Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μνημεία Νότιας Καρυστίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μνημεία Νότιας Καρυστίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

Ένας σημαντικός προϊστορικός οικισμός αποκαλύπτεται έπειτα από συστηματική ανασκαφική έρευνα δύο ετών στη θέση «Γκουριμάδι», στα περίχωρα της Καρύστου.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΓΚΟΥΡΙΜΑΔΙ
Ανασκαφή σε οικισμό διπλα στη θαλασσα
Αποκαλύφθηκε προϊστορικός οικισμός στην Κάρυστο [εικόνες]
 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 09|08|2019 | 14:48
Ανασκαφή, φωτογραφία ΥΠΠΟ
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR
Ένας σημαντικός προϊστορικός οικισμός αποκαλύπτεται έπειτα από συστηματική ανασκαφική έρευνα δύο ετών στη θέση «Γκουριμάδι», στα περίχωρα της Καρύστου.


Μετά τις αποκαλύψεις σημαντικών ευρημάτων σε Τήνο και Τσιμηντήρι, έρχεται η αποκάλυψη για την Κάρυστο. Εδώ ο οικισμός, μία εγκατάσταση που ιδρύθηκε σε μια φυσικά οχυρή θέση, καταλαμβάνει τμήμα του ομώνυμου βραχώδους λόφου που βρίσκεται στα όρια της πεδιάδας του Κατσαρωνίου.
ανασκαφη στην Κάρυστο
Στην ανασκαφή βρέθηκαν ακίνητα κατάλοιπα και θραύσματα
Με βάση τα έως τώρα ανασκαφικά τεκμήρια και την προκαταρκτική τους μελέτη, χρονολογείται κυρίως στην Τελική Νεολιθική, ενώ παρουσιάζει αποσπασματικές ενδείξεις κατοίκησης/χρήσης τόσο κατά την Ύστερη Νεολιθική, όσο και κατά τις πρώιμες φάσεις της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού (ΠΕΧ Ι).

Η ανασκαφή πραγματοποιήθηκε στα όρια της πεδιάδας του Κατσαρωνίου στην Κάρυστο
Ο οικισμός προσφέρει αξιόλογα νέα δεδομένα για τις παραπάνω περιόδους τόσο για την περιοχή της Καρυστίας, όσο και για τον ευρύτερο Αιγαιακό χώρο. Εκτιμάται ότι η συνέχιση της ανασκαφής θα συνεισφέρει στην διασάφηση της προβληματικής έως τώρα μετάβασης από τη Νεολιθική στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού.

Αποκαλύφθηκαν λιθόκτιστοι τοίχοι.

Οι εργασίες, που έως τώρα επικεντρώνονται στο πλάτωμα της κορυφής του λόφου και στο νότιο κομμάτι αυτής έχουν αποδώσει ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά και άλλα ακίνητα κατάλοιπα, καθώς επίσης και πλήθος κινητών ευρημάτων. Συγκεκριμένα, στο πλάτωμα της κορυφής αποκαλύφθηκαν πολυάριθμοι, ευθύγραμμοι και καμπύλοι, λιθόκτιστοι τοίχοι, οι οποίοι με βάση την στρωματογραφική τους συνάφεια μπορούν να αποδοθούν σε διαφορετικές αρχιτεκτονικές φάσεις της προϊστορικής κατοίκησης.
ανασκαφη

Οι εργασίες, που έως τώρα επικεντρώνονται στο πλάτωμα της κορυφής του λόφου και στο νότιο κομμάτι αυτής έχουν αποδώσει ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά και άλλα ακίνητα κατάλοιπα
Μία κατασκευή σαν φούρνος
Ο προκαταρκτικός χαρακτήρας της μελέτης των καταλοίπων αυτών δεν επιτρέπει ακόμη την διεξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων σχετικά με την συσχέτιση των τοίχων και την απόδοσή τους σε συγκεκριμένους τύπους αρχιτεκτονημάτων, ωστόσο επιβεβαιώνεται η μακρόχρονη ανθρωπογενής κατάληψη του χώρου.


Στο πλάτωμα της κορυφής αποκαλύφθηκαν πολυάριθμοι, ευθύγραμμοι και καμπύλοι, λιθόκτιστοι τοίχοι
Πέρα από τους λιθόκτιστους τοίχους, αναφέρονται επίσης δυο λίθινα θρανία, λάκκοι απόρριψης, η παρουσία ενός εκτεταμένου χωρικά στρώματος από καμένο δομικό πηλό, καθώς και μια κατασκευή, η οποία ίσως είναι φούρνος.
ανασκαφη

Κατά την ανασκαφή βρέθηκε χώρος που εικάζεται οτι ήταν φούρνος
Αγγεία με διακοσμημένα μοτίβα
Με βάση την κεραμική, τα παραπάνω αρχιτεκτονικά κατάλοιπα αποδίδονται κυρίως στην Τελική Νεολιθική περίοδο. Σημειώνεται επίσης πως η τομή στο νότιο τμήμα της κορυφής του λόφου δεν έχει αποδώσει ως τώρα σαφή αρχιτεκτονικά ευρήματα.
Σε ό,τι αφορά τα κινητά ευρήματα, σε αυτά περιλαμβάνονται κεραμική, δύο πήλινα ανθρωπόμορφα ειδώλια, πήλινα υφαντικά βάρη, εργαλεία λειασμένου και αποκεκρουμένου λίθου, τριπτά λίθινα τέχνεργα, δυο λίθινες διάτρητες χάντρες, σχετικά περιορισμένες ποσότητες από οστά, και άλλα οργανικά κατάλοιπα. Τέλος, αναφέρεται η παρουσία τεσσάρων τεμαχίων μεταλλικής σκωρίας από το νότιο τμήμα της κορυφής του λόφου.


Κατά την ανασκαφή βρέθηκαν πάνω από 130 λίθινα βέλη
Η άφθονη, ως προς τον όγκο, κεραμική αποτελείται από αγγεία, των οποίων τα μορφολογικά χαρακτηριστικά και τα διακοσμητικά μοτίβα επιτρέπουν την συγκριτική τοποθέτηση της πλειοψηφίας της ανεσκαμμένης κεραμικής στο τέλος της 5ης και στην 4η χιλιετία π.Χ., παρουσιάζοντας σημαντικές ομοιότητες με το αντίστοιχο υλικό από το σπήλαιο της Αγίας Τριάδας, τη Φτελιά Μυκόνου, την Κεφάλα της Κέας και άλλες θέσεις στο Αιγαίο.

