Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορίες των Ελλήνων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορίες των Ελλήνων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

"Ο εφιάλτης της μεσήλικης." Κωμικό χρονογράφημα.

"Τι κάνεις χρυσό μου?" Ρώτησε η Τάνια την παλιά της συμμαθήτρια όταν συναντήθηκαν μετά από χρόνια σε κεντρικό καφέ.
" Τι να κάνω? Γερνάω" απάντησε η συμμαθήτρια Σάσα με την λευκή ρίζα να ξεπηδάει ανάμεσα στα ατίθασα μαλλιά της για να πιστοποιήσει την αλήθεια του πράγματος.
" Έλα καλέ τώρα! Εμείς δεν γερνάμε απλά μεγαλώνουμε!" Της απάντησε χαμογελώντας η Τάνια .
" Aχ μωρέ φιλενάδα! Μόνο να σου πω για τον εφιάλτη που είχα χτες το βράδυ! Δεν μπορώ να το χωνέψω ότι πέρασαν τα χρόνια και είναι σαν να είναι μια στιγμή! "
"Για πες λοιπόν!" Την παρότρυνε η Τάνια αφού κάθισαν σε ένα τραπεζάκι με θέα τις βάρκες στο λιμάνι.



"Που λες" ξεκίνησε η Σάσα , "Eίχα πάει για ψώνια στο σούπερ μάρκετ να ψωνίσω τα χρειαζούμενα της βδομάδας και ανάμεσα τους είχα πάρει και κατεψυγμένα λαχανικά διαφόρων ειδών.
Τα έβαλα στο καρότσι και ετοιμάστηκα να τα πάω στο αυτοκίνητο.
Εκείνη την στιγμή άρχισε ένας φοβερός αέρας που έκανε τα τζάμια να τρίζουν και τα αυτοκίνητα να τρέμουν.
Τι να έκανα όμως , έπρεπε να φύγω.
Πήρα επιτέλους την απόφαση να βγω έξω και ενώ άνοιγα την πόρτα, μια ριπή αέρα την έσπρωξε προς τα έξω. Αφήνω το καρότσι και πιάνω την πόρτα με τα δυο μου χέρια. Το καρότσι άρχισε να τρέχει και στο τέλος γύρισε και όλα απλώθηκαν παντού.
Σπρώχνω την πόρτα με όλη μου την δύναμη, τρέχω να αρχίσω να μαζεύω τα πράγματα, ενώ μια φωνή ενός παιδικού μου φίλου που παίζαμε μαζί στις γειτονιές , ακούστηκε πιο δυνατά από τον αέρα που φώναζε
" Σάσα, στάσου! Ξέχασες τις σερβιέτες και είσαι στην εμμηνόπαυση!"
 Στέκομαι ακίνητη από την έκπληξη, γιατί ποτέ μου δεν είχα φανταστεί ότι θα ενδιέφερε τον οποιονδήποτε να σκεφτεί το αν είμαι η όχι σε τέτοια περίοδο της ζωής μου , πόσο μάλλον τον παιδικό μου φίλο, και με τρόμο συνειδητοποιώ ότι έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από τότε , τόσα που δεν θυμόμουν πια τι είδους σερβιέτες ταιριάζουν στην περίσταση.
Εν τω μεταξύ τα μαρούλια είχαν φτάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο, τα σακουλάκια με τα κατεψυγμένα είχαν ήδη ανοίξει από μερικές γάτες, οι χαρτοπετσέτες είχαν βραχεί σε μερικά νερά που είχαν ξεμείνει από τα πρωινά σφουγγαρίσματα, το καρότσι πήγαινε με το πλάι όλο και πιο μακριά και ο αέρας με έκανε να περπατάω όπως στο κατάστρωμα με 8 μποφόρ.

Μάζεψα κάτι άλλα πραγματάκια κακείν κακώς, ενώ ο Άκης, - ο φίλος που σου έλεγα -  μου έφερνε από μέσα τρέχοντας αλαφιασμένος ένα πακέτο σερβιέτες με φτερά !
Ακούω τον εαυτό μου να φωνάζει " Δεν θέλω με φτερά!!!' και εκεί ξύπνησα και με ανακούφιση βρέθηκα στο κρεβατάκι μου, με τα πράγματα στην θέση τους και την περίοδο αυτή της ζωής μου πολύ μακρινή."
Η Τάνια άρχισε να γελάει , "Βρε τι θυμάσαι στον ύπνο σου βρε Σάσα !  Της είπε γελώντας και οι δυο παλιές φίλες συνέχισαν τον καφέ τους και τις αναπολήσεις για τα χρόνια της νιότης τους .

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Κούρευε κινητά και αγνάτευε οθόνες.



Ένα θεατρικούλι και ελπίζω να γελάσετε λίγο. Βάλτε και την φαντασία σας μπρος για το σκηνικό.

tv20_antikleidi


Ένας τηλεθεατής κάθεται στο κέντρο . Υποτίθεται ότι είναι πολυθρόνα η κρεβάτι με ένα μπολ γεμάτο ποπ κόρν και βλέπει τηλ. Είναι παχουλός, καραφλός, και γενικά πολύ χάλι. Γύρω γύρω σε σκαμπό βρίσκονται οι άλλοι με οθόνες μπροστά τους . Είναι όλοι υπερβολικά βαμμένοι και περιποιημένοι , φουσκωμένοι,κλπ. Ο τηλεθεατής ανοίγει  τα κανάλια εναλλάξ με ζάπινγκ και παρακολουθεί τις διαφημίσεις. Όμως τις διακόπτει και στην επόμενη γύρα , οι παρουσιαστές συνεχίζουν εκεί που είχαν μείνει. Εν τω μεταξύ κάνει διάλογο με τις οθόνες ενώ τρώει .
Πρώτη οθόνη.
Παρουσιαστής. Έχετε άγχος?
Άνδρας.  Πολύ!
Π. Έχετε καθημερινά ένα φούσκωμα?
Α. Το πρωί, αλλά δεν πιάνεται.  – Ο άνδρας κοιτάει το πουλί του-
Π. Στο στήθος?
Α.  ΑΑΑ, Πες έτσι. Ναι, πως..
Π. Θα θέλατε να κοιτάτε την ζωή..
Α, Την Κωσταντοπούλου. – Με φρίκη –
Π. σας , με αιδιοδοξία?
Α. Αμ πες έτσι χρυσή μου. Βέβαια.!
Π. Τότε το κλαμέν θα σας δώσει την λύση.!
Αλλαγή οθόνης.
 ΟΘΟΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ.
Π. Είστε μεσήλιξ?
Α. Ε, έτσι και έτσι...
Π. Μήπως σας βαραίνει το σωσίβιο γύρω από την μέση?
Α. Μπαα
Π. Μήπως έχετε χαλάρωση?
Α. Μεγάλη –κοιτάει πάλι το πουλί του-
Π.Μήπως το μαραμένο…………………..
Α. Όχι και μαραμένο!!!
Π.  νευρικό σας σύστημα χρειάζεται τόνωση?
Α. Ότι θέλει τόνωση, θέλει!
Π. Μήπως ο η σύντροφος σας κάνει παράπονα για τις επιδόσεις σας?
Α. Όλο παράπονα είναι. Δεν περιμένεις να τελειώσω και γω, είσαι πολύ γρήγορο μπιστόλι, μπες βγες χαμπάρι δεν παίρνω και τέτοια..
Π. Όταν κάνετε αθλήματα μαζί?
Α. Και αυτό, άθλημα το λες.
Π.  Θέλετε να βρείτε την φόρμα σας.............
Α. Πρώτο συρτάρι με τα χειμωνιάτικα.
Π. Που θα ζήλευε κάθε αθλητής?
Α.Ναι αμέ, Άσε με κουκλίτσα μου!
Π. Τότε……………………………….
Τρίτη οθόνη
Π. Τα μαλλιά σας είναι η ομορφιά σας
Α. ΑΧΧΧ,
Π.  Μην αφήσετε τις τρίχες σας να φεύγουν με τα χρόνια.
Α. Κοιτάει μασχάλες κάτω, πόδια..
Π. Της κεφαλής σας.
Α. Αυτές τις χάσαμε!
Π. Η μεγαλύτερη ανακάλυψη του αιώνα τώρα στο κεφάλι σας.
Α. Ούτε μνημόνιο να ήταν!
Π. Η γυναίκα σας , η, ο σύντροφος σας..............
Α. Α, πάγαινε από δω ρε μαλάκα..!
Ακούγεται η γυναίκα του να του φωνάζει.
Γ. Ποιον βρίζεις πάλι
Α. Μορμουράει, Ούτε να βρίσουμε δεν μπορούμε
Π. Ότι θέλουμε θα κάνουμε και τρίχες θα βγάλουμε
Α. Παραξενεμένος  φωνάζει την γυναίκα του.
Α. Δεν μου λες, έχεις κάνει τίποτα στην τηλεόραση.
Γ. Μπαίνει και τον ρωτάει. Δηλαδή σαν τι
Α. Ξέρω γω. Έχεις βάλει καμιά εφαρμογή να βλέπουν αυτοί εκεί τι κάνουμε εμείς εδώ
Γ.  Πολλά έργα βλέπεις . Στόπα θα σε πειράξουν . ΚΑΙ ΦΕΥΓΕΙ ΠΑΛΙ

