Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Ιστορίες του καφέ

Διάλογοι διαίτης. Ιστορίες του καφέ.

Ευτέρπη                       Άρχισα δίαιτα! Ευλαμπία                            Πάλι?! Ευτέρπη                               Πάλι! Ευλαμπία                Άντε με το καλό. Και τι έφαγες σήμερα? Ευτέρπη                             Χόρτα! Ευλαμπία                      Μπράβο! Μπράβο! Χόρτα! Και πως τα μαγείρεψες? Ευτέρπη                       Στο τηγάνι! Ευλαμπία                  Στο τηγάνι! Ενδιαφέρον! Με λάδι φαντάζομαι! Ευτ.                           Όοοχι! Με βούτυρο! Μερακλίδικα! Ευλ.                               Αααα! Με βούτυρο! Τηγανητό!!Μάλιστα. Ποιος σου έδωσε την δίαιτα                                                      είπαμε? Ευτ.                                     Δεν είπαμε! Δική μου! Σιγά μη πληρώσω για να σταματήσω να τρώω.                                                     Λέω,    "Ευλαμπία  συγκρατήσου!" Ευλ.                               Και συγκρατείσαι? Ευτ.                                   Εμ βέβαια!Δεν ακούς? Χόρτα! Ευλ.         

Ιστορίες του καφέ.

ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ Σωτηρία   Άστα, άστα τι πέρασα. Στα όρη στα άγρια βουνά και ακόμα πάρα πέρα. Φλώρα    Τι έπαθες παιδί μου, πιες λίγο νεράκι Σωτηρία .. Να, χτες το βράδυ γυρίσαμε από το νοσοκομείο με τον παππού. Μια τρέλα ζήσαμε, μια τρέλα Φλώρα . Είναι καλά τώρα, όλα εντάξει Σωτηρία. Εντάξει, εντάξει, Δόξα τω Θεό, την γλύτωσε. Και αυτός και εμείς. Ένα επεισόδιο ήταν , το ρυθμίσαμε και εντάξει, αλλά στον θάλαμο παιδί μου, στον θάλαμο, ήταν άλλοι 3 παππούδες Φλώρα. Πω πω, γεμάτος , είχες κάπου να κάτσεις Σωτηρία . Είχα, είχα,   νοίκιασα και την πολυθρονίτσα μου και την έβγαλα εκεί, αλλά δεν έκλεισα μάτι.

Είναι η ζωή ένας καφές...

Το λένε όλοι οι γιατροί η πιο καλή η συνταγή ένας καφές ελληνικός και μια παρέα. Κάνει τα βάσανα μισά διώχνει την έννοια μακριά και είν΄ ωραία. Μια η ζωή είναι γλυκιά σαν τον καφέ μας πετιμέζι, με 10 ζάχαρες αλλά, και η ζωή μια ζαχαρόπαστα μ' αρέσει. Μια είναι σκέτος και βαρύς, με μια πικρίλα σαν πληγή, που λες ποτέ της δεν θα φύγει η σκιά της. Kαι άλλοτε πάλι ένα γιατί, με μια ωραία προσμονή για όλα τ΄άγνωστα που κρύβει στην ποδιά της. Είν΄η ζωή ένας καφές κι ότι μας κρύβει κάτω κάτω στο φλυτζάνι με χίλια σχέδια αλλά αλλάζουν σε κάθε της γουλιά αρκεί νάναι ωραίο το χαρμάνι. Ένας άνθρωπος Μοντέρνος σαν και μένα Δεν μπορεί να τα’χει  χαμένα Να μην ξέρει που χρωστάει Που βρίσκεται και που πατάει. Όμως με ένα δύο καφεδάκια Λίγη κουβεντούλα Και λίγα κουλουράκια Τα βάσανα ξεχνώ για λίγο Και χαμογελώ Ακόμα ένα ποτηράκι Ακόμα ένα καφεδάκι Στον κόσμο που βρέθηκα Στα μνημόνια έτυχα 10 χρόνια πίκρα και φαρμάκι Είναι αλήθε

Οι βλάβες. Ιστορίες του καφέ.