Είναι άξια αναφοράς η ογκωδέστατη παρουσία εργαλείων λαξευμένου λίθου από οψιανό Μήλου, τα οποία αποτελούν την συντριπτική πλειονότητα της συγκεκριμένης κατηγορίας τεχνέργων. Σημειώνεται δε, πως με το πέρας της πρώτης ανασκαφικής περιόδου καταμετρήθηκαν περισσότερα από 5.000 θραύσματα οψιανού.

Η ανασκαφή αποκάλυψε 130 βέλη
Πρέπει να τονιστεί ιδιαιτέρως, η παρουσία 130 και πλέον αιχμών βελών από το ίδιο υλικό, που αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αντίστοιχα σύνολα που έχουν βρεθεί οπουδήποτε στον ελλαδικό χώρο. Η κατά χώραν παρουσία του συνόλου της παραγωγικής αλυσίδας της συγκεκριμένης λιθοτεχνίας υποδηλώνει την σημαντική θέση του οικισμού σε περιφερειακά δίκτυα διακίνησης και παραγωγής εργαλείων από οψιανό Μήλου, και επιβεβαιώνει την σημαντικότητα της συγκεκριμένης δραστηριότητας στην οικονομία του οικισμού.
λιθινα βέλη
Ενας σημαντικός προϊστορικός οικισμός.

Συνοψίζοντας, τα αποτελέσματα του ερευνητικού προγράμματος περιγράφουν έναν σημαντικό προϊστορικό οικισμό με μακρόχρονη κατοίκηση και διαδοχικές αρχιτεκτονικές φάσεις. Αυτές διατρέχουν τρεις διαφορετικές χρονολογικές περιόδους, με ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες σχετικά με την οικονομία του οικισμού και την θέση του σε δίκτυα ανταλλαγών, παραγωγής, και διακίνησης οψιανού.
Η ανασκαφική έρευνα πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και την χρηματοδότηση του Νορβηγικού Ινστιτούτου Αθηνών, με την υποστήριξη του Ινστιτούτου Αιγαιακής Προϊστορίας (INSTAP). Η έρευνα διεξάγεται υπό την διεύθυνση του Δρος. Zarko Tankosic, και την συνδιεύθυνση των Δρ. Φάνη Μαυρίδη και Δρ. Πασχάλη Ζαφειριάδη και υπό την εποπτεία της ΕΦΑ Ευβοίας με την επίβλεψη της Προϊσταμένης Δρ. Αγγελικής Γ. Σίμωσι και των αρχαιολόγων Κωνσταντίνου Μπουκάρα και Φανής Σταυρουλάκη. Η πολυμελής διεπιστημονική ομάδα του προγράμματος απαρτίζεται από αρχαιολόγους διαφόρων ειδικοτήτων.



Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/politismos/apokalyfthike-proistorikos-oikismos-stin-karysto?fbclid=IwAR2HONzXs8GhSo2Hewx6aNZQ64j9yXFoiJY59h5IFAQinpb2pW7-MUMU2Dw

Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2019

Απίστευτα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα στην Πλακαρή Καρύστου !

http://www.plakariproject.com/

Κάθε καλοκαίρι η Ολλανδική Αρχαιολογική ομάδα του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ ανακαλύπτει και ανασυνθέτει κομματάκι κομματάκι την προιστορία και την αρχαία ζωή στην τοποθεσία Πλακαρή Καρύστου.
Σήμερα είναι η τελευταία μέρα των εργασιών τους και μοιράστηκαν μαζί μας μερικά ενδεικτικά ευρήματα που πιστεύω ότι θα  σας συναρπάσουν.


Αν κοιτάξετε καλά, θα διαβάσετε την λέξη ΝΙΚΗ στον πάτο του δοχείου!! Το είχε άραγε κάποιος νικητής αγώνων η πάλι, ήταν μέρος ενός παιχνιδιού όταν έπιναν για το ποιος θα αντέξει ποιο πολύ και θα είναι ο νικητής? Η μήπως να το βλέπει αυτός που πίνει και να αισθάνεται Νικητής? Οι υποθέσεις πολλές για το πράγματι ενδιαφέρον εύρημα.
Σε αυτό το δοχείο βλέπουμε το Α μέσα στο Π. Πιστεύεται ότι ανήκει σε λατρευτικό σκεύος προς τον Απόλλωνα. Τότε όπως και τώρα, ο κόσμος πήγαινε διάφορα αφιερώματα στους τόπους λατρείας και τα σκεύη που χρησιμοποιούσαν στον Ναό η στον βωμό, απαγορευόταν να το πάρουν από εκεί.Ανήκε στον Θεό και μάλλον αυτό θέλει να πει το Α στο αγγείο.
Επίσης υπάρχουν πολλά προσωπικά στολίδια όπως μικρά δακτυλίδια και καρφίτσες.
Πιστεύεται ότι αυτό είναι μέρος μιας τελετουργίας ενηλικίωσης των κοριτσιών τα οποία πήγαιναν και αφιέρωναν στα παιδικά τους στολίδια σαν σημάδι της από εκεί και μετά ενηλικίωσης τους.!
Κοιτάξτε την χαριτωμένη λάμπα ελαίου!
Πάρα πολλές μικρές τέτοιες λάμπες αναμμένες τις καλοκαιρινές νύχτες, φώτιζαν τον λόφο πάνω από το Λιβαδάκι που έσφυζε από ζωή μιας και σύμφωνα με τους υπολογισμούς των αρχαιολόγων ο οικισμός είχε περίπου 5 με 6 χιλιάδες ανθρώπους. 
Ας φανταστούμε μια τέτοια καλοκαιρινή νύχτα με την ίδια ζέστη τους τότε κατοίκους να μένουν ξύπνιοι μέχρι αργά για κουβέντα και παρέα.
Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 2010 και συνεχίστηκε μέχρι το 2015.
Βρέθηκε ένας ιερός τόπος του 11-4 αιώνα προ Χριστού.
Τα σημαντικά ευρήματα που βρέθηκαν , πιστεύεται ότι ανήκουν στον θεό Απόλλωνα.
Είναι ένας τυπικός βωμός όπου έχουν βρεθεί καμμένα κομμάτια κρέατος και υπολείμματα ζώων .
Από την θέση των ευρημάτων καταλαβαίνουμε ότι οι άνθρωποι έτρωγαν κοντά στον βωμό αφού έκαναν τα αφιερώματα τους. Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι το φαγητό που έχουμε και εμείς έξω από την εκκλησία με τα καζάνια και το μοίρασμα ανάμεσα σε όλο το εκκλησίασμα.
Δηλαδή, η συνύπαρξη μας με το Θείο υπάρχει από τότε?