Π. Για όλα σας τα προβλήματα υπάρχει λύση και για τα μαλλιά μας ΠΑΡΑΤΡΙΞ .Για παράδειγμα…
Π. ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ.
ΟΘΟΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
Π.  Πιείτε Αλόη!
 Α. Τι ναι τούτο?
Π. Το ζελέ  της Αλόης είναι γεμάτο βιταμίνες, αμινοξέα και υαλουρονικό οξύ. Το μοναδικό προιόν που θα τονώσει τις αρθρώσεις σας.
Α. Λες να φτιάξουν οι αρθρώσεις?
Π. Σίγουρα θα φτιάξουν  όλες οι αρθρώσεις.!
Ο Άνδρας τον κοιτάει περίεργα .
Π.  Η διαδραστική της δράση με το σώμα σας θα σας αλλάξει όλη σας την ζωή προς………………………………….
Έρχεται η γυναίκα του και αυτή αναλόγου εμφάνισης με το μπολ βολεύεται δίπλα του και τον ρωτάει τι κάνει.
Γ. Τι βλέπεις?
Α. Προβληματισμένος. Βλέπω τις διαφημίσεις και έχω μπερδευτεί. Πχ. Το κλαμέν πάει μαζί με τον Αλόη η φτάνει το κάθε ένα από μοναχό του. Το όργανο θα με μαζέψει και θα μου τα σηκώσει όλα – κοιτάει την γυναίκα του και αυτή τον κοιτάει με νόημα- και εγώ αυτό περιμένω και τέλος να πάρω το παρατρίξ η δεν πειράζει που είμαι καραφλός. Φτάνουν οι τρίχες που έχω, τι λες
Γ. Δεν τις ξέρω βρε παιδί μου. Κάτσε να κάνουμε ζάπινγκ.
ΟΘΟΝΗ ΠΡΩΤΗ
Π. Και χαρά.
Γ. Τι θα δω με χαρά?
Α. Περίμενε λίγο , λέει για το κλαμέν!
 Γ Όχι άλλο κλάμα!
Α. Περίμενε ντε, γλώσσα δεν βάζεις μέσα!
Π. Το κλαμέν θα σας κάνει να ξανά αγαπήσετε την ζωή σας. Ακόμα και τον σύντροφο σας!
Η γυναίκα προβληματισμένη κοιτάει τον άντρα της από πάνω μέχρι κάτω .
Π. 2 σταγόνες κλαμέν  στον καφέ και η ζωή σας θα αλλάξει.
Γ. Και με 2 σταγόνες κόνιο θα αλλάξει αλλά δεν το παίρνω!
Α. Αντε πια αηδίες. Σταγόνες για κατάθλιψη είναι. Μα τίποτα δεν καταλαβαίνεις πια.!?
Γ. Να βρε , τώρα που το σκέφτηκα, κλαμέν έπρεπε να είχε πάρει ο Δημήτρης τότε που ήθελε να παρατήσει το σχολείο.
Α. Τώρα αυτό που κολλάει?
Γ. Μα δεν θυμάσαι που ήταν συνέχεια με τα μούτρα μέχρι κάτω και δεν ήθελε να πάει σχολείο?
Α. Το θυμάμαι..Το τέρας παράτησε το σχολείο γιατί διάβασε λέει ότι πρέπει να απομακρύνουμε τους τοξικούς ανθρώπους από την ζωή μας. Άκου τώρα τι σκέφτηκε..!
Γ. Ενώ τώρα στα καράβια τους διαλέγει έναν έναν πριν κατέβει στην μηχανή..Παιδιά τι περιμένεις.. ?Με το κλαμέν όμως θα είχε κάτσει να το τελειώσει.
Α. Μα δεν το πιστεύω ότι είσαι σίγουρη τόσο για το κλαμέν όσο και για το ότι το βλαστάρι σου εννοούσε όσα έλεγε.
Γ. Τι θέλεις να πεις δηλαδή .Ότι με κορόιδευε?
Α… Έλα τώρα, τρομερή σκέψη. Πως το κατάλαβες.?
Γ. Άλλαξε κανάλι γιατί θα τσακωθούμε στο τέλος!

ΑΛΛΑΓΗ ΟΘΟΝΗΣ
Π. Με το απ μπούστερ το κορμί σας θα αλλάξει!
Γ. Αυτό να πάρουμε!
Α. Αυτό το όργανο είναι πολύ καλό!
Γ. Όλα τα όργανα θα γίνουν καλύτερα- με νόημα-
Π. Δεν επιβαρύνει τα γόνατα!
Και οι δύο. ΩΡΑΙΑ
Π. Γυμνάζει όλες τις ομάδες των μυών. Τι τρικέφαλους τι τετρακέφαλους.!!
Το ζευγάρι κοιτάζει μπράτσα κοιλιά μηρούς.
Γ. Τι να το κάνεις. Η φύση τα ρίχνει όλα κάτω. Σαν τα ψίχουλα από το ψωμί.
Α. Περνάς τον εαυτό σου για ψίχουλο, . Εγώ ολόκληρο καρβέλι σε κόβω,, ΔΙΚΗΛΟ
Γ. Ε, καλά, κορόιδευε εσύ, αλλά εννοώ ότι ούτε που το καταλαβαίνεις το πότε αρχίζουν να κατεβαίνουν.
Π. Ούτε που θα καταλάβεται το πότε θα αρχίζουν να σηκώνονται όλα.
Το ζευγάρι κοιτάζεται με απορία.


ΟΘΟΝΗ ΤΡΙΤΗ
Π.. Αρέσκεται να σας χαίδεύει τα μαλλιά?
Α. Αυτό δεν το θέλω!
Γ. Γιατί χρυσέ μου .? Για την καράφλα δεν είναι.? Άσχημα θα ήταν να είχες πάλι τα μαλλάκια σου . Θυμάσαι που στα χτένιζα?
Α. Και άλλα μου χτένιζες αλλά τώρα ούτε να τα δεις,! Ούτε που ξέρεις.! Είναι εκεί,? έπεσαν?
Γ. Αντε βρε χαζομάρες. Όλο εκεί το μυαλό σου. Δεν βαρέθηκες τόσα χρόνια.?
Α. Ούτε εσύ βαριέσαι την γκρίνια για τις επιδόσεις!
Γ. Ποιες επιδόσεις?
Α. Του απ μπούστερ . Τι ποιες επιδόσεις παιδάκι μου.? Στο σεξ!
Γ..ΑΑΑΑ Ας το δούμε πρώτα και μετά θα φτάσουμε και στις επιδόσεις.................
Π.  ΠΑΡΑΤΡΙΞ και θα πάρετε την ομορφιά σας πίσω .Τώρα…………………….
……………………………………..

ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΝΑΛΙΟΥ.
Π. προς  ΤΟ ΚΑΛΎΤΕΡΟ
Γ.  Ποιο καλύτερο?
Α. Αλόη παιδί μου δεν βλέπεις?
Γ. Οι χόνδροι μας θέλουν γρασσάρισμα..............
Α. Λες να κάνει δουλειά?
Γ. Την δουλειά σου αποκλείεται να την κάνει!

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΌΛΟΙ ΜΑΖΙ
 ΤΩΡΑ ΤΗΛ ΣΤΟ 666666666666 ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΣΑΣ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ.

ΑΛΛΑΓΗ ΟΘΟΝΗΣ
Μουρμουράνε. Τι να πρωτομαζέψουμε..............
Γ. Ο νόμος της βαρύτητας γραμμένος πάνω μας. Κοίτα το στομάχι σου που κοντεύει να φτάσει στα γόνατα.
Α. Εδώ έφτασε το βυζί σου, το στομάχι μου σε πείραξε?
Γ. Αν ήταν άλλες εποχές θα έκανα πλαστική. Ανόρθωση.!

 ΟΘΟΝΗ 5
Π. Τα βρακάκια γουέρεβερ θα σας κρατάνε στεγνούς.....................
Α. Να πάρουμε και στο εγγόνι μας ένα\
 Γ. Μα κοίτα τι δείχνει πριν μιλήσεις. Είναι για μεγάλους. Σαν και σένα ένα πράγμα.
Α. Υπερβολές!
Π. Δείχνει την εφαρμογή και κοιτάει το ζευγάρι εκνευρισμένος.
 Α. Εμείς έχουμε χρόνια ακόμα. Τουλάχιστον εγώ. Για σένα δεν ξέρω.
Γ. Αυτά τα αστεία να μας τα λες το καλοκαίρι να κρυώνουμε  όχι τώρα.
Α. Πάντως ωραία φαίνονται!
Π. Πιο ενθουσιώδης. Είναι απορροφητικά , εφαρμόζουν τέλεια και.. ΘΥΜΩΜΈΝΟΣ ΒΓΆΖΕΙ ΤΟ ΧΈΡΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΕΙ ΣΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ.
Π. Να σας πω εσάς.? Δεν θα μιλάω μόνος μου!. Να με προσέχετε που σας δείχνω το βρακάκι μου.
Γ. Να σου δείξω και γω το δικό μου.?
Π. ΜΗΗΗΗ