Καλημέρα Τασία. Καλημέρα Σοφία μου. Τασία      Γιατί κουτσαίνεις;  τι έπαθες καλέ; Σοφία .  Άστα Τασία μου, άστα. Έχω μπλέξει με το αυτοκίνητο. Όλο βλάβες, κάθε τρις και λίγο και κάτι καινούργιο. Εκεί που δεν ήξερα πως ανοίγει το καπό, τώρα έχω μάθει όλη την μηχανή. Τασία   Και τώρα τι έγινε και κουτσαίνεις; Σοφία .  Τώρα χάλασε η πόρτα και δεν ανοίξει απ΄έξω. Μόνο από μέσα. Τασία Και πως μπαίνεις μέσα; Σοφία   Αυτά σου λέω χρυσή μου.Δεν μπορώ να μπω από την πόρτα του οδηγού και μπαίνει από την συνοδηγού. Τασία   Ε, δεν είναι και τόσο τρομερό.

Ματίνα και Κατίνα σε μεγάλα μπερδέματα! Ιστορίες του καφέ!.

Έλα Ματίνα μου! Άργησες! Συγνώμη Κατίνα μου! Χίλια συγνώμη! Έπρεπε να ετοιμάσω τον Μήτσο ! Μια ώρα να σιδερώνω την τσάκιση ! Τι μυστήριος άνθρωπος βρε παιδί μου! Μ΄έκαψε σου λέω! Μ΄έκαψε! Ουφ! Γιατί τέτοια φούρια σήμερα? Τι τον έπιασε? Πάει σε καμιά κηδεία!? Άκου κηδεία! Πως σούρθε? Τέτοια επισημότητα πρωί πρωί, που θα πήγαινε πια μες στην Κάρυστο! Όχι παιδί μου. Δόξα τω Θεώ. Δεν πέθανε κανείς. Πρώτη μέρα στην δουλειά και θέλει να είναι στην πένα να κάνει καλή εντύπωση λέει τρομάρα του. Λες και θα κοιτάνε την τσάκιση. Ήραρτον Θέ μου! Παιδίιιιι, ένα φρέντο , με καφέ, μέτριο και γρήγορα! Και δεν μου λες Ματίνα μου, που με το καλό έπιασε δουλειά ο λεγάμενος? Στο καινούργιο ξενοδοχείο. Υπηρεσία δωματίου ! ΑΑΑ! Είναι πολύ σικ! Έχεις πάει? Πως πως....πέρασα μια μέρα...απ έξω βέβαια.....ωραίο είναι.... Τι απ έξω καλέ!? Μέσα να δεις! Πολυτελέστατο! Πολυέλαιοι κρυστάλλινοι, βελούδινοι καναπέδες, τεράστιοι, ολόκληρα κρεβάτια μπορώ να σου πω! Και τα δωμάτια το ένα πιο ωραί

"Τι έχουμε ζήσει!!" "Iστορίες των Ελλήνων"

