Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΡΟΣ ΟΧΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΡΟΣ ΟΧΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2020

Οδοιπορικό στον Προφήτη Ηλία στην κορφή της Όχης.


Αν η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, τότε το υπόλοιπο είναι η καλή παρέα.
Η καλή παρέα που προτείνει, περιμένει, ενθαρρύνει και σέβεται τις αδυναμίες των μελών της.
Δεν θα μπορούσαν όλα αυτά να έβρισκαν καλύτερη εφαρμογή από την σημερινή μας πρωινή εξόρμηση στην κορφή της Όχης, και στο εκκλησάκι που είναι κτισμένο στην κορφή, λίγα μέτρα μακριά από τα δρακόσπιτα.
Σήμερα με το παλιό, ήταν η γιορτή του Προφήτη Ηλία και πολύς -για τα δεδομένα της δυσκολίας πρόσβασης- κόσμος , ανέβηκε τις πλαγιές στην χάρη του.
Ανάμεσα τους, παρέες παιδιών που μας έδωσε ιδιαίτερη χαρά η παρουσία τους.
 Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Ξεκινήσαμε στις έξι παρά τέταρτο από την Κάρυστο και ακολουθήσαμε τον δρόμο από Μεκουνίδα για Δημοσάρι. Όταν φτάσαμε στην διασταύρωση, ακολουθήσαμε τον νέο δρόμο που στρίβει προς τον Καστανόλογγο και τον Άγιο Μάμμα,
Ο δρόμος είναι πολύ καλός για τα δεδομένα του βουνού και  πιστεύω ότι μπορεί να ανέβει ακόμα και το πιο συμβατό αυτοκίνητο με λίγη προσοχή.
Φτάνοντας στην αρχή της πλαγιάς που στην κορφή του είναι η εκκλησία, αφήσαμε το αυτοκίνητο και ακολουθήσαμε το μονοπάτι.
Όταν λέμε μονοπάτι δεν εννοούμε ακριβώς μονοπάτι.
Εννοούμε τα σημάδια με την στοιβαγμένες πέτρες από την μια μεριά και την άλλη, που σου δίνουν έναν μπούσουλα για το που πρέπει να πας.
Ανεβαίνοντας την δεύτερη πλαγιά, υπάρχουν πάσαλλοι εκτός από τις πέτρες με τον σωρό με μικρότερες πέτρες πάνω τους και άλλες σημαδεμένες με κόκκινα βέλη που σε οδηγούν.

Η διαδρομή είναι πολύ απότομη και καλό είναι να είστε εξοπλισμένοι με άρβυλα και ψηλό ραβδί.
Το χαμηλό ραβδί μπορεί να βοηθά στην ανάβαση αλλά στην κατάβαση καταπονεί πολύ τον ώμο.
Επίσης το βράδυ πριν ξεκινήσετε καλό θα είναι να κοιτάξετε τον καιρό , στο ΌΧΗ ΚΑΙΡΟΣ . Θα καταλάβετε περίπου το πόσο χοντρά ρούχα θα πρέπει να έχει μαζί σας.
Σήμερα ο καιρός ξεκίνησε με αέρα που δυνάμωσε πολύ ανεβαίνοντας και αν δεν κάνω λάθος θα πρέπει να ήταν κατά τόπους από 6 μέχρι και 8 μποφώρ.
Η μέρα ξεκίνησε πολύ καλή με διαύγεια και γύρω στους 25 βαθμούς ενώ αργότερα κατέβασε ομίχλη που ευτυχώς δεν ήταν τόση όσο να μην μπορούμε να επισκεφθούμε το δρακόσπιτο η να δυσκολέψει πολύ την κατάβαση.


Όταν το μονοπάτι τελειώνει στην πλαγιά αρχίζουν τα σημάδια να δείχνουν ότι πρέπει να κάνουμε ανάβαση σε καθαρές πέτρες.
Πέτρες ακανόνιστες, ανάκατες και ανηφορικές που στον πρωτάρη επισκέπτη, φαίνεται αδύνατον να μην υπάρχει άλλη εναλλακτική .
Και όμως όχι. Δεν υπάρχει. Πρέπει να σκαρφαλώσεις από εκεί με όση δύναμη και αναπνοή σου έχει απομείνει .
Οι φωνές που φέρνει ο αέρας από την κορφή, ακόμα και αν δεν την βλέπεις, σου δίνει κουράγιο να συνεχίσεις για το τελευταίο στάδιο της ανάβασης.

Το τοπίο σε αποζημιώνει. Πόσοι και πόσοι δεν το έχουν πει, και πόσοι και πόσοι δεν έχουν συμπληρώσει ότι οι φωτογραφίες είναι πολύ φτωχειές για να αναδείξουν την μυστηριακή ατμόσφαιρα που υπάρχει εκεί πάνω.
Οι κορφές ανήκουν στους θεούς, και οι άνθρωποι σε κάθε φυλή και θρησκεία στήνουν στις κορφές ιερά για να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στον ουρανό, πιο κοντά στο Θείο.
Μπαίνοντας στην μικρή εκκλησία δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις την τέχνη της λιθοδομής, δεν μπορείς παρά να συγκινηθείς από την πέτρινη Άγια Τράπεζα και την απέριττη τέλεση της θείας λειτουργίας.
Οι πλούσιοι χτίζουν καθεδρικούς και οι φτωχοί ξωκλήσια, με το συγκεκριμένο να είναι μέρος ενός μεγαλύτερου συγκροτήματος κτισμάτων που χρησιμεύουν σαν μαντριά. 