Ο  άντρας γελάει . Έχει πέσει κάτω.
Α. Άσε τον άνθρωπο . Δεν μπορεί να βλέπει θρίλερ μεσημεριάτικα..
Γ. Γιατί, εσύ θρίλερ βλέπεις?
Α. Μεταμεσονύχτιο. Με το κόκκινο τετράγωνο.!
Οι παρουσιαστές των άλλων καναλιών στην αρχή σαστίζουν και μετά μιλάνε απ ευθείας
ΟΘΟΝΗ ΠΡΩΤΗ Να σου πω συνάδελφε. Δεν είσαι εντάξει. Είπαμε να μείνουμε στο ζάπινγκ. Επί ίσοις όροις.
 Το ζευγάρι βολεύεται και λένε ταυτόχρονα.
Είδες η τεχνολογία!!!
ΟΘΟΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ
Ά, να σας πω. Δεν μου έχει βγει εμένα η πίστη στην γυμναστική 24 ώρες το 34ωρο, για να μου χαλάτε την δουλειά. Ψιτ κύριος, Εδώ το όργανο θα σε κάνει θεό. Μην ανησυχείται μαντάμ και το όργανο που λέγαμε.. Όλα θα σηκωθούνε!
ΟΘΟΝΗ ΤΡΙΤΗ
Να πάρετε το παρατρίξ. Και συ συνάδελφε. Να το πάρεις και θα με θυμηθείς.
ΟΘΟΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
Την Αλόη να πάρετε μαντάμ,. Οι συνάδελφοι έχουν χάσει κάθε αίσθηση δεοντολογίας. Τα υπογράψαμε κύριοι. Στις οθόνες σας γρήγορα γιατί θα σας καταγγείλω.
ΟΘΟΝΗ ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ
Ορίστε η απόδειξη. Αν είχε πάρει κλαμέν η κυρία θα ήταν χαμογελαστή και χαρούμενη. ΜΗΝ αφήνετε τον εαυτό σας στην τύχη της κάθε Αλόης. Πάρτε το κλαμέν.!

Σιγά σιγά αρχίζουν όλοι να θυμώνουν και να βγαίνουν από τις οθόνες. Το ζευγάρι τρομαγμένο ψάχνει το τηλεκοντρόλ. Γίνεται ένας πανικός και στο τέλος την κλείνουν την τηλ. Οι παρουσιαστές μαζεύονται στις οθόνες τους και εξαφανίζονται. Το ζευγάρι προσπαθεί να συνέλθει από την τρομάρα που είχε πάρει.
Α. Κατάλαβες τι έγινε, ?ρωτάει σαστισμένος
Γ. Όχι . βγήκαν όντως  .Μήπως ονειρεύομαι?
Α. Αισθάνεσαι  νέα όμορφη και έξυπνη.?
Γ. Όχι.
Α. Τότε ξύπνια είσαι.
Γ.  Μα να μην ξέρεις πότε να σταματήσεις!
Α. Τελικά τι θα πάρουμε?
 Γ. Να κάνουμε λίστα και να αποφασίσουμε.
Αρχίζουν να ψάχνουν , βρίσκουν χαρτί μολύβι και αρχίζουν να σημειώνουν .Εν τω μεταξύ οι παρουσιαστές έχουν πάρει από ένα τηλ και αρχίζουν τα τηλέφωνα.
Πρώτος. Ντριν. Καλημέρα σας . Ονομάζουμε Φώτης Φωτείου από τα μπεστ μάρκετ τηλεφωνώ . Έχω μια πολύ ενδιαφέρουσα προσφορά για την ψυχική σας υγεία.
 Α. Γυναίκα σε ζητάνε.
Π. Μια στιγμή να σας πω εσάς.
Α. Εκνευρισμένος. Τι να μου πεις εμένα χριστιανέ μου.? Για την ψυχική μου υγεία δεν είπες. ?Κλείσε ραντεβού με την γυναίκα μου να ησυχάσω και μη με πρίζεις.
Π. Γνωρίζεται το κλαμέν.?

Παρουσιαστή 2. Το σηκώνει η γυναίκα.
Γ. Παρακαλώ τι θέλετε?
Π. Καλησπέρα σας. Λέγομαι Αγγελική Αγγέλου και σας έχω μια τρελή προσφορά για τα μαλλάκια σας.
Γ. Ενθουσιασμένη. Κομμωτήριο είστε?
Π. Όχι, όχι, δεν το καταλάβατε. Από την νταιτεκτ αε  για το προιόν παρατρίξ.
Γ. Δεν το ξέρω . Πρώτη φορά το ακούω. Κοροιδεύει
Π. Μα δεν μπορεί . Θα το έχετε δει στις διαφημίσεις. Που φυτρώνουν τρίχες. Σαν τις φακές στο κασεδάκι. Τόσο εύκολα.
Γ. Δεν το χρειάζομαι κυρία μου. Να το πείτε στον άντρα μου.
Αλλάζουν τηλ.
Γ. Παρακαλώ
Π. Κυρία μου. Γνωρίζετε το κλαμέν. Το μοναδικό προιόν που σβήνει τις ρυτίδες της ψυχής.
Γ. Για το πρόσωπο θα ήθελα.
Π. Εκνευρισμένος. Κυρία μου, θα θέλατε 2 μπουκάλια κλαμέν στην τιμή του ενός.?
Γ. Η τιμούλα του παρακαλώ.
Π. Μόνο 20 ευρώ και τα έξοδα αποστολής δικά μας.
Γ. Εντάξει, βάλτε 2 συσκευασίες.
Π. Τέλεια , καλημέρα σας.
Γ. Μπερδεμένη. Την διεύθυνση μου όμως δεν σας την είπα.
 Π. Μην ανησυχείτε. Γνωρίζω και τραβηχτείτε από την  λάμπα. Μου έχει βγάλει το μάτι αυτό το φως.
Γ. Μα πως.. Που είστε. Αφήνει το τηλ να αιωρείται και κοιτάει γύρω της και την οθόνη.
Π. Μα κυρία μου δεν το ξέρεται. Ο αριθμός σας είναι συνδεδεμένος με GPS  και από την οθόνη σας βλέπω από την κάμερα.

Η γυναίκα ανάστατη κλείνει το τηλέφωνο και το κρύβει μέσα σε μια πετσέτα.
Ο άντρας μιλάει για το παρατρίξ και παρακολουθεί με περιέργεια . Στο τέλος ακούγεται .
Α. Όχι , δεν το θέλω. Τελεία και παύλα.

Η γυναίκα του κάνει απεγνωσμένα νόημα να κλείσει το τηλέφωνο  και όταν το κλείνει του εξηγεί το τι συμβαίνει. Εκείνος το κρύβει .Εν τω μεταξύ οι υπόλοιποι  παρουσιαστές, αρχίζουν να τους κυκλώνουν απειλητικά.
Το ζευγάρι τρέχει και βγάζει την πρίζα και εκείνοι φεύγουν.
Α. Τελικά γυναίκα, ξέρεις τι κατάλαβα.
Γ. Εντυπωσιάσε με.
Α. Ότι δεν χρειαζόμαστε ούτε κλαμέν ούτε παρατρίξ ούτε άπερ μπούστερ
Γ. Αλλά τι τότε.
Α. Ένα χέρι να βγάλει την πρίζα. Τι άλλο.?

Αγκαλιάζονται και συνεχίζουν το ποπ κορν κοιτώντας τον χορό που πλησιάζει και ενώνονται όλοι μαζί. Χορεύουν τα τραγούδια.

Πάμε για ύπνο Κατερίνα
 Πάμε να αλλάξουμε ζωή/ πάμε για ύπνο Κατερίνα/ και μην πειράζεις το κουμπί.
Πάμε στα μέρη που αγαπάμε,/ εκεί που παίζαμε παιδιά/ δίπλα στο κύμα να πηδάμε/και να κοιμόμαστε αγκαλιά.

Είσαι πολύ ωραίος/ βεβαίως βεβαίως/ είσαι πολύ ωραίος/ μεγάλος εραστής/ Με τρίχες στο κεφάλι/ βεβαίως βεβαίως/ με τρίχες στο κεφάλι/χάριν στο παρατρίξ.

Αλόχα με Αλόη/ μολόχα στον καφέ/ 2 κούπες την ημέρα/και φεύγουν οι πατσές/ Πω πω με την Αλόη/ μεγάλο γιατρικό/ όλα τα θεραπεύει/ ακόμα και αυτό/ΑΑΑΑΑ!

Νάχα τα νιάτα σου/αχ και να τάχα/νάχα τα νιάτα σου/αυτά μονάχα. /Χωρίς κλαμέν να λειτουργούσα/ και όλα τα όμορφα να προσκυνούσα/ Νάχα τα νιάτα σου αχ και να τάχα/ νάχα τα νιάτα σου αυτά μονάχα.

Ψέματα ψέματα/φταίω εγώ που σε έμαθα/να αλλάζεις τα κανάλια/να κάνεις αγορές./Ψέματα ψέματα/ φταίω εγώ που σε έμαθα/να τρως το βράδυ πίτσες να παίρνεις και κλαμέν/ Ψέματα ψέματα/φταίω εγώ που σ έμαθα / να τριγυρνάς στιε γειτονιές με βράκα από σατέν.

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Νάνσυ και Τηλέμαχος.




Έρχονται οι γιορτές και ένα ανάγνωσμα χωρίς στενάχωρες σκέψεις από εδώ στους αναγνώστες και αναγνώστριες του blog.



H Νάνσυ προσπαθούσε να ισορροπήσει πάνω στα τακούνια της ενώ παράλληλα συγκρατούσε και τον συμβίο της από το να παρασυρθεί στην μεγάλη κατηφόρα που απλωνόταν μέχρι το λιμάνι.

