγάλα μεγάλα και φωτεινά, σχηματίζουν το ρήμα have σε όλα τα πρόσωπα στην άρνηση.

Λέω στα παιδιά να το αντιγράψουν και αφού περιμένω λίγο, σηκώνομαι και κοιτάζω όλα τα τετράδια ένα ένα για να δω τα κάτωθι..

Πίνακας.

I haven't got
you haven't got
he hasn't got
she hasn't got
it hasn't got
we haven't got
you haven't got
they haven't got

Παιδί 1.
Ι haven't got
you haven't got
he hasn't got
she hasn't got
we aren't
you aren't
they aren't

Παιδί μου γιατί δεν προσέχεις? Τον ρωτάω με υπομονή και γλυκύτητα όπως πρέπει να μιλάμε στα παιδιά για να ακούσω φυσικά την απάντηση..Εγώ δεν προσέχω!! Τι λέτε Κυρία, τα έγραψα με μεγάλη προσοχή..
- Και δεν βλέπεις τίποτα λάθος?
-Όχι, είναι ακριβώς τα ίδια!
-Γι πάρτα από την αρχή να δούμε!
-Να τα πάρω να δεις που τα έχω σωστά!!

Αρχίζει λοιπόν και μόλις φτάνει στο are, λέει -ούπσ!!- και γρήγορα αρχίζει να σβήνει...

Παιδί 2

Τα γράφει όλα αλλά λείπει το you haven't got στον πληθυντικό. Ρωτάω λοιπόν λίγο χαμένη..
-Γιατί δεν το έγραψες παιδί μου?
-Για να κάνω οικονομία κυρία!!

Μου πήρε λίγα δευτερόλεπτα να καταλάβω τι εννοούσε αλλά τελικά το εμπέδωσα και τρόμαξα να του εξηγήσω ότι όταν λέμε οικονομία δεν εννοούμε αυτό ακριβώς!

Παιδί 3

Γράφει το I have got χωρίς την άρνηση , και πάει λέγοντας...

Δεν βοηθάει ο πίνακας όπως πιστεύουν στο να δουν το τι γράφουμε..Οι μαθητές έχουν ένα κοινό με τον ΓΑΠ..Δεν θέλουν να είναι εκεί που είναι, και αφήνουν το μυαλό τους να πλάθουν ιστορίες, ενώ η πραγματικότητα τους ξεφεύγει...

Έτσι που λέτε!!

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Τα επαγγέλματα του μέλλοντος!

Έρχεται η ώρα που πρέπει να κάνουμε και προφορικά ...Αυτό είναι μια μεγάλη απόφαση γιατί αυτά που ακούς η αυτά που περιμένεις να ακούσεις αλλά δεν τα ακούς ποτέ σου προξενεί μια μικρή παράκρουση....

Ποια είναι λοιπόν τα επαγγέλματα του μέλλοντος?
Ποια νομίζετε ότι θα έχουν την περισσότερη ζήτηση και γιατί?

Οι απαντήσεις κατακεραυνώνουν τον/την αφελή που ρωτά....

Τα επαγγέλματα του μέλλοντος είναι, πρώτον ο νεκροθάφτης, γιατί οι άνθρωποι πάντα θα πεθαίνουν και ο παπάς, γιατί πάει σετ με την κηδεία...
Επίσης ο βοθρατζής καλό είναι αλλά με την εξέλιξη του βιολογικού θα χάσουν την δουλειά τους........

Εσείς θα το σκεφτόσασταν?

Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

Μάθημα γραμματικής αγγλικών....

Μάθημα γραμματικής για τα modals, σε τρίτο κατά σειρά ΧΡΟΝΟ!

Παιδιά θυμόσαστε που λέγαμε για τα modals, ότι δεν έχουν χρόνους, ούτε καταλήξεις?
Έτσι λοιπόν το can, σχηματίζει τους χρόνους με το be able to, που σημαίνει , είμαι ικανός να κάνω κάτι.....και το can, σημαίνει μπορώ...