 Πολλοί είχαν φέρει άρτους και μετά την λειτουργία τους μοίρασαν μαζί με άλλα γλυκίσματα στον περίβολο της εκκλησίας.
Είχε κατεβάσει ομίχλη και ο αέρας είχε κρυώσει αρκετά.
Όπως μας είπε ένας κύριος που είναι από εκεί, ανεβαίνει κάθε μέρα από τις 25 Μάη με το κοπάδι να κοιμηθούν στην κορφή.
"Ανεβαίνουν μόνα τους " μας είπε. "Θέλουν την δροσιά τους τα πρόβατα "
Στις μέρες μας που όλα τα ξαναδιαβάζουμε από την αρχή, το ότι τα πρόβατα έχουν ακόμα την επιλογή να διαλέγουν μόνα τους το που θα κοιμηθούν  είναι ένα γεγονός που μας βάζει να σκεφτούμε πολλά.
 Μετά από τους άρτους, τις καλημέρες και τις χαρούμενες κουβέντες, ήρθε η ώρα για την επίσκεψη στο δρακόσπιτο.
Είναι περίπου 10 λεπτά σιγά σιγά, πατώντας και σκαρφαλώνοντας πάνω σε πέτρες για να φτάσεις εκεί και να θαυμάσεις αυτήν την απίστευτη κατασκευή.
Από εκεί δεν είναι παρά λίγα μέτρα μέχρι την απόλυτη κορφή της Όχης, την κατάκτηση της και την καταγραφή της στα πράγματα που αξίζει  κάποιος να καταφέρει στην ζωή  του.
 Τα μουλάρια ακολούθησαν άλλο μονοπάτι και χάθηκαν φορτωμένα μέσα στην ομίχλη και οι χαρούμενες φωνές των παιδιών και των μεγάλων που σκαρφάλωναν στην κορφή μπλέχτηκαν με το κροτάλισμα των οπλών των μουλαριών. Ένα συνονθύλευμα από ήχους εικόνες και πρωτόγνωρα συναισθήματα δέους και χαράς.
 Έφτασε η ώρα της επιστροφής και οπωσδήποτε η κατηφόρα μπορεί να είναι πιο εύκολη από την ανάβαση αλλά έχει και αυτή τις δυσκολίες της.
Παρόλα αυτά, αργά αργά και με υπομονή μπορεί και κάποιος αγύμναστος να ανέβει και να κατέβει.
 Στις 12 η ώρα είχαμε φτάσει στο αυτοκίνητο και κοιτώντας πάνω, ήδη υπήρχε μια νοσταλγία στο βλέμμα.

 Για την κατάβαση πήραμε τον δρόμο από τον Καστανόλογγο . Η μέρα φωτεινή και καθαρή με τον ήλιο να ζεσταίνει όλο και πιο πολύ όσο κατεβαίναμε προς την παραλία.
Ήταν μια αξέχαστη μέρα και εύχομαι να μπορέσω να ξαναπάω του χρόνου μαζί με όλους όσους ανεβαίνουν στην χάρη του κάθε χρόνο.
















Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην ευχαριστήσουμε τους ανθρώπους που φροντίζουν να γίνονται οι λειτουργίες σε τέτοια απόμερα και δύσκολα ξωκλήσια όπως και σε κάθε ένα σε κάθε χωριό.



 CAVODOROS.BLOGSPOT.COM
 Φωτογραφίες από την μετάβαση κατοίκων της Καρύστου στην κορυφή της Όχης, καθώς στις 2 Αυγούστου (20 Ιουλίου με το παλαιό ημερολόγιο) γιορτάζει το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία. Ο ναΐσκος αυτός χρονολογείται πιθανών περισσότερο από τρεις αιώνες χωρίς να αποκλείεται να είναι κτισμένο από τα πρώτα χρόνια της τουρκοκρατίας.

Τα παλαιότερα χρόνια μετέβαιναν κάτοικοι από τα γύρω χωριά και ενίοτε διέμεναν στα κελιά που υπάρχουν στους παρακείμενους χώρους, μάλιστα το καθένα εξ αυτών ανήκει και σε διαφορετικό χωριό, μάλιστα κάθε ένα ανήκει και σε διαφορετικό χωριό.



Παλαιότερα επίσης σύρρεε πλήθος προσκυνητών από τα γύρω χωριά και μάλιστα μετά την θεία λειτουργία, κατέρχονταν και τρώγανε στον καστανόδασος, με τους ανθρώπους και τους ήχους από τις ζωηρές ομιλίες, το γέλιο και το αυθορμητισμό τους μέσα στην ύπαιθρο.
Ο Κ. Γουναρόπουλος αναφέρει σχετικά: «Οι Καρύστοι δε και οι Πλατανιστιώται πανηγυρίζουσι κατά την εορτή του Αγίου Ηλία -20 Ιουλίου. Και την μεν νύχτα της παραμονής ορχούνται ή καθεύδουσιν περί το εκκλησίδιον˙ την δε πρωϊαν μετά την ιερουργίαν, καταβαίνουσιν και συμποσιάζουσιν εν τω δάσει των καστανέων, οι μεν κατά βόρεια, οι δε κατά τα νότια του όρους».

