Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάρκο Αγίου Νικολάου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάρκο Αγίου Νικολάου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

To πάρκο του Αγίου Νικολάου και η παιδική χαρά, φωνάζουν για προσοχή και φροντίδα!


Χτες το βράδυ ένας αναγνώστης έστειλε το πιο κάτω σημείωμα.
Όμως είναι πολλοί και πολλές που σε συζητήσεις αγωνιούν και προβληματίζονται πάρα πολύ για την όλο και επιδεινούμενη κατάσταση του πάρκου και την απόλυτη εγκατάλειψη και καταστροφή της Παιδικής Χαράς.
Ας μη προσπαθούμε να βρούμε δικαιολογίες. Δεν υπάρχουν και φταίμε όλοι, και εγώ μαζί.
Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο όταν με μια ώρα διαφορά από αυτήν την εγκατάλειψη, συνάντησα τον άγνωστο άνθρωπο που έχει φυτέψει μόνος του και μεγαλώνει τόσα δέντρα.


Αγαπητή Σοφία,
Πολλα συγχαρητήρια για το blog σου, δε σε γνωρίζω προσωπικά, η αγάπη σου όμως για τον τόπο που αγαπάμε ειναι αξιέπαινη και ανόθευτη. Ειμαι ένας απο τους πολλούς που μαγεύτηκαν απο τις ομορφιές της Καρυστίας και έρχομαι ανελλιπώς κάθε καλοκαίρι. Αυτό που θα ήθελα να αναδείξεις και στο blog σου ειναι το θέμα της παιδικής χαράς στον περίβολο της Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Επίτρεψέ μου να πω πως είναι ντροπιαστική η σημερινή της κατάσταση. Ενώ η παιδική χαρά δίπλα στο Μπούρτζι ειναι πραγματικά πρότυπο και πανέμορφη, η συγκεκριμένη στο κέντρο της πόλης είναι σε τραγικη κατάσταση. Οι γονείς το μεσημέρι δεν έχουν εναλλακτική να πάνε τα μικρά παιδιά να παίξουν και να χαρούν στο κέντρο της πόλης οταν καίει ο ήλιος και η συγκεκριμένη κάλλιστα θα μπορούσε να είναι μια όαση δροσιάς. Ο Δημος θεωρώ πως θα έπρεπε να ειναι μια απο τις προτεραιότητές του η αναμόρφωση της συγκεκριμένης παιδικής χαράς και εξοπλισμός με όμορφα όργανα όπως στην αντίστοιχη παραλιακή. Η τσουλήθρα είναι σπασμένη στη βάση, οι κούνιες κρατιούνται με αυτοσχέδιο σύρμα, δεν υπάρχει κατι λειτουργικό. Τι κόστος εχει για τον Δήμο να αλλάξει αυτό το χάλι και να δημιουργήσει κάτι όμορφο και συνάμα λειτουργικό για τα μικρά παιδιά; Ευχαριστώ πολύ, καλή συνέχεια.
Λάμπρος Ζουρνατζης


Πρώτα από όλα μπορεί να υπάρχει πινακίδα ότι τα παιδιά παίζουν με ευθύνη των γονιών, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα παιδιά παίζουν και μόνα τους χωρίς την εποπτεία των γονιών από μια ηλικία και πάνω. Επομένως αυτές οι κούνιες πρέπει να απομακρυνθούν άμεσα γιατί είναι παγίδες και περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να κτυπήσει κάποιο παιδί παρά να παίξει.
Τα χαλίκια έχουν γεμίσει τους διαδρόμους, οι πλάκες έχουν φύγει σε μεγάλο βαθμό, τα δέντρα έχουν αραιώσει και το πάρκο οδεύει στην πλήρη καταστροφή του.


 Και ρωτάμε γιατί? Γιατί τέτοια εγκατάλειψη? Γιατί τέτοια απαξία σε ένα στολίδι, πρώην στολίδι, της πόλης?
Σε ένα πάρκο που άλλοτε έσφυζε από ζωή, που τα παιδιά έκαναν ποδήλατο στους διαδρόμους, που οι μεγαλύτεροι καθόντουσαν στην δροσιά των δέντρων τα ζεστά απογεύματα και αντηχούσαν παντού παιδικές φωνούλες.
 Το γκαζόν ας πρασινίσει ξανά τα χώρους και ας γεμίσουν πάλι οι άδειοι χώροι με δέντρα και λουλούδια. Ας μην ξεχνάμε ότι τα χρήματα για την Παιδική Χαρά, τα έχουμε διαβάσει σε 3 εκλογικές χρονικές περιόδους αλλά δεν τα έχουμε δει ακόμα.