Σε αυτό το σημείο κοιτάς με βλέμμα διεισδυτικό και γερακίσιο... ¨Το καταλάβατε?¨

-Ναι!!

Τι καταλάβατε? Για πες μου Χρόνη!

Ο Χρόνης κοιτάει λες και τον πιάσανε στα πράσα...¨ Ότι το can είναι το μπορώ¨

Συνεχίζω και ρωτώ αργά αργά..¨Και το be able to, τι σημαίνει? ¨
Απάντηση δεν παίρνω από κανέναν, έτσι το ξαναλέω πιο έντονα, EIMAI IKANOS ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ...
Ο Μάρκος πετάγεται αρκετά επιθετικά...¨Ναι, αλλά το ένα είναι μια λέξη και το άλλο πολλές!
Προσπαθώντας να συγκρατήσω την ψυχραιμία μου, μιας και στην τάξη που είναι δεν επιτρέπεται να μη το θυμούνται...
¨Το be ,δεν είπαμε ότι είναι το ρήμαι ΕΙΜΑΙ, και το able to, ικανός? Όλο μαζί, είμαι ικανός να κάνω κάτι..
Όλα τα παιδάκια..¨ΑΑΑΑΑΑ!!
Συνεχίζω λοιπόν βλέποντας μια ελπίδα να διαφαίνεται στον ορίζοντα...Και το can σχηματίζει τους χρόνους του με το be able to, όπου είπαμε ότι σημαίνει, είμαι ικανός να κάνω κάτι..Εντάξει?

Ικανοποιημένες αν και βαριεστημένες φατσούλες απάντησαν ΝΑΙΙΙΙ!
Αναθαρρεύοντας, συνεχίζω λοιπόν..Στον αόριστο το can, είναι could, εντάξει? Το could, σημαίνει λογικά, μπορούσα, ενώ το was able to, μπόρεσα να κάνω κάτι... Όμως, προσέξτε...
Το could, το χρησιμοποιούμε για να πούμε ότι κάτι μπορούσαμε να κάνουμε για κάποιο διάστημα στο παρελθόν, ενώ το was able to, κατάφερα να κάνω κάτι σε κάποιο σημείο στο παρελθόν...Ενώ δηλαδή , για παράδειγμα, I could drive when I was young, δείχνει ότι μπορούσα να οδηγώ όταν ήμουν νέα, το I was able to get my driving licence when I was 19, σημαίνει ότι κατάφερα να πάρω το δίπλωμα όταν ήμουν 19... Το καταλάβατε?

ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!
Για καλό και για κακό τους ξαναρωτάω...
¨Τι καταλάβετε?
...........................................................................................................................................Στο τέλος λέει ένα παιδάκι.....: το can:
Τον παροτρύνω...¨Τι είπαμε για το can...?
Απάντηση δεν παίρνω και ρωτάω τους υπόλοιπους 4 με την σειρά, για να πάρω σαν απάντηση, αμήχανα χαμόγελα, και βαριεστημένες ματιές...

¨Κυρία είπες πολλά και μπερδεύτηκα..¨Είπε επιθετικά ένας μικρός μάγκας!!
Οι άλλοι γελάνε...και γω ξαναρχίζω απο την αρχή, ρωτώντας τους σε κάθε παύση να μου πουν τι είπα για να είμαι σίγουρη ότι παρακολουθούν, και στο τέλος πια, αφού τα είπαμε όλα, τους ξαναρωτάω, ¨Ποια είναι η διαφορά του could και του was able to?
Πετάγεται ένας και ρωτάει, : Και το was τι είναι? Αφού είπαμε το be...
Eγώ αρκετά εκνευρισμένη,,,,΄Θα με τρελάνεις? Που έχεις το μυαλό σου? Το was δεν είναι ο αόριστος του be?:
ΑΑΑΑ,ΝΑΙΙΙΙ! Λέει, γελάει και ξύνει το κεφάλι του, ενώ οι υπόλοιποι γελάνε και τον κοροιδεύουν...¨Ρεεε, τον βλάκα δεν θυμάται το was....xa...xa.....:
Τους μαλώνω να σταματήσουν να κοροιδεύουν τον συμμαθητή τους, μαλώνω πάλι τον απρόσεκτο, φωνάζω να ακουστώ πάνω από τις φωνές,,,΄ΕΛΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΜΑΣ ΤΩΡΑ!!