Το τρομερά ενδιαφέρον εύρημα που μας συνδέει με το σήμερα είναι τα ευρήματα μιας συγκεκριμένης ράτσας προβάτου. Είναι άραγε  τα Κοκίνικα?  Η μοναδική τοπική ράτσα προβάτου της περιοχής?

Υπάρχουν πολλές ειδικότητες που συνεργάζονται για να καταλήξουν οι επιστήμονες σε πιο συγκεκριμένα συμπεράσματα που έχουν σχέση με τα ευρήματα τους.
Ειδικοί τοπίου, ειδικοί για τα κεραμικά κάθε περιόδου , ειδικός για την πρώιμη εποχή του σιδήρου και τόσοι άλλοι που δουλεύουν με πάθος και αφοσίωση για να φέρουν στο φως την αλήθεια του παρελθόντος.
Για παράδειγμα, χρησιμοποιούν ένα ειδικό τρυπάνι που πάει σε βάθος 5 με 7 μέτρων. Αυτό λοιπόν έφερε στο φως έναν λάκκο όπου από τα ευρήματα των φυτών και της γύρης καταλαβαίνουμε ότι υπήρχε γεωργία 6000 ετών!
Όσο αφορά τους προγόνους μας άρχισαν να ζουν εδώ ανάμεσα στο 4610/4460 η, 4040/3960!
Ο καιρός περνά τόσο γρήγορα και φτάσαμε κιόλας στο 2019 μετά Χριστόν. Τι θα πει άραγε ο ερευνητής του μέλλοντος για εμάς?
Από το 2016 μέχρι το 2018 έγιναν έρευνες στην τοποθεσία Καστρί όπου πιστεύεται ήταν η Αρχαία Γεραιστός και ανακαλύφθηκε ότι τον 4 -3 αιώνα προ Χριστού, υπήρχε ένα σπουδαίο λιμάνι.
Βρέθηκαν νομίσματα και μέταλλα όπως  επίσης αμφορείς και πολλά άλλα.

Ο επικεφαλής της αποστολής μας είπε το πόσο θα ήθελαν και το έχουν ζητήσει πολλές φορές να μας παρουσιάσουν τα ευρήματα τους και να μας πουν όλες αυτές τις τόσο ενδιαφέρουσες ιστορίες που βγαίνουν μέσα από την γη και ανακαλύπτονται από τα μικρά η μεγαλύτερα αγγεία κοσμήματα και άλλα στοιχεία . Ελπίζουμε το επόμενο καλοκαίρι να έχουν εξασφαλίσει την άδεια και να δούμε και εμείς μια τέτοια παρουσίαση όπως κάνει η Ελβετική ομάδα στην Ερέτρια και την Αμάρυνθο.!

Επίσης πρέπει να πούμε ότι παρά τις προσπάθειες να απαλλοτριωθεί η περιοχή της Πλακαρής για να συνεχιστούν τα σημαντικά αυτά έργα και να υπάρξει εκεί μια αρχαιολογική τοποθεσία που θα ήταν επισκέψιμη κλπ, δεν τα κατάφεραν μιας και άλλες περιοχές, είχαν προτεραιότητα χωρίς να σημαίνει ότι σε σημασία θα μπορούσαν να είναι πιο σημαντικά. Αυτό δεν μπορούμε να το κρίνουμε εμείς βέβαια αλλά γιατί άραγε δεν έχουμε ποτέ προτεραιότητα?

Τους ευχαριστώ πάρα πολύ για όλα όσα μας είπαν και περιμένω πως και πως του χρόνου το καλοκαίρι να μάθω περισσότερα σε μια ανοιχτή ωραία εκδήλωση!!


Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019

Στην εκκλησία του Προφήτη Ηλία στο Κάστρο της Καρύστου.

 Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία στο Κάστρο είναι μια πολύ μικρή εκκλησία  που χρειάζεται επειγόντως και αυτή κάποιες επισκευές μιας και ο βορινός τοίχος έχει γεμίσει υγρασία και σε σημεία έχουν ήδη πέσει σοφάδες.
Στον βορινό τοίχο υπάρχει μια σωλήνα που διοχετεύει το νερό της βροχής σε υποδαπέδια δεξαμενή.
Είναι μια μεγάλη δεξαμενή από την οποία μπορεί κάποιος να πάρει το νερό όπως σε ένα πηγάδι αρκεί να σηκώσει την πλάκα που υπάρχει στο δάπεδο.
Η εκκλησούλα στέκει ακόμα εξ αιτίας της ευσέβειας ορισμένων πιστών που την φροντίζουν και την συντηρούν όπως μπορούν με προσωπική εργασία και ίδια έξοδα.
Είναι πολύ συγκινητική αυτή η προσφορά αγάπης των πιστών χωρίς καμιά δημοσιότητα χωρίς καμιά σπουδή να αναγνωριστεί η προσφορά τους...
Σε κάθε χωριό και κάθε εκκλησία υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι που συντηρούν στην ουσία με την πίστη τους τα αναρίθμητα σπίτια του Θεού και το καταφύγιο των ανθρώπινων ψυχών.

 Γέμισε λοιπόν σήμερα το πρωί η εκκλησούλα και ο περίβολος χώρος από πιστούς που ήρθαν από τα γύρω χωριά και από την Κάρυστο.
Μετά την λειτουργία μοιράστηκε άρτος και ακόμα και λουκουμάδες!
Ήταν πολύ ωραία αν και φυσούσε πάρα πολύ.







η δεξαμενή, φυσικά υπάρχει το κάλυμμα της οπής δίπλα, αλλά για την φωτο το βγάλαμε.
 Ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας τα σκαλιά είδαμε ότι υπάρχουν δυο κατεστραμμένα εντελώς . Δεν θέλω να λέω κακίες αλλά πραγματικά χρειάζεται ειδική μελέτη να αλλάξουμε 2 σανίδες και να τις καρφώσουμε? Η είναι στην φιλοσοφία της Αρχαιολογίας να αφήνουμε κάτι να διαλύεται τελείως για να το φτιάξουμε? Αν είναι έτσι πάει ο Άη Ταξιάρχης, να τον κλάψουμε από τώρα..Δηλ αν δεν μπορούμε να φτιάξουμε 2 σκαλιά θα φτιάξουμε ολόκληρη εκκλησία? η το Μπούρτζι? Αυτό που το πας!!
Όπου και να κοιτάξεις γύρω σου βλέπεις σωρούς από πέτρες . Παλιά κατέστρεψαν τους αρχαίους ναούς για να κάνουν κάστρα και εκκλησίες, μετά τα κάστρα για να κάνουν σπίτια, τώρα ευτυχώς, με τα μπετά δεν μπορούν να φτιάξουν τίποτα, αλλά τι να το κάνεις,είναι τόσο χάλια που πιο καλά να αναστυλώσουμε τουλάχιστον κάποιο κομμάτι να έχουμε να βλέπουμε πως ήταν κάποτε το να χτίζεις με μαστοριά και τέχνη κάτι.
Κατά τα άλλα η θέα είναι καταπληκτική και το όριο του ορίζοντα απλά αφήνεται στην φαντασία του κάθε ένα.