Μπάμπηηηη! Πούσε ρε Μπάμπη!? Εδώ είμαι ! Μη μου αγχώνεσαι!! Τι θα πάρουμε σήμερα? Ότι πήρα και χτες. Έναν, Ελληνικό. Σκέτο. Να βάλω και λουκουμάκι? Βάλτο να γλυκάνω το δόντι μου λιγάκι. Γιατί βρε Γιάννη μου δεν βάζεις και λίγο ζάχαρη στον καφέ αφού το θέλεις το γλυκό σου.. ΑΑΑΑ, Τον καφέ τον θέλω σκέτο. Πάει και τελείωσε. Το λουκουμάκι μου αρέσει με την άχνη του την ωραία, το χρωματάκι του το ρουμπινί, το αμυγδαλάκι του.... Ρε Γιάννη, ούτε η μάνα μου δεν περιγράφει το λουκουμάκι τόσο καλά! Μπάμπη τόσες μαγερικές στην τηλεόραση, περιγράφουμε το λουκουμάκι λες και είναι αστακός στο Χίλτον..Τι να κάνουμε έτσι που μας καταντήσανε.. Άντε φέρε κείνο τον καφέ και όταν έρθεις θα σου πω για τις πατάτες τις τηγανητές. Έγινε.... Μπαίνει ο Σώτος και κάθεται. Τι έγινε Γιάννη?Καλημέρα. Βρε καλώς τον! Έλα να παραγγείλεις και συ, τώρα τον παράγγειλα και γω. Κάτσε να βάλω μια φωνή. Μπάμπηηηη, πιάσε και έναν για τον Σώτο. Δεν μου λες ρε Σώτο εσύ θες το λουκουμάκι σου? Όχι ρ

Τσιγκούνα η οικονόμα?

ΩΩΩΩ! Συγνώμη άργησα! Δεν το κατάλαβα πως πέρασε η ώρα! Δεν πειράζει Μαρία μου! Ούτε πέντε λεπτά δεν περιμένω.. Άντε κάτσε που γυρίζεις γύρω γύρω σαν την σβούρα. Μια τσάντα και ένα παλτό έχεις! Δεν μπορείς να τακτοποιηθείς? Ναι, ναι, μια στιγμή! Ουφφφφ! Επιτέλους κάθισα! Έχεις παραγγείλει? Όχι ακόμα ,σε περίμενα. Τι θα πάρουμε? Να πάρουμε ένα ούζο με ποικιλία? Όχι, όχι, πρωί πρωί! Θα μας πειράξει! Να πάρουμε τότε ένα ωραίο πρωινό που έχει,,για κοίτα τον κατάλογο.. Όχι όχι..έφαγα στο σπίτι.. Τι θα ήθελες να πάρουμε τότε...

Και αν κερδίσουμε το τζόκερ?

Στο καφενείο. Πάμε να παίξουμε ένα τζόκερ? Κάτσε να τελειώσουμε τον καφέ μας και βλέπουμε..  Έχω παίξει τόσες φορές, και τίποτα δεν έχω κερδίσει.Ούτε ένα ευρώ! Τέτοια καντεμιά! Έλα ρε τώρα! Μια φορά θα είναι και καλή! Να έχεις ελπίδα! Ξέρεις τι ωραία που περνάω εγώ μέχρι την κλήρωση? Δεν αγοράζω το τζόκερ για να κερδίσω τόσο πολύ όσο για το τι ωραία περνάω μέχρι να βγουν οι μπαλίτσες και κρακ κρακ κρακ να μας δείξουν τους αριθμούς. Δηλαδή, τι κάνεις ρε παιδί μου και περνάς ωραία!? Ξοδεύεις τα λεφτά προκαταβολικά..που θα κερδίσεις? Και μετά πως τα πληρώνεις? Δεν χαλάω ούτε ένα σεντς. Κάνω όνειρα!. Την μια ώρα σκέφτομαι τι φιλανθρωπίες θα κάνω. Σχολεία στην Αφρική, ξενώνες για ορφανά παιδάκια, θα βοηθήσω την Κιβωτό και θα γίνω το δεξί χέρι του πατέρα Αντωνίου, η αν κερδίσω και πάρα πολλά, μπορεί να διεκδικήσω και την θέση του Γιαννόπουλου στο Χαμόγελο του Παιδιού. Με στενοχωρούν πολύ και οι άστεγοι ρε παιδί μου. Φρίκη! Είναι και χειμώνας..Βλέπεις και παιδιά,σου καίγεται η