Βλέπεις ο Τηλέμαχος, αρνιόταν πεισματικά να παραδεχθεί ότι είχε ανάγκη μπαστουνιού, το λιγότερο, και με την συνεχή επωδό, " Άσε με ! Δεν έχω ανάγκη!" δυσκόλευε τις προσπάθειες της ατυχούς Νάνσυς να τον κρατήσει μακριά από πεσήματα και πιθανόν χειρότερα δράματα.

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

GΟ Karagiozi GO.

Ένα θεατρικούλι για τα καραγκιοζοχάλια μας.

Καραγκιόζης.. Κολλητήρι έλα δω βρε!
Κολλητήρι.. έλα μπαμπάκο..τι θέλεις?
ΚΑ  Έλα να με βοηθήσεις να πάμε τα ξύλα για τζάκι στην αποθήκη.
Kο. Δεν μπορώ. δεν βλέπεις. έχω δουλειά?
ΚΑ Τι δουλειά βρε που πας σαν δαιμονισμένο γύρω γύρω στο χωράφι?
Κο Μη μου μιλάς τώρα γιατί θα το χάσω!
Κα Τι θα χάσεις βρε συ πανάθεμα το κεφάλι σου που ούτε με κοιτάς που σου μιλάω!
ΚΟ. Ψάχνω το πόκεμον ρε μπαμπάκο και πήγε και χώθηκε μέσα στην αστοιβιά ΑΑΑΑΟΥΤΣ!
ΚΑ βρε ασε τις αστοιβιές και τα πόκεμον και έλα να με βοηθήσεις με τα ξύλα, αλλιώς το χέρι μου θα φτάσει και σένα και το πόκεμον!!
Kο. Δεν μπορώ σου λέω, έχω αγώνα και έχω μείνει πίσω!
Καραγκιόζης.  Φραπ, σφαλιάρα..
Κολ  Πω ρε μπαμπάκο , πόνεσε και το πόκεμον!!
Καρ. Θα πονέσει και το πόκεμον και όλη του η φάρα , άντε βρε κουνήσου και φέρε το καρότσι!!

Το κολλητήρι φεύγει και αφήνει το κινητό στο τραπέζι.. Το πιάνει ο καραγκιόζης.
Καρ. Για να δούμε τι διάολος είναι αυτός .....Αρχίζει να παίζει και να πηγαίνει πάνω κάτω

Καρ.. ΑΑΑ, το ανθρωπάκι κουνιέται.. αν είχε και μεγάλο χέρι θα μου έμοιαζε περισσότερο... Όλοι χοντροί αδύνατοι ψηλοί κοντοί το ίδιο ανθρωπάκι είναι...βρε όση ώρα το κοιτάζω, ξεχνάω και την καμπούρα μου και το χέρι μου και την πείνα μου!

Ο Καραγκιόζης συνεχίζει να παίζει ενθουσιασμένος. το κολλητήρι κουβαλάει ξύλα και τον αγριοκοιτάει η Ευλαμπία βγαίνει στην πόρτα.

Ευλαμπία...Καραγκιόζη, έ καραγκιόζη, πήγες να ψωνίζεις να φάμε τίποτα!
Καρα. Ναι αμέ, από τίποτα ήμαστε εντάξει!
Ευλαμπία. Βρε χαμένε άντε που σου λέω γιατί θα μείνουμε τελείως νηστικοί!.
Κα. Δεν μπορώ, κουράστηκα από το περπάτημα.
Ευλαμπία.  Γιατί, που πήγες?
Κα.  Εδώ γύρω γύρω και ψάχνω...Ευλαμπία, θέλεις να γίνεις ψηλή αδύνατη και αλογοουρά?
ΕY. γιατί τι έχει ο κότσος μου?
Καραγ.  Καλά, κράτα τον κότσο.. θέλεις τα υπόλοιπα?
Ευλαμπία.  Eδώ δεν έχουμε να φάμε και συ ονειρεύεσαι Καραγκιόζο!..Kουνήσου γιατί θα γίνει το δικό μου χέρι μακρύ και ποιος σε σώνει κακομοίρη μου!

Ο Καραγκιόζης κρύβεται πίσω από το καρότσι που μεταφέρει ξύλα το Κολλητήρι , και συνεχίζει να παίζει. Το Κολλητήρι προσπαθεί να μπει ξανά στο παιχνίδι και να παίξουν μαζί.
Κο. Πες μου που είναι, που πάει..
ΚΑ.  Στην αποθήκη.
Κο.  Φτου τώρα φορτωθήκαμε πως θα ξαναγυρίσουμε..θα μας πάρει χαμπάρι η μαμά!
Κα.  Γύρνα το καρότσι βρε χαμένο θα το χάσουμε, τρέχα γρήγορα!

Το Κολλητήρι γυρίζει το καρότσι ο Καραγκιόζης πάει να πέσει, γραπώνεται από το καρότσι, πέφτουν όλα κάτω.

Κα.  Κοίτα τι έκανες ,,έχασα το πόκεμον!

Η Ευλαμπία βγαίνει να δει τι γίνεται..

Πω πω. Τι χάλια είναι αυτά. Θα χαλάσετε και το καρότσι για να φέρεται δυο ξύλα..Τι κάνετε εκεί με το κινητό..θα το σπάσετε και αυτό να πάει στα κομμάτια...πω πω...

Πάει κοντά και βλέπει στην οθόνη το ανθρωπάκι και το πόκεμον στην κουζίνα.

Ε..Καρακιόζη,, τι είναι αυτό που φαίνεται να είναι στην κουζίνα?..Να κάνουμε απεντόμωση αμέσως
Καρα.. Όχι βρε άσχετη.. Πόκεμον είναι!
Ε..Μεταλλαγμένη κατσαρίδα... Φαντάσου τι τρώμε ..Κατσαρίδες θα καταντήσουμε!

Το Κολλητήρι γελάει και ο Καραγκιόζης με ύφος αρχίζει να εξηγεί στην Ευλαμπία για τα πόκεμον.
Κοίτα Ευλαμπία..βλέπεις αυτό το κοριτσάκι που περπατάει..ε, αυτό υποτίθεται ότι είσαι εσύ.
Ευλ..Δεν είμαι εγώ.
Καρ. Ναι βρε πουλάκι μου δεν είσαι, αλλά που χου λέμε τώρα ότι είσαι. Κατάλαβες..και περπατάς περπατάς μαζί της όπου πάει για να βρει τα πόκεμον που κρύβονται.
Ευλ. Και γιατί κρύβονται.?
Καρ. Για να μη τα βρούμε.
Ευλ.  Και τι ήμαστε εμείς να μας φοβούντε? .Τίποτα εγκληματίες τίμιοι άνθρωποι!
Κολλητήρι.   Ποιος ήρθε?
Κα . Κανείς, που έχεις και άποψη περί τιμιότητος , πάρε και άλλη μια να μάθεις!
Κο. Αμάν βρε μπαμπάκο , αστράκια βλέπω αντί για πόκεμον στην οθόνη!
Ευλαμπία   Εμένα ποιος θα μου δείξει?
ΚΑ. Εγώ που τα ξέρω καλύτερα. Κολλητήρι άντε άλλο ένα δρομολόγιο και ξανά έλα. Που λες Ευλαμπία, έτσι είναι το παιχνίδι..Ψάχνεις να το βρεις και το πιάνεις.
Ευλαμπία . Και τι κερδίζω?
ΚΑ.  Πόντους.
ΕΥ  Σαν το σούπερ μάρκετ, και παίρνω την δωροεπιταγή?
ΚΑ. Όχι Ευλαμπία συγκεντρώσου. Δεν έχει  λεφτά.. Είναι όλα εικονικά..ψεύτικα.
ΕΥ   Σαν όταν παντρευτήκαμε δηλαδή?
ΚΑ   Τι λες Ευλαμπία?!
ΕΥ    Ναι Καραγκιόζο μου, που θα ζούσαμε με τα σεα μας και τα μεα μας και τα τουτα μας και τα κείνα μας, και να τώρα...επομένως εικονική πραγματικότητα ήτανε χωρίς πόκεμον.
ΚΑ   Μη μου την σπάς βρε Ευλαμπίτσα τώρα που το έχω το παιχνίδι.
ΕΥ   Καλά, άντε συνέχισε.
ΚΑ   Που λες, τα πιάνεις, μαζεύεις πόντους και πας σε άλλη πίστα με ποιο ακριβά πόκεμον.
ΕΥ   Τι λες βρε παιδί μου.!?. Κοίτα να δεις..Και μαζεύονται και άλλοι ονλαιν και παίζουν όλοι μαζί
ΚΑ   Μα τι έξυπνη γυναίκα που έχω εγώ και δεν το είχα καταλάβει τόσα χρόνια!
ΕΥ    Αν το είχες καταλάβει θα ήμουν κιόλας,  και αν ήμουν, θα σε είχα παρατήσει πριν χρόνια, αλλά τέλος πάντων..
Κα.  Ευλαμπία βγαίνεις εκτός θέματος και θα σταματήσουμε την εκπαίδευση.. Λοιπόν το κατάλαβες η όχι?
Ε.. ααα, κατάλαβα...για να δω και γω.

Αρπάζει το κινητό και όλοι μαζί πάνε γύρω γύρω ψάχνοντας το πόκεμον. Εκείνη την ώρα έρχεται ο μπάρμπα Μήτσος και βλέποντας τους κάνει τον σταυρό του.