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2019

Η Μακέτα για το Ρωμαικό Μαυσωλείο ( Ναός Απόλλωνα) στην αγορά!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ κ.ΒΟΣΣΟΥ ,ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ- ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΡΥΣΤΟΥ, ΑΝΕΜΟΠΥΛΕΣ.
ΕΓΚΡΙΣΗ ΜΕΛΕΤΗΣ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΡΩΜΑΙΚΟΥ ΜΑΥΣΩΛΕΙΟΥ
ΚΑΡΥΣΤΟΥ 
Πριν και μετά την διαμόρφωση








Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2019

Μια θλίψη και μια εγκατάλειψη τα αρχαία μας κομμάτια.

Πάνε οι καιροί που η περιοχή μας συμπεριφερόταν σαν να ήταν ένα προάστιο της Αθήνας και κανείς δεν ήξερε ούτε τι μνημεία υπάρχουν, ούτε την σημασία τους, ούτε την ανάγκη ανάδειξης τους.
Τώρα όλο και πιο έντονα δημιουργείται μια επιτακτική ανάγκη να προβληθούν όλα αυτά που ήταν για τόσα και τόσα χρόνια ξεχασμένα.


Μόνο που δυστυχώς, βρισκόμαστε μπροστά σε ερείπια, σε ετοιμόροπα και καταστραμμένα απομεινάρια, χωρίς να έχουμε καν πρόσβαση σε αυτά.
Ζήτησα από κάτοικο του Αγίου Δημητρίου να πάω στον ναό για να τον δω και να πάρω φωτογραφίες και μου είπε ότι δεν έχω τίποτα να δώ. Το τέμπλο σάπισε και έχει πέσει, όλα είναι κατεστραμμένα.
Μιλάμε για βυζαντινό ναό που θα έπρεπε να είχαμε φροντίσει με κάποιο τρόπο να διασώσουμε.

Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό στην περιοχή μας και δεν ξέρω αν φταίνε οι αρχές μας διαχρονικά που δεν κυνηγάνε το θέμα, η η υπηρεσία δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τα μνημεία μας. Από ότι μου έχουν πει, ο ένας στέλνει στον άλλον όποιον ενδιαφέρεται, μέχρι να απελπιστεί και να σταματήσει.
Όσο πιο πολλά μαθαίνω για αυτό το θέμα, τόσο πιο πολύ πιστεύω ότι πρέπει να υπάρξει άμεσα ομάδα εργασίας που να το βάλει σκοπό της την διάσωση και την ανάδειξη των μνημείων μας.

Το κάστρο της Φυλάγρας.













Αποτέλεσμα εικόνας για το κάστρο της φυλάγρας
Σημαντικός αρχαίος οχυρωμένος οικισμός που αναβίωσε τον 14ο αιώνα.
Φαίνεται πως κατά το Μεσαίωνα δεν υπήρξε σημαντικό κάστρο, αλλά ένα απλό παράκτιο φυλάκιο που απέκτησε κάποια σημασία (ή δημιουργήθηκε) όταν οι Καταλανοί διείσδυσαν στην περιοχή.
Σήμερα σώζονται ελάχιστα ερείπια της αρχαίας, ως επί το πλείστον, οχύρωσης.

Τοποθεσία & Στρατηγική Σημασία

Είναι χτισμένο σε ένα δυσπρόσιτο βράχο με ισχυρή φυσική οχύρωση, πάνω από μια μικρή παραλία στο Κάβο Ντόρο, 2 χιλιόμετρα ΒΑ από το χωριό Γιαννίτσι.
Το κάστρο επιτηρούσε την ανοιχτή θάλασσα του Αιγαίου, τα νοτιοανατολικά παράλια της Εύβοιας και το στενό του Καφηρέα ανάμεσα στην Εύβοια και την Άνδρο.

Το Όνομα του Κάστρου

Η ονομασία «Φυλάγρα» θεωρείται μεσαιωνική και ίσως να προέρχεται από τις λέξεις «φυλάω» και «άκρα» ή από τις «φυλάω» και «άγρα» (=αναζήτηση). Το κάστρο σημειώνεται σε αρκετούς παλιούς χάρτες και πορτολάνους ως «Philagra», «Filagra» και «Philasia».

Ιστορία

Μερικοί ερευνητές ταυτίζουν τη Φυλάγρα με το αινιγματικό κάστρο των Ανεμοπυλών, το οποίο ήταν το αρχικό ορμητήριο του θρυλικού ιππότη Λικάριου εναντίον των Λομβαρδών ηγεμόνων της Εύβοιας. Η υπόθεση αυτή, όμως, είναι εσφαλμένη.
Στην αρχαιότητα η οχυρωμένη Φυλάγρα προστάτευε το λιμάνι των Κοίλων. Χρησιμοποιήθηκε και κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους, αλλά άγνωστο από πότε, καθώς η μοναδική αναφορά σε αυτό γίνεται στη συνθήκη ειρήνης μεταξύ Ενετών και Καταλανών του 1321.
Ο Καταλανός ιστορικός Αντώνιο Ρούβιο υ Λιούκ (Antonio Rubio y Lluch, 1856-1937) το περιγράφει σαν «ισχυρό» κάστρο στη μελέτη του για τα καταλανικά κάστρα στην Ελλάδα.
Επί Φραγκοκρατίας, μετά το 1204, η περιοχή ανήκε στο Τριτημόριο (βαρονία) της Καρύστου στο οποίο ηγεμόνευε η Λομβαρδική οικογένεια των νταλε Κάρτσερι (από τη Βερόνα). Ήδη όμως από το 1256 μετά την διαμάχη μεταξύ Φράγκων για τη διαδοχή στο τριτημόριο των Ωρεών, οι τρεις βαρόνοι της Εύβοιας ήταν ουσιαστικά υπό την επικυριαρχία της Βενετίας, καθεστώς που ενισχύθηκε μετά το 1280 όταν ο ιππότης Λικάριο εγκατέλειψε νικημένος την Εύβοια.
Το 1317, ο επικεφαλής της Καταλανικής Εταιρείας και Δούκας των Αθηνών Αλφόνσος Φαδρίγος ο Αραγωνικός (don Alfonso Fadrique de Aragon, 1317 – 1338) αποφάσισε να επεκτείνει την κυριαρχία του Καταλανικού, πλέον, Δουκάτου στην Εύβοια και αρχικά πέτυχε να σταθεροποιηθεί στο νότιο τμήμα του νησιού καταλαμβάνοντας τα φέουδα της Καρύστου και των Άρμενων στα Στύρα.
Τελικά, στα 1319, ο Φαδρίγος συνυπέγραψε μία ειρηνευτική συνθήκη με την Βενετσιάνικη διοίκηση του Νεγροπόντε (Χαλκίδα), η οποία ανανεώθηκε στις 11 Μαϊου 1321. Μεταξύ των όρων καθορίζονταν η διατήρηση από τον ίδιο της κυριότητας των τιμαρίων της Καρύστου και των Άρμενων, με την εφαρμογή ενός ιδιότυπου καθεστώτος αποστρατιωτικοποίησης στην περιφέρεια της Καρυστίας. Από την πλευρά τους οι Ενετοί δεσμεύτηκαν να μην κατασκευάσουν άλλα οχυρά ανάμεσα στα Άρμενα και την Κάρυστο, ο δε Καταλανός Δούκας των Αθηνών υποχρεώθηκε να μην προβεί σε περαιτέρω αμυντική οργάνωση της Ευβοϊκής επικράτειας του και να καταστρέψει τα μεσαιωνικά τείχη του κάστρου της Φυλάγρας.