Και προχωράμε στις ασκήσεις.....

ΜΑΘΗΜΑ 2.

Η ώρα είναι 9 και πέντε το πρωί, Σάββατο.. Από τους 6 μαθητές, παρόντες είναι 2. Ας πούμε ο Α και ο Β. Τους λέω, ας μπούμε εμείς και όποιος θέλει ας έρθει..
Μπαίνουν κάθονται, και ο Α...κοιτάει τον απέναντι τοίχο...
Ρωτάω ¨Γιατί παιδί μου δεν βγάζεις το βιβλίο σου?
΄Το ξέχασα κυρία!¨
Και τι πρέπει να κάνεις τώρα? Τον ρωτάω, μιας και μένει 10 βήματα από το μάθημα...
΄Να πάω να το πάρω? ¨
¨Εμ εσύ τι λες¨?
Σηκώνεται να πάει, και ενώ λείπει έρχεται η Γ.
¨Καλημέρα κυρία,,,τι κάνετε?¨
¨Υπομονή παιδί μου, υπομονή! Έχεις κάνει την άσκηση που είχαμε?¨
¨Όχι ¨
¨Κάντην τώρα¨
Ενώ ο Β κάνει ήσυχα τις πάρα κάτω ασκήσεις, μιας και είχε κάνει αυτές που είχαμε για το σπίτι, και η Γ αρχίζει να κάνει αυτές που είχαμε, μπαίνει ο Α, θριαμβευτικά με το βιβλίο...
Ούτε αυτός είχε κάνει την άσκηση, οπότε αρχίζει να να τις λύνει..
Η Γ μας ενημέρωσε ότι ο Δ είναι άρρωστος, ενώ ο Ε μπήκε και μισή, αγουροξυπνημένος, ζητώντας συγνώμες, αλλά αυτός είχε κάνει τις ασκήσεις, και συνέχισε σε αυτές που έκανε ο Β.
Δεν μάθαμε γιατί δεν ήρθε ο Ζ, και μάλλον ήταν και αυτός αρρωστούλης..
Μετά από αρκετή ώρα ησυχίας, η ώρα είχε πάει παρά πέντε και άρχισαν ένας ένας να ζητάει να βγουν για διάλειμμα...
Τους ρίχνω άγριες ματιές,,¨Δεν φτάνει που τρομάξατε να μαζευτείτε, πέρασε τόση ώρα, τι άλλο θέλετε δηλαδή? ¨
Και την άλλη ώρα, διορθώσαμε επιτέλους τις ασκήσεις.

Η πραγματικότητα κάνει την φαντασία να μοιάζει πολύ φτωχή.......Ιδιαίτερα σε ότι αφορά την βαρεμάρα των μαθητών όταν έρχεται η ώρα της γραμματικής...

Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

Blogs - τάξεις- και παιδιά...

Χτες το απόγευμα σε ένα κείμενο μιας τάξης, είχε ένα δείγμα από σχόλια σε blogs.
Ρώτησα τα παιδιά αν ήξεραν τι είναι αυτό και όταν μου είπαν όχι, τους άνοιξα το δικό μου να δουν τι είναι και πως επικοινωνείς μέσα από τα σχόλια, το τι θα μπορούσε να προσφέρει σε κάποιον και φυσικά ότι είναι και αυτό μια έκφραση για κάποιους που γράφουν, όπως είναι για άλλους η ζωγραφική η το τραγούδι, η κάποια άλλη ασχολία....