ΜΜ Έλα Παναγία μου..Τρελλαθήκατε βρε και πάτε όλοι μαζί γύρω γύρω σαν χαζοί..?
Όλοι μαζί..Άσε μας τώρα μπάρμπα Μήτσο γιατί δεν προλαβαίνουμε!

ΜΜ .Ευλαμπία, κάνε ένα καφέ και άσε τις τρέλλες.
ΕΥ Κάνε τον καφέ όπως σου αρέσει και κάνε και μας ένα.
ΜΜ Γελώντας..Μη μου πεις ότι παίζετε και σεις πόκεμον γκοου?

Στέκονται όλοι όρθιοι και τον κοιτάνε με ανοικτό το στόμα.

Όλοι μαζί  Και συ που το ξέρεις το πόκεμον γκοου..?

Ο ΜΜ  κουνάει την γκλίτσα του και κάνει ότι βαράει το πόκεμον στο κεφάλι.
Βρε σας λέω, τα πιάνω στο πι και φι.. δεν μου ξεφεύγει κανένα.. Τι Σνορλακ , τι Μπούλμπασαρ, Τσαρμαντερ, Ζούμπατ, Μιάουθ Τσίκλιπαφ, Ράτατα, Μιούτου, όλα σας λέω!
Εκείνο το Πίκατσου με παίδεψε λίγο γιατί είναι του ηλεκτρισμού και είχε κρυφτεί πίσω από την κολώνα..Ξαφνικά, τσαααακ, άναψε φωτιά ..πήρα την πυροσβεστική , ήρθε την έσβησε, και όταν με ρώτησαν πως έπιασε η φωτιά και τους είπα ότι την έβαλε το Πίκατσου παρά λίγο να με περάσουν για τρελό.
Πάει, είπαν, τα έχασε ο μπάρμπα μήτσος..Οι άσχετοι!!

Κολλητήρι...Μπάρμπα Μήτσο είσαι Θεός!
Καρα... Θεός που δεν δίνει φαί, τι σόι θεός είναι?
ΜΜ. Και συ κουλαμάρα έχεις να κουνηθείς, που το έχεις και μεγάλο πανάθεμα σε...
Ε  Ντροπή θείε μου,
ΜΜ. Τι ντροπή Ευλαμπίτσα, δεν είπα και τίποτα κακό...Μπααα είστε και μυκιάγκυκτοι...Έλα δω κολλητήρι...πάρε 100 ευρώ να περάσεις το εξάμηνο παιδί μου γιατί αν περιμένεις από τον πατέρα σου..ακόμα και τα πόκεμον θα φύγουνε από το παιχνίδι...
Ε. Θείε μου μη μιλάς έτσι για το στεφάνι μου..έχει κάνει οικονομίες και θα στείλει το κολλητήρι στο εξωτερικό
ΜΜ. Μπα... που του στρώνανε
Καρ. Στην Αυστραλία
ΜΜ Που στην Αυστραλία..
Καρ. Στα σύνορα με την Γερμανία
ΕΕ.. Αμαν βρε Καραγκιόζη..Στην Αυστρία είπαμε , άκου Αυστραλία
ΚΑΡ Έλα μωρέ πως κάνεις έτσι, για ένα Α και ένα Λ, σιγά το πράμα  ...Τέλος πάντων στην Ευρώπη.. είναι..Να μωρέ...έχω μαζέψει λίγα
ΜΜ Δηλαδή πόσα
Καρα  Ίσα με 200 ευρώ.
ΜΜ Βάζει τα γέλια ...Και τι να τα κάνει τα διακόσια ευρώ  βρε χαμένε,,ούτε να πάει στο αεροδρόμιο δεν φτάνουνε.
ΚΑΡ, Με έκπληξη.
  Τι λες ρε ΜΜ εμείς με διακόσια ευρώ περνάμε 3 μήνες και αν κάνουμε και οικονομία, μπορούμε και 5...να μη σου πω και 6.
Κο...Μη στεναχωριέσαι μπαμπάκο..Να σου πω τι θα κάνουμε..
Θα μου πάρεις ένα πολύ καλό κινητό, ας πούμε ένα i phone 6s  και θα γίνω ξεφτέρι στο κυνήγι των πόκεμων , μετά θα πάρω μέρος σε ομάδες και θα νικάω και μετά θα κερδίσω το έπαθλο που είναι 100000 ευρώ και μετά θα πάω στην Αυστρία που είναι και Ευρώπη και δεν είναι Αυστραλία να σπουδάσω.
ΚΑ Μπράβο Κολλητήρι, ωραίο πρόγραμμα έχεις..Να παίζουμε παρέα που έχω και μακρύ χέρι να τα πιάνουμε πιο εύκολα.
Κο.. Νο μερσί.  Θα τα πιάσω μόνος μου.
ΕΥΛ Μπράβο Κολλητήρι..Είδες θείε, το παιδί μου έχει πλάνα για το μέλλον.
ΜΜ Αμ είναι έτσι τα πλάνα,,τα πόκεμον έχουν πιο πολύ μυαλό από σας..Άντε και καλή επιτυχία.

  Ο ΜΜ φεύγει και χαιρετά τον Νιόνιο που έρχεται.

Όλοι μαζί παίζουν χαρούμενοι μέχρι που έρχεται ο Νιόνιος.

Νιόνιος.  Τι κάνει η αγαπημένη μου οικογένεια?
Όλοι         Γεια σου Νιόνιο
ΚΟ.        Μπαμπάκο, μπαμπάκο κοίτα. ο Νιόνιος μοιάζει με τον Μιάουθ.. Μπαμπάκο ο Νιόνιος ΕΙΝΑΙ  ο Μιάουθ.
ΕΥ ..Ντροπή Κολλητήρι..Έλα Νιόνιο πέρασε, κάτσε..
Ν..  Τι κάνετε και είστε ιδρωμένοι?
Κα   Παίζουμε κυνηγητό.
Νιόνιος... Πω πω ψυχή μου Καραγκιόζο  με αυτή την παγωνιά να είστε έξω και η ωραία μας ζεστούλα να μας περιμένει μέσα.
Κα.. Αμ δε μας περιμένει.
Νιονιος  Γιατί?
Κα   Γιατί μας τελειώσαν τα ξύλα και πρώτα στείλαμε το Κολλητήρι να φέρει, το Κολλητήρι άρχισε να παίζει, μετά βγήκα εγώ να κυνηγήσω το Κολλητήρι, αλλά άρχισα να παίζω και γω, μετά βγήκε η Ευλαμπία να με μαλώσει που δεν μάλωσα το Κολλητήρι και μετά κόλλησε και η Ευλαμπία και τώρα ψάχνουμε όλα μαζί να πιάσουμε τον Ράτατα που κρύφτηκε  πριν έρθει ο μπάρμπα Μήτσος.

Νιόνιος.. Πω πω τι ωραία να παίζετε με τα παιδιά. Κολλητήρι έχει κρυφτεί καλά ο φίλος σου ο Ράτατα ε, και δεν μπορείτε να τον βρείτε. Έχει και τόσες κρυψώνες εδώ πέρα. Να κρυφτώ και γω να με βρείτε?

Κολλητήρι στον Καραγκιόζη
Εγώ σου είπα ότι είναι ο Μιάουθ και δεν με πιστεύεις

Ο Καραγκιόζης του αστράφτει άλλη μια και αρχίζει να εξηγεί πάλι το παιχνίδι..

Κοίτα Νιόνιο.. Βλέπεις την οθόνη,, εδώ είναι και περπατάμε..Ο Ράτατα είναι αυτό το πραγματάκι στην οθόνη.  Ο Νιόνιος αποστρέφει το πρόσωπο του από την οθόνη δείχνοντας μεγάλη δυσφορία.

Νιόνιος.. Άσε άσε Καραγκιόζο, δεν θέλω να τα βλέπω στα μάτια μου.
Καραγ.  Γιατί Νιόνιο μου δεν θέλεις και συ να μάθεις το παιχνίδι να παίξουμε όλοι μαζί?
Νιόνιος.. Α παπά..τι λες τώρα .Είμαι εγώ για τέτοια..Γέρος άνθρωπος.
Κολλητήρι Και ο Μιάουθ γέρος είναι.
Νιόνιος  Ποιος είναι ο Μιάουθ?
Κολλητήρι  Ένα πόκεμον Νιόνιο που σου μοιάζει.
Νιόνιος  Καραγκιόζο, τι λέει το παιδί?
Ευλαμπία, Παιδί είναι Νιόνιο μου, ότι θέλει λέει. Μη δίνεις σημασία. Έλα πάμε στην κουζίνα εμείς, να πάρει και ένα ξύλο να ρίξουμε στην σόμπα και άστους να δούμε τι θα καταλάβουν.
Νιόνιος.. Καραγκιόζο ντροπή. Αντί να υποδέχεσαι τους επισκέπτες παίζεις με τα διαολάκια στο τηλέφωνο.
Καραγ.. ΑΑ, Εγώ είμαι μοντέρνος πατέρας και παίζω με το παιδί μου ..
Νιόνιος..  Ωραίο αστείο..γελάσαμε βρε Καραγκιόζο τι να σου πω. Πάμε Ευλαμπία μου μέσα εμείς να τα πούμε που έχω κάτι να σου πω.
Η Ευλαμπία ακολουθεί με περιέργεια τον Νιόνιο μέσα στο σπίτι.