Έτσι λοιπόν, το συγκεκριμένο φρούριο κατέστη ανενεργό και έκτοτε φαίνεται πως έπαψε να χρησιμοποιείται για στρατιωτικούς σκοπούς, παρόλο που ο γιος του Φαδρίγου, Βονιφάτιος πούλησε τα φέουδα της Καρύστου και τον Άρμενων στα 1365 στους Ενετούς αντί του ποσού των 6.000 δουκάτων.
Η έλλειψη αναφορών από πηγές της εποχής αλλά και η απουσία μεσαιωνικών ευρημάτων σημαίνει ότι η Φυλάγρα δεν πρέπει να χρησιμοποιήθηκε σαν οχυρή θέση ούτε σαν οικισμός επί Φραγκοκρατίας και να αξιοποιήθηκε για λίγο, μόνο όταν την περιοχή κατέλαβαν οι Καταλανοί του Δουκάτου των Αθηνών. Τότε φαίνεται ότι είτε επισκευάσθηκε η αρχαία οχύρωση είτε κατασκευάσθηκε κάποιο κάστρο που προφανώς θεωρήθηκε απειλή (ή ενόχληση) για τη ναυσιπλοΐα των Ενετών στο Αιγαίο.
Με τη συνθήκη του 1321 το μεσαιωνικό οχυρό καταστράφηκε και στο χώρο έμειναν μόνο τα αρχαία ερείπια. Η Φυλάγρα δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ ξανά ούτε από τους Καταλανούς ούτε από Ενετούς ούτε από τους Τούρκους.

Δομικά, Αρχιτεκτονικά, Οχυρωματικά Στοιχεία

Το περίγραμμα του κάστρου της Φυλάγρας είναι μάλλον ακανόνιστο, αλλά δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς, από την εξέταση των σωζόμενων οικοδομικών κατάλοιπων, τα οποία καταλαμβάνουν μία έκταση κοντά στα 40 στρέμματα.

Εκείνο που διατηρείται σε καλύτερη κατάσταση είναι τα αρχαία τείχη της ανατολικής πλευράς. Εκτείνονται σε μήκος 350 μέτρων και ισχυροποιούνταν από τρεις προεξέχοντες αμυντικούς πύργους, των οποίων διακρίνονται οι τετράγωνες βάσεις. Το ύψος τους φτάνει σε ορισμένα σημεία και τα 5 μέτρα, διαθέτοντας έως και 15 σειρές δόμων από ευμεγέθεις τραπεζιόσχημους και πλακοειδείς σχιστόλιθους και στα μεταξύ τους διάκενα είναι τοποθετημένες μικρότερες συνδετικές πλάκες. Η δε γενικότερη λιθοδομή τους μοιάζει να ακολουθεί το ψευδοϊσοδομικό σύστημα.

Σχεδόν από την μέση των ανατολικών τειχών ξεκινάει προς τα βόρεια ένας εσωτερικός οχυρωματικός περίβολος, πλαισιώνοντας τις υπώρειες της εδαφικής έξαρσης του ναού του Αγίου Χαραλάμπους και ίσως να οριοθετεί το μέρος του φρουρίου που χρησιμοποιήθηκε τον μεσαίωνα.

Τμήματα των οχυρώσεων διασώζονται αποσπασματικά και στην νότια πλευρά της κορυφής, καλύπτοντας μία νοητή γραμμή 150 μέτρων περίπου, ενώ η βόρεια του λόφου δεν έχει οργανωθεί αμυντικά στο μεγαλύτερο μέρος της, λόγω των απόκρημνων βράχων.

Επίσης, στον περιβάλλοντα χώρο υπάρχουν λείψανα κτιρίων δομημένα και αυτά από μεγάλους σχιστόλιθους κατά το ψευδοϊσοδομικό σύστημα ή από αργολιθοδομή.

Αποτέλεσμα εικόνας για το κάστρο της φυλάγρας

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019

Το αρχαίο ιερό Εποχής Σιδήρου στο Πλακάρι Καρύστου - Η θέση κατοικείται 6.300 χρόνια! - του J. P. Crielaard


Η θέση κατοικείται 6.300 χρόνια!

Του Jan Paul Crielaard


Το Πλακάρι είναι μια χαμηλή (85 μ.) κορυφογραμμή (πλάκα > Πλακάρι) από σχιστόλιθο, που βρίσκεται ακριβώς στην ακτή, περίπου 2,5 χλμ. δυτικά της σύγχρονης πόλης της Καρύστου.
Ο τόπος πρωτοκατοικήθηκε κατά την Τελική Νεολιθική (περίπου 4300-3300 π.Χ.).
Σε δεύτερη φάση στην κλασσική περίοδο, όταν δημιουργήθηκε ένας τόπος λατρείας (ιερό) σε ένα πλάτωμα κοντά στην κορυφή. Η κορυφή του λόφου Πλακάρι λειτουργούσε πιθανώς ως ακρόπολη για οικισμό, που ευρίσκεται στις νότιες και βόρειες πλαγιές του λόφου, και πιθανώς και στον γειτονικό λόφο προς τα δυτικά.
Δεδομένου ότι υπάρχουν πολύ περιορισμένες ενδείξεις για άλλους μεγαλύτερους οικισμούς στην Καρυστία κατά την προκλασσική περίοδο, είναι πολύ πιθανόν το Πλακάρι να είναι η αρχαϊκή Κάρυστος[1].
Τόσο οι επιφανειακές έρευνες όσο και οι ανασκαφές δείχνουν ότι από τα τέλη του 6ου αι. π.Χ. όμως, η ενδοχώρα της Παλαιόχωρα ς απέκτησε μεγάλη σημασία και έγινε το πολιτικό κέντρο της ελληνιστικής και ρωμαϊκής Καρύστου.[2]


Από κοινού αρχαιολογικές έρευνες γύρω από τον τόπο του Πλακαρίου στην νότια Εύβοια έκαναν μεταξύ του 2010 και του 2015, το Πανεπιστήμιο VU του Άμστερνταμ και η 11η Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων.