Επικοινωνία στον καφέ.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΦΕ Καλημέρα! Άντε επιτέλους να πιούμε έναν καφέ μαζί! Μα δεν προλαβαίνουμε πια ούτε έναν καφέ ! Τρέχουμε και μετά τηλεόραση οι μεγάλοι, ίντερνετ τα παιδιά! Τι σειρά βλέπεις? Το lost Α, το ξανα έβαλαν? Όχι, cosmote  βάλαμε, είναι σαν το νόβα με πολλά κανάλια. Ναι, το ξέρω. Την σειρά εννοώ. Καινούργια είναι. Όχι δεν είναι καινούργια, το Cosmote είναι παλιό σου λέω σαν το nova! Δεν εννοώ το Νόβα. Cosmote  σου λέω έχουμε. Ας σταματήσουμε εδώ να τα πάρουμε από την αρχή. Μα, σου λέω βλέπω lost στο Cosmote! Και εγώ σου λέω ότι λέω για την σειρά lost  που βλέπεις στο Cosmote! Είναι νέα! Aυτό σου λέω, δεν είναι νέα, είναι παλιά σειρά και την έβλεπα παλιά! Παλιά είχε Cosmote? Δεν είναι και ότι είναι παλιά από τότε που στήθηκε ο κόσμος!  Πριν λίγα χρόνια... ΑΑ, εγώ νόμιζα ότι είναι νέα . Αφού τώρα την βλέπεις και δεν το ήξερες, λογικό είναι. Από πότε είναι? Δεν θυμάμαι και ακριβώς. Ε, καλά , δεν πειράζει, και πως τελειώνει? Δεν θ

"Ο εφιάλτης της μεσήλικης." Κωμικό χρονογράφημα.

"Τι κάνεις χρυσό μου?" Ρώτησε η Τάνια την παλιά της συμμαθήτρια όταν συναντήθηκαν μετά από χρόνια σε κεντρικό καφέ. " Τι να κάνω? Γερνάω" απάντησε η συμμαθήτρια Σάσα με την λευκή ρίζα να ξεπηδάει ανάμεσα στα ατίθασα μαλλιά της για να πιστοποιήσει την αλήθεια του πράγματος. " Έλα καλέ τώρα! Εμείς δεν γερνάμε απλά μεγαλώνουμε!" Της απάντησε χαμογελώντας η Τάνια . " Aχ μωρέ φιλενάδα! Μόνο να σου πω για τον εφιάλτη που είχα χτες το βράδυ! Δεν μπορώ να το χωνέψω ότι πέρασαν τα χρόνια και είναι σαν να είναι μια στιγμή! " "Για πες λοιπόν!" Την παρότρυνε η Τάνια αφού κάθισαν σε ένα τραπεζάκι με θέα τις βάρκες στο λιμάνι. "Που λες" ξεκίνησε η Σάσα , "Eίχα πάει για ψώνια στο σούπερ μάρκετ να ψωνίσω τα χρειαζούμενα της βδομάδας και ανάμεσα τους είχα πάρει και κατεψυγμένα λαχανικά διαφόρων ειδών. Τα έβαλα στο καρότσι και ετοιμάστηκα να τα πάω στο αυτοκίνητο. Εκείνη την στιγμή άρχισε ένας φοβερός αέρας που έκανε τα τζάμια

Και γιόγκα και ΝΑΙ?

"Νίτσα μου, Νίτσα μου, τι έπαθα Νίτσα μου!" "Tι έπαθες γλυκειά μου?" "Αχ τι έπαθα! Πήγα το πρωί στην εκκλησία και ο παπάς άρχισε να μας λέει για την καταραμένη γιόγκα και στην αρχή κοκκίνησα πρασσίνισα γιατί νόμιζα ότι τα έλεγε για μένα, αλλά όταν τον κοίταξα, είδα ότι αγριοκοίταζε την παπαδιά. Μα Νίτσα μου τώρα που αποφάσισα και γω να γυμναστώ , να διαλογιστώ, να ηρεμίσω, έρχεται η εκκλησία να μας το κόψει?" Eίπε η Μάρθα και σκούπισε την μύτη της με το ποτηρόπανο, ξεφυσώντας και ξαναφυσώντας γιατί είναι και της εκκλησίας και σε κάθε μεγάλη γιορτή πάει επαξάπαντως και στον Εσπερινό, κάνει και άρτο που τον μοιράζει μόνη της στο προαύλιο. "Mα Νίτσα μου δεν ξέρεις το πόσο συγχίστηκα!" H Νίτσα  της έβαλε μπροστά της ένα ποτήρι παγωμένη σπιτική λεμονάδα και κάθισε σιωπηλή απέναντι της περιμένοντας την να ηρεμήσει. "Γιατί δεν μιλάς καλέ" την ρώτησε στο τέλος η Μάρθα απορημένη από την σιωπή της φίλης της. "Tι να πω παιδί μου"