Ο Καραγκιόζης ξύνει το κεφάλι του και αναρωτιέται τι μπορεί να θέλει ο Νιόνιος να πει στην Ευλαμπία.
Το Κολλητήρι συνεχίζει το παιχνίδι ανακατεύοντας τα ξύλα.

Καραγκιόζης.
Τι να λένε άραγε , θα σκάσω.. Αν το αυτί μου ήταν σαν το χέρι μου,θα τα άκουγα όλα με το νι και με το σίγμα..ΕΕΕ, δεν γίνεται , θα σκάσω.

Ο Καραγκιόζης τρέχει προς την κουζίνα και ανοίγει την πόρτα απότομα.

Καραγκιόζης. Επς, σας έπιασα. Πείτε μου αμέσως τι λέτε!

Η Ευλαμπία σκύβει το κεφάλι και το κρύβει στην ποδιά της. Ο Νιόνιος παίζει με αμηχανία το μπαστούνι του και κάνει αέρα με το καπέλο του. Στο τέλος ξεροκαταπίνει και απαντάει στον Καραγκιόζο.
Αγαπητέ Καραγκιόζο, ζητώ την άδεια να..

ΚΑΡ. Παναγία μου, θέλεις να μου ζητήσεις την Ευλαμπία.. Την γυναίκα μου βρε!

Αρχίζει να τον κυνηγάει γύρω γύρω

Νιόνιος  Όχι , όχι , παρεξήγησες Καραγκιόζο.
Ο Νιόνιος ξέπνοος στο τέλος  λέει παίρνοντας επίσημο ύφος.
Καραγκιόζο, ζητώ την άδεια, να κάνω φριεντ ρικουέστ στην Ευλαμπία.

Ο Καραγκιόζης γυρνά προς την Ευλαμπία έκπληκτος.

ΚΑ. Ευλαμπία, έχεις φέις μπουκ
ΕΥ   Ναι Καραγκιόζο μου, το παραδέχομαι ,,αλλά στο κρύβω.
Καρ Και γιατί το κρύβεις?
ΕΥ  Ξέρω γω..μη σου έρθει και θέλεις να βάλεις καμιά φωτογραφία και γίνουμε ρεζίλι έτσι όπως είσαι καημένε Καραγκιόζο!

Καραγκιόζης.. .ΑΑΑ, Καημένη Ευλαμπία.. Ντρέπεσαι για μένα αλλά δεν πειράζει. Θα κάνω και γω και θα ποστάρω και τη μύτη μου και το χέρι μου και θα γίνω και ο πρώτος στο πόκεμον γκόου. Και ξέρεις τι θα λέω όταν με ρωτάνε πως τα πιάνω?

Ευλαμπία.. Τι θα λες Καραγκιόζο μου?

Καραγκιόζης.. Με το μακρύ μου χέρι θα λέω Ευλαμπία..Με το μακρύ μου χέρι..

Ο Νιόνιος η Ευλαμπία και το Κολλητήρι όλοι μαζί ζητοκραυγάζουν τον Καραγκιόζη
GO KARAGIOZI GO..


ΤΕΛΟΣ.






Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

"Το μαντηλάκι με τα αρχικά"

To μικρό τετράγωνο μαντηλάκι σφάδαζε μέσα στην πίεση των δακτύλων της κ.Γαρυφαλιάς ενώ απλωνόταν η υγρασία από τα δάκρυα που κυλούσαν αργά αλλά σταθερά  στα μάγουλα της.

Καθόταν εκεί, στην άκρη της καρέκλας με την πλάτη στητή και τα πόδια πλεγμένα σταυροπόδι με το τακούνι της να κτυπά σχεδόν ρυθμικά τον μεταλλικό σκελετό .

Η  υπάλληλος την κοιτούσε με συμπάθεια πάνω από τα γυαλιά της που όλο και γλιστρούσαν  στην άκρη της μύτης της.
Η ζέστη άχνιζε από τις χαραμάδες του κλιματιστικού που την πολεμούσε με επιμονή στέλνοντας ανάσες δροσιάς πάνω από τις δυο γυναίκες.

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

To φτερό και το μερμήγκι.



Ένας θεατρικός μονόλογος, εξαιρετικά αφιερωμένος σε μια συνονόματη.

Αυτό είναι ένα μερμήγκι...αλλά και δύο να είναι, ποιος θα το καταλάβει?. Έτσι μικρούτσικα που είναι σχεδόν αόρατα, μπορεί ακόμα και να τα πατήσεις και να μην το καταλάβεις, ούτε εσύ, ούτε και το παπούτσι, έστω και η σαγιονάρα.

Απλά το φτερό  θα το παρασύρει το νερό η ο αέρας και ο τεράστιος κόπος τους θα μείνει για πάντα ξεχασμένος και άκλαυτος.

Αχχχχ... δεν λυπάμαι τόσο που αισθάνομαι μια ταύτιση με το μερμήγκι, παρά το ότι δεν θα καταλάβει ποτέ κανείς το πόσο βαρύ ήταν το φτερό.

Το δικό μου το φτερό δεν είναι τα βάρη της οικογένειας, ούτε καν της δουλειάς...Είναι το βάρος των ονείρων που γεννάει η ψυχούλα μου.

Άλλοτε τα παίρνει ο αέρας, άλλοτε σκαλώνουν σε κάποια χαραμάδα, άλλοτε τα  βάζω μέσα σε κούτες για το υπόγειο να μη τα βλέπω, να μην τα θυμάμαι, αλλά και να μη τα ξεχάσω και τελείως .Η μάλλον καλύτερα, να μη ξεχάσουν τουλάχιστον τα παιδιά μου, ότι η μάνα τους είχε πολλές δουλειές αλλά είχε και πολλά όνειρα.

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016

Μια παλιά φωτογραφία.

Ο πρωινός καλοκαιρινός αέρας ανέμιζε τις κουρτίνες και έκανε τα χαρτιά να χορεύουν πάνω στα γραφεία.
Η ζέστη έκανε τα βιβλιάρια υγείας βεντάλιες και παλιές συνταγιές  έκαναν βόλτες στο πάτωμα της υποδοχής του νοσοκομείου.
Το 49 κτύπησε στον φωτεινό πίνακα και η ογδοντάχρονη και, κυρία προχώρησε στον γκισέ.
''Δυο βιβλιάρια για φάρμακα,'' είπε ,και έκπληκτη άκουσε τον υπάλληλο να της λέει ότι έπρεπε να έχει κλείσει ραντεβού, τουλάχιστον μια βδομάδα πριν.
΄'Δεν τόξερα, εγώ τώρα ήρθα για καλοκαίρι, κάντε μου την χάρη και βρείτε τρόπο,'' παρακάλεσε τον νεαρό και πράγματι εκείνος προσπάθησε να την εξυπηρετήσει.
΄'Δώστε μου τα βιβλιάρια, ποιο είναι το δικό σας', ρώτησε ενώ κοιτούσε μια παλιά ασπρόμαυρη φωτογραφία που έδειχνε μια όμορφη κοπέλλα με μαύρα μαλλιά και αρμονικά χαρακτηριστικά.

΄΄Εγώ είμαι ,δεν με γνωρίζεις;' ..ρώτησε η κυρία..''Είπαμε ότι έχω αλλάξει αλλά τόσο πολύ πια..Να κοίτα καλύτερα, δεν μοιάζω καθόλου;.΄΄
΄ΕΕΕ, πως, ναι΄'...απάντησε αμήχανα χαμογελώντας ο νεαρός ενώ οι διπλανοί για να της δώσουν θάρρος έγνεψαν ενθαρρυντικά.
''Το 58 έβγαλα την πρώτη και το 1962 που παντρεύτηκα την άλλαξα, και μετά το 72 ''...συνέχισε την ιστορία της ζωής της μέχρι που αντιλήφθηκε το πόσο μακρινές είναι αυτές οι ημερομηνίες για τα νέα παιδιά..''.Μα εσύ δεν είχες καν γεννηθεί..Περνάνε τα χρόνια..αλήθεια δεν με γνώρισες.;.''

Μια γυναικεία φιλαρέσκεια με μια στάλα ανθρώπινη ματαιοδοξία έσταξε πάνω στον πάγκο αφήνοντας λίγο άρωμα ζωής  που έφυγε για πάντα.
Δίπλωσε το μέλλον σε μια κόλλα αναμονής με το νούμερο 19 και σκεπτική ακολούθησε τα βήματα της κοπέλλας της ασπρόμαυρης φωτογραφίας μέχρι την τέταρτη πόρτα αριστερά στον διάδρομο.

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

Η ιστορία αγάπης της Μαντώς και του Ιάκωβου στο Μπούρτζι της Καρύστου.

Το φως του φεγγαριού έπεφτε μέσα από την πολεμίστρα και φώτισε το πρόσωπο της Μαντώς.
Η ψιλή κορμοστασιά της σχηματιζόταν επιβλητική στις σκιές που έριχναν οι φωτιές των πυρσών και ο αέρας που ανακάτευε την σκόνη, σήκωσε ένα σύννεφο που σκόρπισε πάνω από την θάλασσα του κόλπου .
Η Μαντώ αφουγκραζόταν τα κύματα, τον αέρα ,τους νυχτερινούς ήχους του κάστρου και απέμεινε μόνη να σκέφτεται την θλίψη της μοναξιάς της με τον αγαπημένο της Ιάκωβο μακριά .