 :


[1] Βλ. Keller 1985, 108, 185-187, 195.
[2] Βλ. Keller 1985, 201-214, Chatzimimitriou 2006, Chidiroglou 2006, 2011, 2012.

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019

Ένας βυζαντινός δάσκαλος μιλά για τους Έρωτες.

ο μικρός έρωτας στο Μουσείο Καρύστου
Οι μικροί έρωτες ήταν ένα αγαπημένο θέμα τόσο στην αρχαιότητα όσο και στην αναγέννηση που αποτυπώθηκαν από μεγάλους ζωγράφους και γλύπτες. Εδώ θα διαβάσουμε την ανάλυση του Μ.Ψελλού τον 11  αιώνα ενώ δίδασκε τους μαθητές του πάνω σε έναν μικρό έρωτα ο οποίος ήταν κοιμώμενος.


Ένα άγαλμα του Έρωτα και η ερμηνεία του τον 11ο αιώνα .

Xριστίνα Γ. Aγγελίδη Iνστιτούτο Bυζαντινών Eρευνών Eθνικό Ίδρυµα Eρευνών


«Μην απορείς, παιδί µου, βλέποντας τον Έρωτα βυθισµένο στον ύπνο, µε τα φτερά διπλωµένα και τη φαρέτρα να κρέµεται από το ένα χέρι. Εκείνος που έπλασε τον λίθο σύµφωνα µε την ιδέα του Έρωτα δεν αγνοούσε, νοµίζω, ούτε την υψηλή φιλοσοφία ούτε τη διαφοροποίηση των ψυχών. Πράγµατι, µερικές ψυχές είναι από τη δηµιουργία τους […] και ο Έρωτας δεν µεριµνά γι’ αυτές. Άλλες, όµως, ίπτανται πάνω στα φτερά του […]. Εποµένως οφείλουµε να κατατάξουµε τον Έρωτα στον ενδιάµεσο χώρο και δεν πρέπει να φοβούµαστε ούτε τα φτερά ούτε το βέλος του καθώς ούτε [πάντοτε] φτερουγίζει ούτε πάντοτε ευθυβολεί. […] Αν ο γλύπτης είχε σκαλίσει τον κατώτερο Έρωτα σε εγρήγορση, τότε θα υπονοούσε ότι κινείται προς τις καλύτερες ψυχές. Όµως, υπάρχει ένας άλλος, υψηλότερος και αεικίνητος Έρως, που δεν οδηγεί τις ψυχές στις σωµατικές µορφές τους, αλλά συνοδεύει τη διάνοια κατά την άνοδό της προς τον Θεό. Ωστόσο, σύµφωνα µε τον περίφηµο φιλόσοφο ―και εννοώ τον Πλάτωνα― δεν πρέπει να περιφρονούµε τον κατώτερο Έρωτα, καθώς αυτός είναι που οδηγεί τις ψυχές από το αισθητό Ωραίο στην υπερβατική ηδονή που προκαλεί. Επιπλέον, το πνευµατικό και κρυµµένο Ωραίο µορφοποιεί τον εαυτό του σύµφωνα µε τη φύση του. ∆ηµιουργεί, δηλαδή, σωµατικές αντανακλάσεις που οι λεπταίσθητες ψυχές µπορούν να αντιληφθούν και, αναγνωρίζοντας την πνευµατική καταγωγή αυτού που είναι ορατό, εµπνέονται και πάλλονται. Συµπεραίνουµε, εποµένως, ότι εκείνος που αντικρίζοντας τη σωµατική ωραιότητα αρκείται σ’ αυτήν και επιδιώκει να εναγκαλισθεί την απλή αντανάκλαση µπορεί να θεωρηθεί εραστής των σωµάτων, όχι όµως εραστής του Ωραίου. Αντίθετα, αληθινός πλατωνικός εραστής είναι εκείνος που αναγνωρίζει την υπερβατική καταγωγή της σωµατικής µορφής. Θα µας δοθεί, ωστόσο, άλλη ευκαιρία για να µιλήσουµε για τον υψηλότερο Έρωτα. Προς το παρόν ας επικεντρωθούµε στο γλυπτό και τον δηµιουργό του. Παρατήρησε µε πόση φυσικότητα έχουν πλασθεί τα µέλη του σώµατος! Αλλά ο καλλιτέχνης είναι άξιος θαυµασµού ακόµη και από την επιλογή του λίθου, γιατί δεν χρησιµοποίησε µάρµαρο, όπως της Προκοννήσου ή της Πεντέλης, αλλά το λαµπρότερο λευκό, ώστε το χρώµα του Έρωτα να αποδίδεται πριν ακόµη επέµβει η τέχνη. Η συγκεκριµένη αυτή πέτρα δίνει, πράγµατι, την εντύπωση παγωµένου γάλακτος ή χιονιού που συσσωρεύεται πριν αποκρυσταλλωθεί. Τα µαλλιά κυµατίζουν ελαφρά γύρω από το κεφάλι, µε τρόπο τέτοιο ώστε να αναδεικνύεται η εγρήγορση και η φωτεινότητα του προσώπου. Φαίνεται να έχει εγκαταλειφθεί στον ύπνο, τα µάτια του, όµως, µοιάζει να κινούνται κάτω από τα κλειστά βλέφαρα σαν να βρίσκεται στο ενδιάµεσο στάδιο,


ΑΝΑΛΥΣΗ
 1. «Κοιµώµενος Έρως», λιθογραφία βικτωριανής περιόδου. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ & ΤΕΧΝΕΣ τχ. 110 23 Ένα άγαλμα του Έρωτα και η ερμηνεία του τον 11ο αιώνα Ένα άγαλμα του Έρωτα και η ερμηνεία του τον 11ο αιώνα Xριστίνα Γ. Aγγελίδη Iνστιτούτο Bυζαντινών Eρευνών Eθνικό Ίδρυµα Eρευνών 4. AGELIDI:Protypi 110X 3/4/09 11:27 AM Page 23