Σε ένα απόμερο και απομακρυσμένο εκκλησάκι σε μια κορυφή, σε σημείο που ο ορίζοντας παίρνει άλλη διάσταση και ατενίζεις από την Κάρυστο και την Αττική, τα νησιά των Κυκλάδων καθώς και τα βορειότερα, όπως της Σκύρου καθώς και της Χίου.


Τρίτη, 16 Ιουνίου 2020

Η ΜΑΓΙΚΉ ΚΟΙΛΆΔΑ ΤΩΝ ΡΟΥΚΛΙΩΝ -ΚΑΡΥΣΤΟΣ-ΝΟΤΙΑ ΕΥΒΟΙΑ

Συνεχίζουμε να αντιγράφουμε τα ενδιαφέροντα στοιχεία για την Όχη από την σελίδα της κ.Βατερά.
Βασιλική Βαρελά

Η ΜΑΓΙΚΉ ΚΟΙΛΆΔΑ ΤΩΝ ΡΟΥΚΛΙΩΝ
Πρόκειται για μία κοιλάδα στα δυτικά του όρους Όχη, που ξεκινάει από τον οικισμό Ρούκλια.
Στην περιοχή υπάρχουν δάση και συστάδες από αιωνόβιες καστανιές, ηλικίας 300 και πλέον ετών, αιωνόβιοι ίταμοι και πολλά σπάνια ποώδη φυτά όπως η Paeonia mascula ssp. hellenica.
Το χωριό Ρουκλια είναι χτισμένο μέσα σε μια καταπράσινη ρεματιά με τρεχούμενα νερά και πολλά οπωροφόρα δέντρα. Παλιότερα είχε μεγάλη παραγωγή κερασιών και καρυδιών αλλά και κηπευτικών.
Δυστυχώς σήμερα βρίσκει κανείς μόνο ένα δυο σπίτια να έχουν ζωή και πολλές φορές ούτε κι αυτά, μιας και οι κάτοικοί τους επέστρεψαν τα τελευταία χρόνια, κυρίως από την Αθήνα και πολλές φορές δεν μένουν όλο το χρόνο.
Υπάρχει μια ταβέρνα, που ανοίγει στο πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής και ίσως και κάποιες άλλες μέρες του καλοκαιριού.
Γύρω από την ταβέρνα έχουν γίνει πλακοστρώσεις και μαντρότοιχοι, μια ψευδαίσθηση ύπαρξης ζωής στο χωριό.
Για να φτάσει κανείς από την Κάρυστο, υπάρχουν δύο δρόμοι. Ο ένας είναι από τον Γραμπιά που είναι πολύ κακός χωματόδρομος.
Ο άλλος, είναι και αυτός χωματόδρομος, μέτριας βατότητας, μήκους περίπου 4,5 χμ ξεκινά από το δρόμο που πάει για Άγιο Δημήτρη, αρκετά πριν το χωριό, δεξιά αμέσως μετά από μια μάντρα με πλάκα Καρύστου, πάνω στον ασφαλτόδρομο.
Υπάρχει πινακίδα αλλά θέλει προσοχή γιατί είναι λίγο μέσα από τον άσφαλτο και δεν φαίνεται πολύ καλά.
Λίγο πιο πάνω από την ταβέρνα είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής μια παλιά εκκλησία που έχει ανακαινισθεί.
Έχει κεραμοσκεπή αλλά από μέσα φαίνεται, ασβεστωμένη η οροφή με τις πλάκες,
φτιαγμένη με το πανάρχαιο εκφορικό σύστημα.
Λίγο πιο πάνω από την Αγία Παρασκευή είναι η πηγή. Το νερό βγαίνει μέσα από τα βράχια και κυλάει προς το υδραγωγείο που έχουν φτιάξει. Η εικόνα της πηγής είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή
ΔΕΙΤE ΤΟ VIDEO
https://youtu.be/h2WAUTaLUCM

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΡΧΑΜΠΟΛΗΣ ΚΑΙ Η ΣΧΈΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΑ ΔΡΑΚΌΣΠΙΤΑ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ


Σε συνέχεια του αφιερώματος στις ομορφιές της περιοχής μας η κ.Βασιλιή Βαρελά μας δίνει χρήσιμα στοιχεία για την Αρχάμπολη.
Βασιλική Βαρελά