Η Καταλανία ήταν τόσο μακριά από κείνο το μικρό κομμάτι γης που άφηνε την Μαντώ να ονειρεύεται την επιστροφή του και να ελπίζει ότι στο επόμενο ταξίδι θα την έπαιρνε μαζί του.
Ήταν το σωτήριο έτος 1318 και οι τελετές για τον θάνατο του Βονιφάτιο ντα Βερόνα είχαν κρατήσει όλη μέρα και την επομένη θα άρχιζαν οι επόμενες για την ενθρόνιση του Αλφόνσο Φαδρίγου ντ¨Αραγκόν . Οι ιερείς είχαν ψάλλει, οι αξιωματούχοι είχαν βγάλει λόγους, οι στρατιώτες είχαν στριμωχτεί στο μικρό ημικύκλιο του Μπούρτζι και η Μαντώ, μια απλή υπηρέτρια πίσω πίσω στη βορινή πόρτα, προσπαθούσε να δει τις τελετές μαζί με άλλους πολίτες που υπηρετούσαν στο μικρό παραθαλάσσιο κάστρο.

Την ημέρα, περνούσε απαρατήρητη, το βράδυ όμως, αν κάποιος τύχαινε να είναι κοντά της θα έμενε κατάπληκτος από την αλλαγή της.
Μακριά από το υποτακτικό της καθήκον, η περήφανη φύση της απελευθερώταν και μια καθηλωτική αρχοντιά ξεπηδούσε από κάθε της κίνηση.
Έτσι είχε μαγευτεί και ο Ιάκωβος ένα άλλο βράδυ και τα μάγια της αγάπη τους τους κρατούσαν δεμένους έστω και μυστικά, μέχρι της αναγγελίας του ταξιδιού του που την γέμισαν αμφιβολίες και φόβο.
Θα γύριζε πάλι κοντά της?
Θα την αγαπούσε αρκετά για να πει τα νέα στους άρχοντες γονείς του σε κεινη την χώρα που δεν γνώρισε ποτέ και η περιέργεια που γινόταν ώρες ώρες αφόρητη της έσχιζε τα σωθικά?
Και αν δεν γύριζε, πως θα συνέχιζε την ζωή της μόνη και στιγματισμένη , μια Καρυστινή με έναν Καταλανό κατακτητή.

Κοίταξε την θάλασσα που φωτιζόταν από το φεγγάρι, και είδε μια γη ασημένια και σκούρα μπλέ, σαν ένα ατλάζι ατέλειωτο να αγκαλιάζει το σύμπαν. "Αχ Θε μου! Κάνε να γυρίσει γρήγορα ! Σε παρακαλώ!"
 Έσφιξε τα χέρια της σε μια σιωπηλή ικεσία που ανέβηκε στον ουρανό μαζί με τον καπνό των πυρσών .
Δεν είχε προλάβει όμως καλά καλά να τελειώσει την προσευχή της όταν φωνές και φασαρία αναστάτωσαν την πύλη.
Κάποιος χτυπούσε και φώναζε, άλλος ζητούσε γρήγορα να πάνε στις βάρκες άλλοι αλαφιασμένοι μάζευαν τα όπλα τους και στο τέλος, άναψαν τον πυρσό  που έστελνε σε όλους μήνυμα ότι πειρατές είχαν επιτεθεί σε καράβι δικό τους λίγο πιο έξω από την στεριά.
Η Μαντώ είχε παγώσει από τον τρόμο στο άκουσμα της επίθεσης. "Και αν ήταν το πλοίο του Ιάκωβου που γύριζε κοντά της?"
Πίεσε τον εαυτό της να κατέβει την σκάλα και με ξέπνοη φωνή ρώτησε να μάθει αν ήξεραν πιο καράβι είχε χαθεί.
"Της αποστολής που γύριζε από την Καταλονία," της  απάντησε βιαστικά ο στρατιώτης ενώ γέμιζε την φαρέτρα του και ορμούσε προς την πολεμίστρα.
"Θα έρθω και γω!" φώναξε μέσα στον σαματά η Μαντώ και άρπαξε με την σειρά της ένα τόξο και ακολούθησε τους υπόλοιπους στις πολεμίστρες, ενώ άλλοι είχαν ήδη πάρει τις βάρκες και ξεμάκραιναν για να βρουν επιζώντες .
Η Μαντώ έσφιξε τα δόντια και όρθωσε το ανάστημα της περήφανα  κόντρα στον νοτιά που δυνάμωνε.

"Δεν γίνεται να χαθεί έτσι ο Ιάκωβος! Δεν γίνεται να της το κάνει αυτό ο Θεός! "
Το έλεγε και το ξαναέλεγε ενώ το βλέμμα της ακολουθούσε τους πυρσούς και τα φανάρια που είχαν οι βάρκες ενώ ξεμάκραιναν και μια χάνονταν και μια φαίνονταν μέσα από τα κύματα.

Όταν πια είχε αρχίσει η αυγή να χαράζει, φάνηκαν οι πρώτες βάρκες να επιστρέφουν και έριξαν ένα βέλος φλογισμένο σαν σημάδι του ότι βρήκαν επιζώντες και τους έφερναν μαζί τους.

Μιας και οι πειρατές είχαν αλλάξει ρότα , ίσως λόγω του νοτιά, χαλάρωσαν οι στρατιώτες και η Μαντώ έτρεξε στο λιμάνι να δει αν ο αγαπημένος της Ιάκωβος ήταν ανάμεσα τους.
Ο κόσμος είχε μαζευτεί , οι ψαράδες είχαν ήδη ξεμακρύνει για να τους συνοδεύσουν και η Μαντώ παρακαλούσε ακόμα μια φορά τον Θεό . 
Οι βάρκες έδεσαν και οι έβγαλαν στα χέρια δυο νέους. Τους ξάπλωσαν εκεί που κτυπάει το κύμα και προσπάθησαν να τους φέρουν πίσω στην ζωή.
Η Μαντώ έσπρωξε όσους της έκλειναν τον δρόμο και είδε τον Ιάκωβο να κείτεται εκεί μπροστά της ,αβοήθητος και άψυχος.
Δεν μπορούσε να ουρλιάξει, δεν μπορούσε να φανεί, δεν μπορούσε να φωνάξει το όνομα του εκεί μπροστά σε όλους.
Γύρισε και έτρεξε πάλι στο Μπούρτζι.
Έσπρωξε τον φρουρό και ανέβηκε τρέχοντας στον δεύτερο όροφο και αφήνοντας μια κραυγή με το όνομα του Ιάκωβου, βούτηξε στο κενό και να τελειώσει η κραυγή της μαζί με το τράνταγμα του κορμιού της πάνω στα βράχια.

Το κύμα του νοτιά τράβηξε με δύναμη το σώμα της Μαντώς και η ψυχή της κολύμπησε στα βάθη των νερών μέχρι που βρήκε την ψυχή του Ιάκωβου και μετά μαζί σαν ένα φως αναδύθηκαν στον παράδεισο, για πάντα και πάντα μαζί.,














Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Το τάμα του Ιππότη Λικάριου και η όμορφη πριγκίπισσα Φελίζα.

                                                           
Ο Λικάριος έσφιξε  με δύναμη το σπαθί του και κοίταξε με πύρινα μάτια πέρα τον ορίζοντα. Η πρωινή ομίχλη δεν μπορούσε να κρύψει τα περήφανα πανιά των πλοίων του που σαν χέρια τον καλούσαν κοντά τους για μια νέα περιπέτεια, για μια νέα νίκη, για μια νέα ταπείνωση του Γυίβέρτου.
Το μίσος που ένιωθε δεν έσβησε ούτε μετά την κατάληψη όλων των κάστρων της Εύβοιας και για μια στιγμή πέρασαν από το μυαλό του ξανά τα πρώτα χρόνια, τότε που από το κάστρο των Ανεμοπυλών οργάνωνε την αρχή της εκδίκησης του με πειρατικές και ληστρικές ομάδες που ταπείνωναν τους Φράγκους και κυρίως τον Γυϊβέρτο.