Ξέρετε, όταν μιλάμε στα παιδιά είναι πολύ σημαντικό να τα κοιτάμε στα μάτια..
Από κει βλέπεις αν τους ενδιαφέρει η όχι, αν πρέπει να συνεχίσεις να μιλάς, η να το μαζέψεις γρήγορα και πεις κάτι άλλο.
Μου έκανε εντύπωση το ότι αν και στην αρχή έδειξαν κάποιο ενδιαφέρον, μόλις τους εξήγησα, η μάλλον μόλις κατάλαβαν ότι έπρεπε να σκεφτούν και να γράψουν, στα μάτια τους είδα την ίδια έκφραση με αυτήν που έχουν συνήθως όταν κάνουμε γραμματική..

Έχουν συνηθίσει να αντιμετωπίζουν την τεχνολογία σαν παιχνίδι, αλλά όταν στο παιχνίδι πρέπει να μπει και κάποια προσπάθεια τότε η εντύπωση αλλάζει..

Η τεχνολογία, και γενικά τα μέσα δεν παίζουν κανέναν ρόλο τελικά. Η ουσία παραμένει πάντα η ίδια. Είτε με κοντυλοφόρο, είτε με μολύβι, είτε με γραφομηχανή είτε πληκτρολόγιο, για κάποιον που θέλει να γράψει, θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να το κάνει..
Αλλιώς...απλά θα το αγνοήσει.
Εμένα με κάνει πολύ χαρούμενη η εμφάνιση ενός γραπτού που έχω την ευκαιρία να βάλω και φωτογραφίες και να μοιάζει με σελίδα βιβλίου η περιοδικού, δεν σημαίνει όμως ότι αυτό το συναίσθημα μπορώ να το μοιραστώ με άλλους -μικρούς η μεγάλους- που δεν τους συγκινεί κάτι τέτοιο.

Στις τάξεις έχουν γίνει πολλές αλλαγές τα τελευταία χρόνια. Μπήκαν τηλ. βίντεο, υπολογιστές, διαδραστικοί, σε λίγο ίσως και τα e-books. Μετά την πρώτη βδομάδα, το κάθε ενδιαφέρον έχει εξανεμιστεί, και ο αγώνας παραμένει ο ίδιος, αν θα βάλουμε το s στο τρίτο πρόσωπο του simple present.

Ο/Η δάσκαλος παραμένει το νούμερο ένα στο να παρακινήσει τους μαθητές να αλλάξουν την έκφραση στο βλέμμα, αλλά πολλές φορές, απλά είναι σαν να κτυπάς μια πόρτα κλειστή, μια πόρτα για σένα χαμένη.
Είναι τόσο κρίμα, αλλά στο κάτω κάτω, δεν είμαστε παρά επαγγελματίες και αν πρέπει να κάνουμε το κασετόφωνο, θα το κάνουμε και αυτό.

Παρόλα αυτά είμαι σίγουρη ότι περνώντας ο καιρός και εκείνα μεγαλώνοντας, σίγουρα θα μπαίνουν στα blogs τουλάχιστον στα δημοσιογραφικά, και θα θυμούντε ότι για πρώτη φορά έμαθαν για την ύπαρξη τους στην τάξη των αγγλικών, διαβάζοντας στο blog της κυρίας τις ομοιότητες του Πάγκαλου με της Πάττυ!

Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα! ( το πρώτο ποστ τον Γενάρη του 2008)
























Διάλογοι σαν τους πάρα κάτω τινάζουν στον αέρα ότι πλάνο μαθήματος μπορεί να έχει σκεφτεί ένας δάσκαλος. Σκεφτείτε το σκηνικό όπου σε μια τάξη κάθονται γύρω από ένα τραπέζι 4 παιδάκια 7 και 8 χρονών. Το πέμπτο λείπει.
-΄' Πού είναι η Μαριάννα παιδάκια?' Ρωτάω..

' Κυρία η Μαριάννα αρρώστησε και δεν ήρθε ούτε στο σχολείο,'
απαντάει ο Νικολάκης, χαρίζοντας μας ένα πλατύ χαμόγελο. με κόκκινα σκασμένα χειλάκια και ελλειπή δοντάκια.