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΡΧΑΜΠΟΛΗΣ ΚΑΙ Η ΣΧΈΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΑ ΔΡΑΚΌΣΠΙΤΑ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
Κανείς δεν γνωρίζει ποιοί ηταν οι κάτοικοι της περιοχής την αρχαϊκή εποχή, ίσως οι ίδιοι άγνωστοι που κατασκεύασαν και τα Δρακόσπιτα της Εύβοιας....
Στην περιοχή του Καφηρέα, του θρυλικού Καβο Ντόρο της Εύβοιας, ανάμεσα στα χωριά Θύμι και Ευαγγελισμός βρίσκεται η χαράδρα της Χαρχάμπολης ή Αρχάμπολης, ένα εντυπωσιακό, αλλά άγριο τοπίο.
Καταλήγει σε μια απρόσιτη παραλία όπου στο ένα άκρο υπάρχουν ψηλά κοφτερά βράχια με σπηλιές και στο άλλο άκρο ένα ταπεινό εκκλησάκι του Αγ.Γεωργίου.
Το απόκοσμο σκηνικό συνοδεύεται από την ιστορία ότι εκεί κάποτε υπήρχε μια σπουδαία αρχαία πόλη που ερημώθηκε ξαφνικά μετά από φονική επιδρομή. Ο λαϊκός θρύλος λέει ότι οι αδικοχαμένοι που σφαγιάστηκαν εμφανίζονται τη νύχτα μέσα από τη θάλασσα ως φαντάσματα…
Στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχάμπολης σώζονται τα ερείπια οργανωμένου οικιστικού συνόλου, που περιλαμβάνει οικίες, εργαστήρια μεταλλουργίας, δρόμους και οχυρωματικά έργα. Τα αρχαία κατάλοιπα βρίσκονται σε διάφορες κοντινές θέσεις στη χαράδρα της Χαρχάμπολης ή Αρχάμπολης στην περιοχή του Καφηρέα.
Σε ένα βραχώδες κωνικό έξαρμα, στην «ακρόπολη», πάνω από την ακτή και σε απόσταση 1,5 χιλ. αποκαλύφθηκαν κτήρια ενός οικισμού, δρόμοι και εργαστήρια μεταλλουργίας.
Η ακρόπολη προστατευόταν από οχυρωματικά έργα.
Σε ένα άλλο πλάτωμα διαστάσεων 15 x 20 μ., το οποίο βρίσκεται 100 μ. περίπου πίσω από τη χαράδρα και σε ύψος 11 μ. από το επίπεδο της κοίτης του ποταμού (ο οποίος διασχίζει όλη τη χαράδρα), βρέθηκε ένα μνημειώδες οικοδόμημα. Η κατασκευή του με μεγάλους ογκόλιθους πάνω στο φυσικό βράχο θυμίζει τα λεγόμενα «δρακόσπιτα» της Εύβοιας.
Στην κλασική περίοδο το κτήριο αυτό χρησιμοποιήθηκε πιθανόν ως λατρευτικός χώρος. Στοιχεία, όπως ένας αποθέτης, ένας βόθρος θυσιών και η μεγαλιθική κατασκευή του, καθώς και η ύπαρξη σχισμής στο βράχο του δαπέδου του, οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα.
Στον 4ο-3ο αι. π.Χ. προστέθηκαν στο κτήριο και άλλοι χώροι, που ίσως αποτέλεσαν ενιαίο οικιστικό σύνολο και ανήκαν σε αγροικία με μεταλλευτική κυρίως δραστηριότητα.
Σε πλάτωμα απέναντι από το προηγούμενο ήλθαν στο φως τα θεμέλια άλλων κτηρίων με εσωτερικά χωρίσματα, αλλά και δεξαμενών. Τα κτήρια είχαν χρησιμοποιηθεί σε δυο φάσεις και οι τοίχοι τους ήταν θεμελιωμένοι πάνω στο φυσικό βράχο. Κατασκευάσθηκαν στην ύστερη ελληνιστική περίοδο και συνέχισαν να χρησιμοποιούνται και στα ρωμαϊκά χρόνια. Ο οικισμός αυτός πρέπει να εγκαταλείφθηκε βίαια, όπως δείχνουν η εύρεση στο έδαφος ενός σκελετού, που δε σχετίζεται με τάφο, καθώς και η αποκάλυψη διάσπαρτων ανθρώπινων οστών μέσα στη μια δεξαμενή.
Λίγα ήταν τα ευρήματα που αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια των ανασκαφών.
Η κεραμική ήταν πολύ φτωχή, βρέθηκαν ωστόσο νομίσματα της Καρύστου και της Ευβοϊκής Συμπολιτείας, καθώς επίσης και ένα χρηστικό ανοικτό μολύβδινο σκεύος.
Η χρονολόγηση των λιγοστών ευρημάτων έδωσε τα χρονικά όρια του οικιστικού συνόλου, από τον 5ο έως τον 1ο αι. π.Χ.
Παρ' όλα αυτά υπάρχουν ενδείξεις, ότι πρέπει να υπήρχε και μια αρχαϊκή φάση, η οποία δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί ή έχει ήδη καταστραφεί κατά την αρχαιότητα.
Ένα από τα επιφανειακά ευρήματα στην «ακρόπολη» ήταν το τμήμα ενός πίθου με ενεπίγραφη παράσταση πιθανόν αρματοδρομίας του 6ου αι. π.Χ.
Πολλοί υποστηρίζουν ότι εκεί βρισκόταν η αρχαία πόλη Κοίλα για την οποία υπάρχουν πολλές μαρτυριες, αλλά κανείς δεν έχει τεκμηριώσει την ακριβή της τοποθεσία στην Νότια Εύβοια.
Το μυστήριο της Αρχάμπολης καλά κρατεί μέχρι σήμερα, είναι ένας τόπος απίστευτα όμορφος και μαγευτικός για φυσιολάτρες και ρομαντικούς.