Η αγαπημένη του Φελίζα κοιμόταν ακόμα στην μεγάλη κάμαρα του αρχοντικού του  Κοκκινόκαστρου, ενώ γύρω του ένα μελίσσι από ανθρώπους άρχιζαν τις πρωϊνές δουλειές του κάστρου και οι πιστοί του στρατιώτες τον χαιρετούσαν με σεβασμό και αγάπη.
Ο Μιχαήλ Παλαιολόγος τον είχε ήδη τιμήσει με τους τίτλους του  Μεγάλου Κοντόσταβλου και Μέγα Δούκα , κάτι που  μεγάλωνε τον θαυμασμό και το δέος που αισθάνονταν οι κάτοικοι της Καρύστου για τον ιππότη και αφέντη τους.
Ήταν Πάσχα του 1277 και τα σχέδια για την κατάληψη όλης της Εύβοιας και παράδοση της πάλι στους Βυζαντινούς ξεδιπλώνονταν όλο και πιο ξεκάθαρα μπροστά του.
Ναυμαχίες, επιθέσεις, στρατηγικές, και ο ναύαρχος Φιλανθρωπινός, πάντα πιστός συμπαραστάτης και υπηρέτης του ίδιου και του Αυτοκράτορα.
Τώρα όμως, η Φελίζα τον περίμενε για να του χαρίσει ένα μικρό διάλλειμα ηρεμίας τις μέρες αυτές που όλοι γιόρταζαν μαζί, Ορθόδοξοι και Καθολικοί το μεγάλο Πάσχα του Κυρίου.
Ο Λικάριος αγαπούσε τον τόπο του, την Κάρυστο. Ποτέ δεν απαρνήθηκε την καταγωγή και την Καρυστινή μητέρα του που αν ζούσε σήμερα, το 1277, θα ήταν τόσο μα τόσο περήφανη για εκείνον..
Αναπόλησε για μια στιγμή τα παιδικά του χρόνια, το πως σκαρφάλωνε τις πλαγιές του Κάστρου και έμπαινε από την πίσω πόρτα , το πως μετά σαν ιππότης αγέρωγα νικούσε τους πάντες με το σπαθί του και να τώρα, από ιππότης κουρσάρος και από κουρσάρος Μέγας Δούκας και αφέντης.
Ανέβηκε το μονοπάτι και πέρασε την πύλη του αρχοντικού του. Ένα μεγάλο τραπέζι γεμάτο λουλούδια τον περίμενε στην μεγάλη σάλα. Γύρω του η συνοδεία της Φελίζας, όλες από την Γένοβα , πατρίδα του πατέρα του, και από το Μιλάνο, μιλούσαν ανάκατα Ελληνικά και Λομβαρδικά ενώ έκοβαν τα λουλούδια και τα περνούσαν σε γιρλάντες για τον στολισμό του Επιταφείου που βρισκόταν στο εκκλησάκι του κάστρου.
Αφού χαιρέτησε την συντροφιά των κοριτσιών, πήγε στην κάμαρα τους όπου η Φελίζα είχε ήδη ξυπνήσει και χτένιζε τα μακριά της ξανθά μαλλιά μπροστά στο ανοικτό παράθυρο .Ο αέρας γέμιζε τα δωμάτια με τα αρώματα των λουλουδιών, και των βοτάνων που ήταν τώρα ολάνθιστα .
"Τι σκέφτεσαι καλή μου?" Την ρώτησε ο Λικάριος και την  αγκάλιασε με τρυφερότητα..
"Τίποτα το σπουδαίο, απλά..." συνέχισε η Φελίζα," τέτοιες μέρες πάντα στεναχωριέμαι που η οικογένεια μου δεν είναι μαζί μας και ο πατέρας μου δεν μπορεί ακόμα και τώρα να μας δεχτεί"
" Είναι φυσικό να σε στεναχωρεί γλυκιά μου αλλά έλα μη το σκέπτεσαι τώρα.Στην σάλα σε περιμένουν για το στολισμό και έχουν γεμίσει όλο τον τόπο με λουλούδια"
"Αχ ναι! το ξέχασα τελείως!" πετάχτηκε πάνω η Φελίζα και έριξε στο πάτωμα την ονειροπόληση για την χαμένη της πατρίδα και την σκληρή της οικογένεια μαζί με το ανοιξιάτικο σάλι της.Φίλησε πεταχτά τον Λικάριο και τρέχοντας σχεδόν , πήγε να ενωθεί με τις φίλες της.
 Το Πάσχα στο Κοκκινόκαστρο δεν το άλλαζε με κανένα ο Λικάριος.
Ούτε με των Ωρεών ούτε με εκείνο της Λάρμενας ούτε με το Ποτήρι, ούτε καν με εκείνο που περίμενε σύντομα να καταλάβει, το μεγάλο κάστρο της Χαλκίδας.
Ήταν το κάστρο της καρδιάς του και με την Φελίζα παρούσα, ένιωθε σχεδόν ευτυχισμένος.
Οι χωρικοί έφερναν από τους Μύλους τα κοπάδια που θα σούβλιζαν την μέρα της Ανάστασης και τα βελάσματα τους έφταναν μέχρι την κάμαρα. Τους έβλεπε να ανηφορίζουν και να χάνονται πίσω από τα βορινά τοίχοι του κάστρου .
Ο δυνατός κτύπος στην πόρτα τον έκανε να γυρίσει απότομα στην γνώριμη κατάσταση της συνεχούς εγρήγορσης. "Άνοιξε" διέταξε ο Λικάριος και ο στρατιώτης σε μεγάλη ένταση τον ενημέρωσε για πληροφορίες, ότι ομάδα Φράγκων στρατιωτών μεταμφιεσμένων σε χωρικούς, προσπαθούσε να φτάσει στο κάστρο. Οι κατάσκοποι του Λικάριου τους είχαν καταλάβει αμέσως μόλις πάτησαν το πόδι τους στο λιμάνι και τους είχαν ακολουθήσει μέχρι να μάθουν τους σκοπούς τους. Μεταμφιεσμένοι σε βαστάζους και μικροπωλητές, άκουγαν τα πάντα και δρούσαν ακαριαία.
Έτσι έστειλαν μήνυμα και τώρα περίμεναν εντολές και ενισχύσεις από τον αφέντη τους.
Ο Λικάριος σαν σίφουνας βγήκε από το αρχοντικό από άλλα πόρτα για να μην ανησυχήσει την Φελίζα και παίρνοντας μαζί του αρκετούς στρατιώτες καβάλησαν τα άλογα τους και κάλπασαν με ορμή μέχρι τους Μύλους , και από κει, ανέβηκαν τον λόφο για τον Αετό όπου τους περίμεναν οι κατάσκοποι για να τους ενημερώσουν.
Και πράγματι, τους ενημέρωσαν ότι οι Φράγκοι είχαν ανέβει προς τα ανατολικά, και κρυμμένοι στην πυκνή βλάστηση και στις ρεματιές, θα περίμεναν μέχρι το βράδυ της Ανάστασης ,όπου όλοι θα ήταν στην εκκλησία, να κάνουν την επίθεση στο κάστρο και με μπαρούτι να σκοτώσουν ακόμα και τον Λικάριο που εκείνη την ώρα θα παρακολουθούσε την λειτουργία μαζί με την Φελίζα.

Άστραψαν τα μάτια του Λικάριου και το σπαθί του άστραψε και αυτό στον ήλιο καθώς το τράβηξε από το θηκάρι. Πεζοί , για να μην τους καταλάβουν, τράβηξαν ξωπίσω τους και έρποντας σχεδόν για να μην φαίνονται από την χαμηλή βλάστηση, άρχισαν γρήγορα να ακολουθούν το μονοπάτι των Φράγκων.
Δεν πέρασε πολύ ώρα που τους είδαν να ξεκουράζονται στα ριζά δυο μεγάλων βράχων.
Κάνοντας νοήματα, και χωρίς να κάνουν τον παραμικρό θόρυβο, ανέβηκαν από πίσω τους και έβαλαν μπαρούτι στην πλάτη των βράχων. Έβαλαν φωτιά στο φιτίλι και η έκρηξη ξεκόλλησε τον βράχο που τινάχτηκε και σκότωσε τους επίδοξους δολοφόνους τους.
Ο Λικάριος και οι στρατιώτες του, έλεγξαν με ικανοποίηση το αποτέλεσμα της επιχείρησης τους.
Ο μεγάλος βράχος που είχε ξεκολλήσει από το βουνό είχε σταθεί σαν από θαύμα , αν και τα θραύσματα του ήταν αρκετά μεγάλα για να σκοτώσουν τους εισβολείς.
Ο Λικάριος έδωσε εντολή να τους μαζέψουν και να τους θάψουν πιο πέρα, και ενώ οι στρατιώτες έκαναν την ταφή, ο Λικάριος κοιτούσε τον βράχο και προσπαθούσε να καταλάβει το πως δεν έχει πέσει.
"Ίσως είναι μήνυμα από τον Θεό. Ότι δεν ήθελε να πεθάνω την μέρα της Ανάστασης του" ήταν η μόνη εξήγηση που μπορούσε να σκεφτεί και εκείνη την στιγμή αποφάσισε να κτιστεί κάτω από τον βράχο ένα εκκλησάκι για να τον ευχαριστήσει που τον έσωσε.

Δίνοντας εντολή να μην μάθει κανείς τίποτα, κατέβηκαν και βρήκαν τα άλογα τους. Κάλπασαν γρήγορα μέχρι το κάστρο και πράγματι, χωρίς να πουν σε κανέναν τίποτα, συνέχισαν τις ετοιμασίες του Πάσχα.
Όταν οι καμπάνες κτύπησαν Ανάσταση ο Λικάριος ευχαρίστησε σιωπηλά τον Θεό για την σωτηρία του και αγκάλιασε σφιχτά την αγαπημένη του Φελίζα που ευτυχισμένη έψαλε το Χριστός Ανέστη.

Το εκκλησάκι πράγματι χτίστηκε κάτω από τον βράχο χωρίς ποτέ κανείς να μάθει την αλήθεια.
Όταν ρωτούσαν οι περαστικοί και οι χωρικοί το πως γίνεται να σκεπάζει την εκκλησία ο βράχος, έλεγαν ότι ο Θεός την σκέπασε , μιας και τέτοια εντολή είχαν πάρει από τον Λικάριο.
Ήταν τόσο μεγάλο το θαύμα που δεν αποφάσιζε κανείς να τάξει την εκκλησία σε κάποιον άγιο και έτσι έμεινε το όνομα της εκκλησίας μέχρι και σήμερα..
ΘΕΟΣΚΕΠΑΣΤΗ.



ιστορικό μυθιστόρημα