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ

O Γιώργος σκύβει σκεφτικός πάνω από τον καφέ του και κλείνοντας εναλλάξ τα μάτια, κοιτάει τις φουσκάλες να πηγαίνουν πέρα δώθε.... Ο Κώστας, τον κοίταζε με περιέργεια για αρκετά λεπτά, πριν πάρει τον δικό του καφέ από το μπαρ και πάει να κάτσει μαζί του. ¨Τι χαμπάρια ρε παλικάρι?" Του είπε... ¨Τι σε έπιασε και κοιτάζεις έτσι τον καφέ?¨ Ο Γιώργος, σήκωσε τα μάτια, άφησε έναν αναστεναγμό να ξεφύγει, που ώρα τώρα είχε σταθεί και βάραινε το στήθος του, και έτριψε με δύναμη το πρόσωπο του.... '΄Τίποτα μωρέ..... Να...έτσι..... Να περάσει η ώρα....¨ ¨Τι τίποτα!¨ απάντησε ανήσυχος τώρα ο Κώστας... Κάθισε απέναντι του και τον κοίταξε με ενδιαφέρον μήπως και καταλάβει τι βασάνιζε τον φίλο του... ¨Έλα ρε...πες τι έχεις..αφού ξέρεις....ότι πούμε θα μείνει μεταξύ μας...¨ ¨Εμμμ εδώ είναι το θέμα... ότι δεν θα μείνει...και δεν θα το πεις εσύ..." Ο Γιώργος τράβηξε μια καρέκλα και στήριξε τον αγκώνα του ενώ το βλέμμα του περιδιάβαινε στον χώρο μπροστά από το καφενείο, μέχρι

Αγάπη...θέλω διακοπές..

-Αγάπη!!!! Που θα πάμε διακοπές το καλοκαίρι? - Τι λες παιδί μου? Δεν βλέπεις την κατάσταση! Που ζεις....! Άσε με και κοντεύω να σκάσω... -Γιατί αγάπη? Τι έχεις? - Πρώτα από όλα σταμάτα να μασάς την τσίχλα και να κάνεις φούσκες γιατί μου σπας τα νεύρα... - Έλα αγάπη....μου αρέσει..... - Σου αρέσει δεν σου αρέσει, θα το σταματήσεις γιατί θα στη κάνω ταπετσαρία στη μούρη... - Αγάπη πως μου μιλάς έτσι...με πληγώνεις.... εγώ σου μιλάω τόσο γλυκά και ναζιάρικα... έλαααα. .. -Ξεχνάς όμως πότε να σταματήσεις....Ρεζίλι με έκανες χτες που ήρθες στο γραφείο! Ήταν κατάσταση αυτή μπροστά στους ξένους ανθρώπους, χλάτσα χλούτσα και μπαααφφφ ! -Σιγά το πράμα βρε αγάπη, πως κάνεις έτσι!  Υπερβάλεις! -Mα δεν έχεις συναίσθηση του φέρεσθε! Καθόλου τελικά! Ούτε ο Ζουράρης να ήσουν, Να μη σου πω και Μπουτάτης μαζί!... Θέλεις και διακοπές...Μας λιώσανε  οι φόροι, όλοι στις παραγγελίες θέλουν τα λεφτά μπροστά, οι τράπεζες όλο μας ζητάνε, κανείς δεν δίνει ούτε ένα ευρώ! Η κατάσταση είναι τραγι

Ο Σούλης παραγγέλνει καφέ....