-' Κυρία , θα γράψουμε ορθογραφία?'
Ρωτάει ο Γιώργος, ένας τόοοσο δα στρογγυλοπρόσωπο αγοράκι με γυαλάκια, που κοιτάει συνεχώς έκπληκτα γύρω του και απαντάει με σιγανή φωνή
σε ότι τον ρωτάς. Και σε αυτό το σημείο αρχίζει ο διάλογος που σε κάνει να αναρωτιέσαι, ποια είμαι , που πάω, κλπ.
Ο Κέβιν έκπληκτος και γεμάτος απορία, ρωτάει..΄"- Ποια ορθογραφία Κυρία, εγώ δεν ήξερα τίποτα...¨"
¨ Είχαμε γράψει το I have got, στην κατάφαση την ερώτηση και την άρνηση και για σήμερα έχουμε την κατάφαση ορθογραφία,¨ Απαντώ με κατανόηση και τρυφερότητα, στον Kevin γιατί ξεκίνησε αργότερα από τα άλλα παιδάκια, είναι και ξένος και νιώθει λίγο ανασφάλεια.
¨- Τι λέτε κυρία...Πού είναι? --
¨ Πού νάναι παιδί μου ? Στο πρόχειρο¨
-¨ Και εγώ που θα το γράψω?
¨-Στο πρόχειρο. Θα το αντιγράψεις δίπλα να το μάθεις! ¨

Και ενώ προσπαθώ να βρω το πρόχειρο του, να βρω που είναι γραμμένο για να ξεκινήσει, τα υπόλοιπα παιδάκια ρωτάνε ταυτόχρονα.

¨ Κυρία και μεις στο πρόχειρο θα το γράψουμε ?
¨Όχι, εσείς στην ορθογραφία, --
Κεβιν. - Και εγώ γιατί να μην το γράψω στην ορθογραφία?
Εγώ-- Γιατί δεν την ξέρεις.
Γιώργος - Ούτε εγώ το ξέρω απ' έξω, να μου τα λες να τα γράφω.
Εγώ. - Αφού είναι ρήμα πρέπει να το ξέρουμε απ΄έξω.
Γιώργος. Και να το λέμε και να το γράφουμε?
Εγώ. ΝΑΙ!!!!
Γιώργος. Εγώ έμαθα μόνο να το γράφω.
Εγώ. - Βγάλε το πρόχειρο σου, διάβασε το και γράψε το μέχρι να το μάθεις.
Γιώργος. Να το γράψω στην ορθογραφία από το πρόχειρο?
Εγώ - ΟΛΑ ΣΤΟ ΠΡΟΧΕΙΡΟ, με ένταση αλλά με αξιοπρέπεια!

( Κατίνα που ξεφωνίζει είναι έτοιμη να βγει από μέσα μου, αλλά εγώ Κυρία.... ακόμα! )

Ο Νικολάκης έγραψε το ρήμα και ενώ προσπαθούσα να συννενοηθώ με τους άλλους να επιμένει, Κυρία εγώ τι να κάνω τώρα?
Η Πέννυ γλυκούλα και ήσυχη έγραψε και μου έφερε την ορθογραφία αλλά είχε λάθη.

Εγώ.-¨ Δεν πειράζει Πεννούλα, θα τα μάθουμε τώρα!¨

ΟΥΦΦΦΦ! Και πέρασε η ώραααααα!



Αυτή είναι το πρώτο μου πόστ το 2008 τέτοιες μέρες... Πως περνάει ο καιρός!!!
Και έχουμε 2011..!! Δεν φανταζόμουν τότε ότι θα έγραφα τόσο καιρό και να φτάσω στα 620 και ποστ.....
Πολύ εγκατέλειψαν, άλλοι ξεκίνησαν, αλλά μας πλημμύρισαν οι επαγγελματίες και μεις κρατάμε την γωνίτσα μας σαν γνήσιοι μπλόγγερ, ακόμα....
Καλή χρονιά μας λοιπόν!!