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2020

AΦΙΈΡΩΜΑ - ΤΑ ΦΑΡΆΓΓΙΑ ΤΗΣ ΟΧΗΣ

AΦΙΈΡΩΜΑ-
ΤΑ ΦΑΡΆΓΓΙΑ ΤΗΣ ΟΧΗΣ.
Τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες τις αντιγράφουμε από την σελίδα στο φεις της κ.Βασιλικής Βαρελά.



ΜΕΡΟΣ 1ο
Το Φαράγγι του Δημοσάρη Ποταμού

Το φαράγγι του Δημοσάρη βρίσκεται στη ΒΑ πλευρά της Οχης και ξεκινάει από τα 800μ. στη θέση Πέτροκάναλο για να καταλήξει στη θάλασσα όπου ο οικισμός Καλλιανού.
Το ομώνυμο ποτάμι συνοδεύεται από ένα καθαρό μονοπάτι που σε μέρη του είναι λιθόστρωτο ή σχηματίζει φαρδύ καλντερίμι. Στο οικισμό Λενωσαίοι σταματάει το μονοπάτι και αρχίζει ο δρόμος που απομακρύνεται από τον ποταμό.
ΤΟ ΑΡΧΑΊΟ ΜΟΝΟΠΆΤΙ
Η διαδρομή του Δημοσάρη ήταν βασικός άξονας επικοινωνίας μεταξύ του Καλλιανού και των χωριών της Καρύστου τουλάχιστον από τα χρόνια του μεσαίωνα.
Το όνομα Δημοσάρης άλλωστε έχει σχέση με τη δημοσιά, το δημόσιο δρόμο ή κτήμα.
Η καταπράσινη φύση του φαραγγιού και η εναλλαγή του τοπίου με τα νερά που σχηματίζουν μικρούς καταρράκτες και πισίνες, έχουν αναδείξει τον Δημοσάρη σε τουριστικό αξιοθέατο της ορεινής φύσης της περιοχής.
Η. ΒΛΆΣΤΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΡΑΓΓΙΟΎ
Το φαράγγι σχηματίζει ένα πολύμορφο μωσαϊκό βλάστησης που ίσως είναι το καλύτερο δείγμα της περιοχής της Οχης.
Στα ψηλότερα μέρη συναντάμε υπολείμματα δασικών δέντρων με σποραδικές καστανιές, σορβιές (Sorbus aria), δρυς και σφενδάμια.
Οι απότομες ξερικές πλαγιές μέχρι και τα 900μ. καλύπτονται με εκτεταμένα και πυκνά δάση αριάς ή θαμνώδη ρείκια.
Τα παρόχθια δάση πλατάνου (Platanus orientalis) ξεκινούν από τα 1200μ. με χαμηλά δέντρα, ενώ όσο καταβαίνουμε οι όχθες του ποταμού καλύπτονται από πυκνά και ψηλά πλατάνια.
Οι δασωμένες πλαγιές πάνω από το ποτάμι συνεχίζουν σε όλη την έκταση του φαραγγιού και περιλαμβάνουν πυκνά πουρνάρια, μελεούς, αγρέλια και αριές.
Συναντάμε επίσης σποραδικά δέντρα με αρκουδοπούρναρο και ανοιχτά ξέφωτα με θεριεμένες φτέρες.
Πλησιάζοντας τη θάλασσα, η δασική βλάστηση δίνει τη θέση της στα φρύγανα που αντέχουν την ξηρασία και την αλμύρα της θάλασσας.
ΤΟ ΧΩΡΙΌ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ
Στην καρδιά του φαραγγιού υπάρχει ακόμη το εγκαταλειμμένο χωριό Μπαμπάδες, ένας μικρός παράδεισος σε εύφορο έδαφος.
Οι κάτοικοι καλλιεργούσαν μουριές, κερασιές, μηλιές και εξαιρετικά κηπευτικά.
ΠΟΎΛΙΑ ΚΑΙ ΖΏΑ ΤΟΥ ΦΑΡΑΓΓΙΟΎ
Η ποικιλία της βλάστησης και των τοπίων στο φαράγγι του Δημοσάρη εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις για μια πλούσια πανίδα.
Στα ψηλότερα δύσβατα μέρη όπου υπάρχουν γκρεμοί φωλιάζει ο φιδαετός, ενώ συχνά πετούν γερακίνες, ξεφτέρια και βραχοκιρκίνεζα.
Μέσα στο δάσος και κοντά στο ποτάμι κάνουν αισθητή την παρουσία τους με το τραγούδι τους πολλά κοινά ωδικά πτηνά όπως οι τσιροβάκοι, ο κοκκινολαίμης, ο κότσυφας, το αηδόνι, ο σπίνος, η παπαδίτσα κ.α.
Υπάρχουν ακόμη αρκετά είδη φιδιών όπως, το νερόφιδο, ο λαφίτης, η σαϊτα, ο σαπίτης, η οχιά και η δενδρογαλιά.
Στο τελευταίο τμήμα του ποταμού ζουν οι γραμμωτές νεροχελώνες, βάτραχοι και σαλαμάνδρες.
https://www.ochi.gr/index.php/el/ochi/nature/gorges
ΑΦΙΈΡΩΜΑ - ΦΑΡΆΓΓΙΑ ΤΗΣ ΟΧΗΣ
ΜΕΡΟΣ 2ο : ΤΟ ΦΑΡΆΓΓΙ ΚΑΙ Η ΚΟΙΛΆΔΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΑΝΙΣΤΟΥ

Το φαράγγι και η κοιλάδα του Πλατανιστού, κρύβονται σε μια αραιοκατοικημένη, ανόθευτη περιοχή της Εύβοιας και διακρίνεται για το κατάφυτο μονοπάτι του, που καταταλήγει σε μια όμορφη παραλία.
Ο Πλατανιστός είναι το πιο απομακρυσμένο χωριό της Νότιας Εύβοιας, κοντά στα 25 χλμ. ανατολικά από την Κάρυστο.
Γύρω από τον οικισμό υπάρχουν αρκετά μικρά, ακατοίκητα ή με πολύ λίγους κατοίκους, χωριά.
Το ομώνυμο φαράγγι βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του όρους Όχη, στα βόρεια του ξεκινάνε τα βουνά του Καβοντόρο και στα ανατολικά του απλώνεται το Αιγαίο πέλαγος.
Μέσα στο φαράγγι σε όλο το μήκος του κυλάει ένα όμορφο ρέμα με κρυστάλλινα νερά που οι πηγές του βρίσκονται λίγο δυτικά από το Πανοχώρι.
Το ρέμα είναι το δεύτερο σε παροχή ποτάμι της Όχης και διατηρεί τα νερά του όλο τον χρόνο.
Το φαράγγι ξεκινάει από την Όχη, κοντά στον οικισμό Πανοχώρι, όπου βρίσκονται και τα πιο απότομα σημεία.
Πολλοί ονομάζουν το φαράγγι ως Πανοχωρίου και όχι ως Πλατανιστού.
Η ΚΟΙΛΆΔΑ
Στη συνέχεια και μετά από 3,5 χλμ. περίπου συναντάει τον Πλατανιστό, όπου από κεί και πέρα το φαράγγι ηρεμεί και συνεχίζει προς τα ανατολικά σχηματίζοντας μια μικρή κοιλάδα.
Έξι χιλιόμετρα μετά τον Πλατανιστό το ρέμα εκβάλλει στο Αιγαίο στην παραλία Ποτάμι, σε μια περιοχή που δημιουργούνται λιμνούλες και έλη πίσω από όμορφες αμμοθίνες.
Το περπάτημα είναι μοναδικό, μέσα σε πυκνό δάσος, περνώντας το ποτάμι και θαυμάζοντας τους καταρράκτες.
ΤΟ ΠΈΤΡΙΝΟ ΓΕΦΎΡΙ ΚΑΙ Ο ΝΕΡΟΜΥΛΟΣ
ΑΡΧΑΊΑ ΤΕΙΧΉ
Στη βόλτα σας θα ανακαλύψετε πολλά ακόμα αξιοθέατα, όπως το πέτρινο γεφύρι και τον παραδοσιακό νερόμυλο στο Πανοχώρι, την πέτρινη γέφυρα Αρτινής τεχνοτροπίας στα Μαστρογιαννέικα, τα μεγαλόπρεπα αρχαία τείχη στο Ελληνικό και την εκκλησία των Αγ. Κωνσταντίνου και Αγ. Ελένης που χτίστηκε με μάρμαρα των αρχαίων κτιρίων της περιοχής.
Η. ΒΛΆΣΤΗΣΗ
Η βλάστηση αλλάζει όμορφα ανάλογα με το υψόμετρο. Στα ψηλά η βλάστηση είναι αραιή με λίγους άρκευθους, πουρνάρια, φρύγανα, ρείκια και χορτολίβαδα.
Στην συνέχεια ξεκινάει ένα μεικτό παραποτάμιο δάσος φυλλοβόλων με είδη όπως, πλατάνια, σφενδάμια, καστανιές, σκλήθρα, ιτιές και λυγαριές, ενώ κοντά στη θάλασσα αναπτύσσονται πικροδάφνες και όμορφες θίνες
. Στην κορυφή της χλωρίδας βρίσκεται το σπάνιο κολχικό Colchicum macrophyllum που βγαίνει στα σκιερά σημεία, κάτω από τα πλατάνια.
Άλλα φυτά που ξεχωρίζουν είναι η ενδημική βιόλα της Εύβοιας Viola euboea, ο κρόκος Crocus sieberi atticus, η Ajuga orientalis, ο φλώμος Euphorbia deflexa, το Goniolimon sartorii, η φριτιλάρια Fritilaria ehrhartii, ο ενδημικός Stachys euboica, το Doronicum orientale, η καμπανούλα Campanula constantinii, το Galium melanantherum, η Veronica beccabunga, το Epilobium parviflorum, το Symphytum bulbosum και η εντυπωσιακή Primula vulgaris sibthorpii.
ΤΑ ΠΟΥΛΙΆ
Το φαράγγι του Πλατανιστού είναι σημαντικό για την ορνιθοπανίδα, καθώς, μεταξύ άλλων, πρόκειται για μια από τις νοτιότερες περιοχές παρουσίας του όμορφου νεροκότσυφα.
Επίσης τα βράχια της παραλίας στο Ποτάμι ζούνε σε καλούς αριθμούς οι σπάνιοι αιγαιόγλαροι. Από τα αρπακτικά εδώ ζούνε σπιζαετοί, φιδαετοί, γερακίνες, αετογερακίνες, πετρίτες, μαυροπετρίτες, ξεφτέρια, βραχοκιρκίνεζα, ενώ στο δάσος ζούνε σπάνιοι μπούφοι και χουχουριστές. Άλλα πουλιά του δάσους είναι το γυδοβύζι, η δεντροσταρήθρα, η φάσσα, η τσίχλα, το τρυγόνι, ενώ στα μικροπούλια της περιοχής συμπεριλαμβάνονται η σταχτοσουσουράδα, ο δεντροτσοπανάκος, ο αιγίθαλος, η σταχτάρα, ο θαμνοτσιροβάκος, ο μαυροτσιροβάκος, ο κοκκινοτσιροβάκος, ο μαυροσκούφης, το αηδόνι, η γαλαζοπαπαδίτσα, το λούγαρο, το φρυγανοτσίχλονο και το σιρλοτσίχλονο.
ΤΑ ΑΜΦΙΒΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΆ ΖΏΑ. ΤΟΥ ΦΑΡΑΓΓΙΟΥ
Τα αμφίβια αντιπροσωπεύονται από δεντροβάτραχους, γραικοβάτραχους, πρασινόφρυνους, κοινούς φρύνους και κιτρινομπομπίνες.
Από την ερπετοπανίδα του φαραγγιού ξεχωρίζουν οι μεσογειακές χελώνες, οι κρασπεδωτές χελώνες, τα σαμιαμίδια, τα λιακόνια, τα σιλιβούτια, οι τρανόσαυρες, οι τυφλίτες, τα νερόφιδα, οι σαΐτες, οι λαφιάτες, οι σαπίτες, οι δεντρογαλιές, τα σπιτόφιδα, οι έρυκες και οι οχιές, ενώ κοντά στις εκβολές ζούνε ποταμοχελώνες.
Η πανίδα των θηλαστικών περιλαμβάνει αλεπούδες, κουνάβια, νυφίτσες, σκαντζόχοιρους, λαγούς και διάφορα είδη νυχτερίδων.