Σούλης. - Παλικάρι, πιάσε ένα μέτριο! Γκαρσόν- Τι μέτριο? Σούλης - Καφεεέ ! Γκσρσόν - Τι καφέ? Σούλης - ΑΑΑ ! Μάλιστα! Τι καφέ! Τι καφέ έχετε? Γκαρσόν. - Ελληνικό, νες , εσπρέσσο , καπουτσίνο, γαλλικό, φραπουτσίνο. ... Σούλης- Πω, πω, τώρα μπερδεύτηκα! Γκαρσόν - Να σας φέρω ένα μέτριο ελληνικό? Σούλης - Μπααααά ! Κάθε μέρα ελληνικό πίνω..να πιω κάτι άλλο...... Γκαρσόν- Λοιπόν, θα αποφασίσετε.. Σούλης - Είσαι και ανυπόμονος! Τι βιάζεσαι? Δεν βλέπω να σε πήρε και η δουλειά απ' τα μούτρα! Γκαρσόν- Σας παρακαλώ κύριε, απλά σας ρωτάω τι θα πάρετε! Σούλης- Καλά! Φέρε ένα ...αυτό ..πως το είπες? Φραπουτσίνο ? Γκαρσόν. - Μάλιστα! Σούλης- Και τι έχει μέσα? Γκαρσόν. - Καφέ! Νες , γάλα, παγάκια,.... Σούλης- Και γιατί το λένε έτσι αφού δεν έχει τίποτα ιταλικό? Γκαρσόν -Δεν ξέρω κύριε..τι να σας πω? Σούλης. - Και τι γκαρσόνι είσαι εσύ αν δεν ξέρεις να απαντήσεις στους πελάτες? Γκαρσόν. -Είμαι για να σερβίρω κύριε, ...δεν είμαι το google! Σούλης - Τι

Λογοκρισία

Μήτσο ,καλημέρα! Μήτσο γιατί δεν μιλάς καλέ, και όλο κοιτάς πέρα? Μήτσο, πες μου παιδί μου ,τι έχεις? Μήπως μου έχεις θυμώσει, γιατί δεν μου μιλάς? Τι σηκώνεις βρε Μήτσο τα φρύδια και δαγκώνεσαι! Μπα σε καλό σου , θα με σκάσεις. Δεν φεύγω από δω, αν δεν μου πεις τι κόλπα είναι αυτά! Τέλειωσε! - Παναγή, πιάσε δυο καφεδάκια περιποιημένα με φουσκάλες και δυο νερά! Πω , πω χριστιανέ μου ! Με έπρηξες! Τι κοιτάς το πέλαγος? Τα καίκια δεν θα έρθουν ακόμα. Οι γλάροι μαζεύτηκαν, ποιος ξέρει! Μήτσος.¨ Λοιπόν θα σου πω, αλλά μη τολμήσεις να με διακόψεις! Κώστας. Γιατί? Δημοκρατία έχουμε! Μήτσος. ΄Ετσι νόμιζα και γω! Αλλά άκουσε με, και μετά να μου πεις τι σόι δημοκρατία έχουμε, που με έχει φάει η λογοκρισία! Κώστας. Ποιος σε λογόκρινε ρε Μήτσο? Μήτσος. Δεν είπαμε να με αφήσεις να μιλήσω! Η θα το κλείσω πάλι και θα πιούμε στα μουγκά τον καφέ! Λοιπόν, όλη την βδομάδα με έχουν πρήξει! Την Κυριακή είχαμε πάει επίσκεψη στην ξαδέλφη, την Τούλα. Είχε έρθει και το παιδί από το εξωτερ