 Όπως δηλώνεται από τον Ψελλό, το σύντοµο αυτό κείµενο απευθύνεται σε ένα «µειράκιον» ή «παίδα». Από την έκφραση αυτή είναι δυνατό να συµπεράνουµε ότι το κείµενο ήταν διδακτικό µε αποδέκτη έναν ή περισσότερους µαθητές του φιλοσόφου και ρήτορα, ειδικότερα µάλιστα ίσως τον µαθητή του Ψελλού και µετέπειτα αυτοκράτορα, Μιχαήλ Ζ΄ ∆ούκα (1071-1078). Όποια και αν ήταν η ταυτότητα του αποδέκτη, µε την περιγραφή και την ερµηνεία του αγάλµατος ο Ψελλός επιδιώκει να δείξει στον µαθητή την αδιάσπαστη ενότητα µορφής και περιεχοµένου και να τον εξοικειώσει µε την παρατήρηση του έργου τέχνης, την αισθητική αποτίµησή του και την ερµηνεία του. Για το µάθηµα αυτό, ο Ψελλός επέλεξε να σχολιάσει ένα άγαλµα του κοιµωµένου Έρωτα, που πιθανότατα ανήκε στην αυτοκρατορική συλλογή έργων τέχνης, όπως και άλλα αντικείµενα στα οποία ο Ψελλός αφιέρωσε σύντοµα σχόλια. Η επιλογή δεν ήταν τυχαία, καθώς ο ειδικός αυτός γλυπτικός τύπος τού έδινε τη δυνατότητα να συζητήσει την καλλιτεχνική ποιότητα του έργου, να δείξει πώς η έµπνευση µετουσιώνεται σε µορφή, πώς η παρατήρηση οδηγεί στην ερµηνεία και, τέλος, να εισαγάγει τον νεαρό µαθητή σε µια σειρά από έννοιες που ανάγονται στον Πλάτωνα και τις νεοπλατωνικές αναγνώσεις του έργου του. Όπως συνάγεται από τις λεπτοµερείς παρατηρήσεις στο υλικό υπόβαθρο, τη στάση και επιµέρους στοιχεία του αγάλµατος, αλλά και από το λεξιλόγιο που χρησιµοποίησε ο συγγραφέας ―οι επιµέρους ενότητες εισάγονται µε ρήµατα που σχετίζονται µε την όραση: δες, βλέπεις, παρατήρησε―, δάσκαλος και µαθητής εξέτασαν οι ίδιοι το έργο τέχνης. Μέσω της περιγραφής το ίδιο το γλυπτό λειτουργεί, επιπλέον, ως ρητορική βάση για την ανάλυση του φιλοσοφικού επιχειρήµατος και η αφηγηµατική στρατηγική του Ψελλού υπηρετεί τον ίδιο σκοπό. Έτσι, η καταγραφή των λεπτοµερειών του έργου υπογραµµίζει εκείνα τα χαρακτηριστικά που αναδεικνύουν την καλλιτεχνική απόδοση της στατικότητας του κοιµωµένου Έρωτα και, παράλληλα, της συνεχούς εγρήγορσής του. Η ανάλυση των εννοιών στάση και κίνηση είναι και το ρητορικό θεµέλιο του κειµένου: η προσεκτική θέαση, που µεταφέρεται ως περιγραφή, αντιστοιχεί στη στάση, ενώ οι ερµηνευτικές παρατηρήσεις ορίζουν την κίνηση, την ενεργοποίηση δηλαδή της διαδικασίας που οδηγεί στην κατανόηση του έργου τέχνης. Μολονότι στάση και κίνηση µοιάζουν εκ πρώτης όψεως έννοιες αντιθετικές, ο Ψελλός επιδιώκει να δείξει στον µαθητή ότι τα χαρακτηριστικά τους είναι συµπληρωµατικά. Ακολουθώντας τον Πλάτωνα, εξηγεί ότι υπάρχουν δύο είδη Έρωτα: εκείνος που κινείται ανοδικά και οδηγεί τη διάνοια από τη µορφή του Ωραίου στην ιδέα του Ωραίου, και εκείνος ανάµεσα στον ύπνο και την εγρήγορση. Μολονότι αναπαύεται, τα χέρια του είναι σε κίνηση: το ένα στηρίζει το κεφάλι, το άλλο κρατά ένα αντικείµενο. Η τέχνη τον αποκαλύπτει γυµνό, χωρίς τα συνηθισµένα ενδύµατα. Παρατήρησε πόσο το γλυπτό σε προκαλεί να το πάρεις στην αγκαλιά σου! ∆ες ακόµη πώς η µια πλευρά του σώµατος είναι λεπτή και άσαρκη. Μην απορείς, αλλά θαύµασε πόσο σοφή είναι η τέχνη. Από την αντίθετη πλευρά, η επιδερµίδα τεντώνεται, η κοιλιά χαλαρώνει, ο γλουτός ενώνεται µε τον µηρό και στην ελεύθερη πλευρά του γλυπτού η σάρκα είναι άφθονη. Για να αναπαραστήσει τα πόδια, ο καλλιτέχνης αποµακρύνθηκε από τον συνήθη κανόνα: είναι σταυρωµένα, το ένα κάτω από το άλλο. Τα φτερά είναι διπλωµένα πίσω του, αλλά έτοιµα να κινηθούν µόλις χρειαστεί. Είναι, πράγµατι, ξαπλωµένος και φαίνεται να αναπαύεται, όµως είναι πάντοτε έτοιµος να µετακινηθεί προς το υπερβατικό. Ο Έρωτας είναι ποικιλόµορφος και διαρκώς αναζωογονεί τον πόθο».

 Michaelis Pselli Oratoria minora, έκδ. A. Littlewood, Στουτγάρδη 1985, αρ. 34. Απόδοση: Χ. Αγγελίδη



Ο Μιχαήλ Ψελλός (Κωνσταντινούπολη1018 - ΚωνσταντινούποληΜάιος 1078) ήταν Βυζαντινός λόγιος, ιστορικόςφιλόσοφος,πολιτικός και διπλωμάτης με επιβλητικό διδακτικό και συγγραφικό έργο σε όλους τους κλάδους των γραμμάτων και των επιστημών. Είχε σημαντική προσφορά στο χώρο της γενικής και ανώτερης παιδείας, στην οργάνωση και ανάπτυξη της οποίας στον 11 αιώνα η συμβολή του υπήρξε καίρια. Δίδαξε στο Πανδιδακτήριο, δηλαδή το πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, στο οποίο είχε αποκτήσει τη θέση του ύπατου των φιλοσόφων (δηλαδή πρύτανη, με τους σημερινούς όρους). Γνωστότερο έργο του είναι η Χρονογραφία, εξιστόρηση των γεγονότων της περιόδου 976-1078. Το πραγματικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Ψελλός, ενώ το Μιχαήλ ήταν το μοναστικό του όνομα, μια και έζησε για λίγο καιρό σε ένα μοναστήρι, το οποίο και εγκατέλειψε και γύρισε στην πρωτεύουσα, όπου επανακατέλαβε τη σημαντική θέση που κατείχε στην Αυλή.

Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2019

Ένας Καρυστινός Έρωτας στο Μουσείο.

Ένας μικρός φτερωτός έρωτας στεγάζεται μαζί με τα άλλα εκθέματα του Μουσείου Καρύστου.
Ακόμα δεν είναι απολύτως ολοκληρωμένη η παρουσίαση του, όμως πολύ σύντομα θα είναι έτοιμη και η αφίσα με τα στοιχεία του και όσα θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα στο κοινό για την ταυτότητα του.
Ένα όμορφο άγαλμα μαζί με τα τόσα άλλα εκθέματα περιμένει και σας να τα θαυμάσετε και να μάθετε κάτι από την ιστορία μας.
Αλήθεια, πότε ήταν η τελευταία φορά που πήγες στο Μουσείο;
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Κέντρο Βυζαντινού και Μετά Βυζαντινού Πολιτισμού Νότιας Εύβοιας? Γιατί όχι!?


Το παλιό εγκαταλελειμμένο αρχοντικό δεσπόζει στην βορεινή πλευρά του δρόμου πάνω από τον Άγιο Νικόλαο στο κέντρο της Καρύστου.
Είναι στην ίδια ευθεία με το Δημαρχείο, -που θα πρέπει να θυμίσουμε ότι πρόκειται για ένα κτήριο μουσείο από μόνο του- και άλλα νεοκλασικά κτήρια που ευτυχώς ακόμα υπάρχουν και δείχνουν την ομορφιά που αφήσαμε πίσω στον χρόνο.
 Όμως, αυτό το σπίτι αγοράστηκε με τα χρήματα που μάζεψε η εκκλησία από τους πιστούς και τώρα από ότι έμαθα, έχει παραχωρηθεί στον δήμο.
Επομένως ανήκει στον Καρυστινό λαό και η χρήση του για μια τέτοια λειτουργία όπως του Κέντρου Βυζαντινού και Μετά Βυζαντινού πολιτισμού θα ήταν πιστεύω πολύ χρήσιμη και εποικοδομητική όσο αφορά την εκπαίδευση, τον πολιτισμό αλλά και τον τουρισμό στο μέλλον της πόλης μας.
Θα αφορά την εκκλησιαστική ζωή στα διαμερίσματα του δήμου μας δηλ.Καβοντόρο, Κάρυστο,Μαρμάρι, Στύρα και περισσότερο αναλυτικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι θα υπήρχαν στοιχεία,φωτογραφίες, ευρήματα, αρχεία κλπ, που αφορούν όλα αυτά που με 2 λέξεις τα συνοψίζουμε με δυο λέξεις, Βυζαντινός πολιτισμός.
Επίσης ένα κομμάτι θα μπορούσε να αναφέρεται στις οικογένειες από την Αίγυπτο και την τεράστια προσφορά της στον τόπο μας που έγινε και δικός τους. Από "ξένοι" έγιναν δωρητές και ευεργέτες, έγιναν φάρος πολιτισμού και προσφοράς.
Μερικά ονόματα οι Οικογένειες Λουλούδη, και Χταπόδη, με προσφορά στις εκκλησίες της περιοχής μας και δωρεά τα τέμπλα των ναών.
Πόσοι από μας ξέρουμε ότι εκτός όλων των άλλων δωρεών των αδελφών Κότσικα, είναι και το τέμπλο στον ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στα Καλύβια?
Θα μπορούσαν να υπάρχουν χάρτες με τις βυζαντινές εκκλησίες μιας και τώρα πια βρίσκονται σε ιδιωτικά κτήματα και δεν είναι δυνατόν η επισκεψιμότητα τους.
Είναι μια καταπληκτική ιδέα που ΑΞΙΖΕΙ από κάθε άποψη να την πάρει πολύ σοβαρά κανείς γιατί μέσα από τέτοια κέντρα γίνεται η μετάδοση της γνώσης και η διάδοση του πολιτισμού .
Θα μπορούσε να είναι μια αφορμή για επιστημονικές συναντήσεις, ημερίδες κλπ.


Επίσης, θα πρέπει να πούμε ότι το Μουσείο μας χρειάζεται επέκταση. Μιας και το Σχολείο στα Καλύβια είναι πια άδειο δεν θα ήταν πάρα πολύ ωραία να γινόταν η επέκταση του Μουσείου μας για να υπάρχει αρκετός χώρος για όλα τα εκθέματα με προθήκες και επιγραφές?

Πρέπει να παίρνουμε πολύ σοβαρά τις προτάσεις των ειδικών και αυτές οι προτάσεις δεν είναι δικές μου. Πως θα μπορούσαν άλλωστε?
Δεν έχω τις γνώσεις για να τα σκεφτώ και να τα γνωρίζω όλα αυτά, όμως θα πρέπει να ακούμε και συμμεριζόμαστε το όραμα όσων γνωρίζουν και μπορούν να οραματίζονται πάνω στην επιστήμη τους.

Τώρα που γράφονται τα προεκλογικά προγράμματα, ίσως είναι η αφορμή για λειτουργήσουν αυτές οι ιδέες σαν μοχλός ανάπτυξης της πόλης μας στο αύριο.

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

Βρέθηκαν αρχαία λατομεία στην περιοχή Καρύστου Ευβοίας





Βρέθηκαν αρχαία λατομεία
στην περιοχή Καρύστου Ευβοίας

Των Φανής Σταυρουλάκη
(τμηματάρχου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων της ΕΦΑ Ευβοίας)
και Ευαγγελίας Μανιάτη (αρχαιολόγου του έργου​)

To αρχαίο λατομείο στο Τρίκορφο Καρυστίας.
φωτ.: ΥΠΠΟ.

Κατά την διάρκεια εγκατάστασης αιολικών πάρκων στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Καρύστου και στις θέσεις Ανατολή στην περιοχή Καφηρέα και στο Τρίκορφο Μαρμαρίου, από τις εταιρείες ENEL και Silsio αντίστοιχα, υπό την επίβλεψη της ΕΦΑ Ευβοίας, εντοπίστηκαν τρία αρχαία λατομεία εξόρυξης σχιστολιθικού μαρμάρου Καρύστου.