ΑΦΙΈΡΩΜΑ-- ΦΑΡΆΓΓΙΑ ΤΗΣ ΟΧΗΣ
ΜΕΡΟΣ 3ο ΤΟ ΦΑΡΆΓΓΙ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΔΗΜΗΤΡΊΟΥ

Ο οικισμός Άγιος Δημήτριος, βρίσκεται 19 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Μαρμαρίου, σε 350 μέτρα υψόμετρο, στην πλαγιά του βουνού Ρέπεζα.
Πάνω από τον οικισμό η κορυφή της Οχης, Μπούμπλια, με 1127 μέτρα υψόμετρο (και στα νοτιοανατολικά το βουνό Πλάτανος, υψόμετρο 1017 μέτρα), στην οποία ανεβαίνει, περνώντας από συστάδες με υπεραιωνόβιες καστανιές, πλατάνια και αριές, ένα σημασμένο μονοπάτι που ξεκινά από τον οικισμό.
Δυστυχώς από πέρισυ στη θέση Πλατανος έχει εγκατασταθεί Αιολικός Σταθμός με πολύ μεγάλη βλάβη για το τοπίο και την βλάστηση της περιοχής.
Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται το φαράγγι του Αγίου Δημητρίου και το φαράγγι Δημοσάρη.
Στο φαράγγι του Αγίου Δημητρίου, η φύση με την σπάνια βιοποικοιλότητα οργιάζει, η ομώνυμη παραλία ή αλλιώς Σχινοδαύλεια με τις σπηλιές, τους σταλακτίτες και τις λιμνούλες όπου καταλήγει το ποτάμι (ρέμα Πορφύρα) και το βυζαντινό εκκλησάκι του 11ου αιώνα, αφήνουν τον επισκέπτη με το στόμα ανοιχτό: "Μα αυτός εδώ είναι ο παράδεισος! Μόλις έφτασα".
Το φαράγγι του Αγίου Δημητρίου είναι ένα εντυπωσιακό ασβεστολιθικό φαράγγι με τις πιο δραματικές βραχώδεις ορθοπλαγιές στην περιοχή της Όχης.
Το φαράγγι διασχίζει ένας νέος δρόμος, που οδηγεί από το χωριό Άγιος Δημήτριος προς Καλλιανού και Καβο Ντόρο. Υπάρχουν και δύο καταπληκτικά μονοπάτια, που διασχίζουν το φαράγγι.
Με αφετηρία τον Άγιο Δημήτριο, το ένα προχωρεί χαμηλά μέσα στο φαράγγι και καταλήγει στην πανέμορφη παραλία Σχοινοδαύλεια.
Το άλλο μονοπάτι προχωρεί ψηλά, πάνω από το φαράγγι και φθάνει στον οικισμό Καλέργου.
Από εκεί κατηφορίζει απότομα στη ρεματιά του Δημοσάρη και καταλήγει στην παραλία Καλλιανού
ΓΕΩΛΟΓΊΑ
Χωρίς αμφιβολία, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον του φαραγγιού παρουσιάζουν η γεωλογία, καθώς και η σημασία του για τα πουλιά και τα σπάνια φυτά.
Οι πλακοειδείς στρώσεις μαρμάρου και σιπολινομαρμάρου σχηματίζουν εντυπωσιακούς πύργους, καμάρες, σπηλαιώσεις και χαραδρώσεις.
Το φαράγγι έχει πολλές πηγές, ακόμη και κοντά στη θάλασσα.
Η ΒΛΆΣΤΗΣΗ
Υπολείμματα δασικής βλάστησης, με πλατάνια, αριές και δρυς βρίσκονται μέσα σε απότομες ρεματιές και φύονται δίπλα στα βράχια. Το ρέμα Πορφύρας ρέει σχεδόν όλο το χρόνο, σχηματίζοντας μικρούς καταρράκτες και φυσικές πισίνες.
Η ΟΡΝΙΘΟΠΑΝΊΔΑ
Το φαράγγι του Αγίου Δημητρίου είναι από τις σημαντικότερες περιοχές στην Εύβοια για τα αρπακτικά πουλιά.
Εδώ ζουν ή διαβαίνουν σπάνια αρπακτικά όπως ο σπιζαετός, ο πετρίτης, η αετογερακίνα, ενώ πολύ σπάνιος επισκέπτης είναι και ο χρυσαετός.
Κατά τη μετανάστευση παρατηρούνται όρνια, «σκίπες» στη γλώσσα των ντόπιων, που κάποτε ζούσαν μόνιμα και φώλιαζαν στους γκρεμούς του φαραγγιού.
Εύκολα μπορεί να παρατηρήσει κανείς τις γερακίνες, τα βραχοκιρκίνεζα και το ξεφτέρι, ή να ακούσει τη βροντερή φωνή του μπούφου το βράδυ.
Από βοτανικής άποψης το φαράγγι έχει επίσης ενδιαφέρον. Στις ψηλές ασβεστολιθικές πλαγιές φύονται πολλά σπάνια βραχόφιλα φυτά, ενώ υπάρχουν ιδιαίτερες φυτοκοινωνίες κοντά σε πηγές και παράκτιους γκρεμούς.
ΑΦΙΈΡΩΜΑ ΦΑΡΆΓΓΙΑ ΤΗΣ ΟΧΗΣ
ΜΕΡΟΣ 4ο - ΤΟ ΦΑΡΆΓΓΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΜΠΟΛΗΣ
Το φαράγγι της Αρχάμπολης βρίσκεται στη βορειοανατολική μεριά της Όχης, εφτά χιλιόμετρα νότια από το ακρωτήριο του ΚΑΦΗΡΈΑ, ανάμεσα στα χωριά Θύμι και Ευαγγελισμός.
Το μικρό φαράγγι έχει μοναδική άγρια ομορφιά. Κατακόρυφοι κοφτοί βράχοι στριφογυρίζουν δημιουργώντας ένα δραματικό τοπίο που καταλήγει σε μια μικρή ονειρεμένη παραλία.
Στις μεγάλες ορθοπλαγιές του φαραγγιού φύονται βραχόφιλα και ενδημικά φυτά.
Αυτά τα άγρια βράχια και η δυσπρόσιτη θέση τους ευνοούν την επιβίωση ορισμένων σπάνιων πουλιών.
Στην Αρχάμπολη συναντά κανείς τα είδη της «πέτρας και της θάλασσας».
Πολλά ζώα του φαραγγιού φωλιάζουν στις σπηλαιώσεις και στις τρύπες των βράχων.
Υπάρχουν σπάνια πουλιά σαν το μπούφο, διάφορα είδη αρπακτικών όπως το βραχοκιρκίνεζο, ο πετρίτης κ.α. Λίγοι άνθρωποι έρχονται εδώ.
Σε πιο ήσυχες στιγμές, μπορεί κανείς να έχει την τύχη να δει και είδη όπως η φώκια, που χρειάζεται ηρεμία και γαλήνη.
Θα δείτε ακόμα, ερείπια τειχών αρχαίας πόλης του 6ου π.Χ. αιώνα.
Έρευνες έχουν δείξει πως η πόλη αυτή ήταν ιδιαίτερα σημαντική καθώς είχε ακρόπολη και ναό, δικό της λιμάνι και μεταλλωρυχεία όπως αποδεικνύουν και οι σκουριές που θα δείτε και μόνοι σας στην περιοχή. Το φαράγγι ονομάστηκε Αρχάμπολη από τις λέξεις αρχαία πόλη.
(Ο Αρχαιολογικος χώρος Αρχάμπολης σε επόμενη ανάρτηση.)