Εύχομαι να είναι η προτεραιότητα όσο αφορά την Πόλη του νέου Προεδρείου της Τοπικής Ενότητας Καρύστου. Εμπιστεύομαι τον νέο Πρόεδρο Ευάγγελο Αλεξανδρή που έχει αποδείξει στην επαγγελματική του πορεία το πόσο καλά ξέρει να φροντίζει τα πάντα ως την τελευταία λεπτομέρεια και την αγάπη του για καλαισθησία και για τους χώρους πρασίνου.
Άλλωστε ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ στην πόλη χωρίς φροντίδα στους κοινόχρηστους χώρους -τα μνημεία- την αξιοποίηση των Ιδρυμάτων και την καθαριότητα, απλά , δεν υπάρχει.

 Ακόμα και αν δεν υπάρχουν πόροι, εγώ και πολλοί άλλοι είμαστε πρόθυμοι να συμβάλλουμε με προσωπική εργασία όπου χρειάζεται και να σκεφτούμε  μαζί τρόπους να βρούμε χρήματα για να φτιάξουμε το πάρκο μας και πάλι .
Ας αφήσουμε το παρελθόν και ας επικεντρωθούμε στο μέλλον με αγάπη και σύμπνοια και όλα θα τα φτιάξουμε.



Ο καιρός όλα τα αλλάζει και έχει ενδιαφέρον να δούμε το πως ξεκίνησαν όλα αυτά!



Δημοσιεύθηκε στο φύλλο 1244 της  ΚΑΡΥΣΤΙΝΗΣ  το 2011.

Η εφημερίδα βγήκε για πρώτη φορά το 1929 από τον ιδρυτή της Ιωάννη Σέρελη.

Άγγελου Κεκεμπάνου, τίτλος , Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ.

Εκείνη την εποχή, πριν περίπου πενήντα χρόνια η καλή τύχη τότε της Καρύστου της χάρισε έναν δήμαρχο που κανείς άλλος μέχρι σήμερα- πλην Δημ.Χατζηνικολή- δεν έφθασε την ακτινοβολία του, την επιθυμία του και τις ενέργειες του για το καλό της Καρύστου.
Λεγόταν Βάσος Δεληγιώργης και είναι λυπηρό ότι μέχρι σήμερα κανένας από τους ανώνυμους δρόμους δεν πήρε ακόμη το όνομα του.
Την ίδια εποχή ένα κλιμάκιο του στρατού είχε πάρει εντολή και τα μέσα για την διάνοιξη του δρόμου Κάρυστος -Καβοντόρος.
Στην περίπτωση που θα σταθώ, επικεφαλής του κλιμακίου ήταν ο έφεδρος ανθυπολοχαγός τότε ο κύριος Μαγγίνας.
Σε ένα κομβικό σημείο του πίνακα της τότε δύσκολης φτωχής εποχής, νάμαι και γω στο μεταλλάκτη του τηλ κέντρου του ΟΤΕ κάτω από την ευθύνη και την διδασκαλία του καλού μου δασκάλου Ευάγ. Μπενάκη. Τώρα κάνετε λίγη υπομονή για να δέσω όλα τούτα με την πλατεία Αγ. Νικολάου.
Δεμένος υπηρεσικά και φιλικά με τον κάθε φορά στρατιωτικά υπεύθυνο του κλιμακίου είχα αναπτύξει μια ζεστή σχέση μαζί τους με αποτέλεσμα την συνεχή και σχεδόν μόνιμη συντροφιά τους.
Τούτο έπεσε στην αντίληψη του τότε προαναφερόμενου δημάρχου ο οποίος από χρόνια προσπαθούσε να κάνει χωρίς πόρους τον Άι Λια λειβάδι.
Αη Λιάς ,ήταν ο προ του Δημαρχείου, και φυσικά προ του Αγίου Νικολάου και μέχρι της Χαρίκλειας Δαβουρτζίκα χώρος, ένα δυσπρόσιτο βουνό με τα υψώματα και τις χαράδρες, την λασπουριά το χειμώνα και τα λογής λογής ερπετά το καλοκαίρι , μέσα στις δάφνες και τις καναπίτσες.
Φτωχός ο δήμος  και ο δήμαρχος κατέφυγε στην μόνη λύση που υπήρχε τότε, την ισοπέδωση του βουνού με προσωπική εργασία των δημοτών.
Με την αναγκαστική βραδύτητα των εργασιών, το βουνό θα υπήρχε ίσως μέχρι σήμερα αν δεν...
Αν δεν είχα συναντήσει εκείνο το πρωινό στην μέση της πλατείας Αμαλίας τον καλό δήμαρχο και δεν τον είχα καλημερίσει γεμάτος δέος και σεβασμό.
Ο Δήμαρχος ανταπόδωσε τον χαιρετισμό και σαν να τούρθε εκείνη την στιγμή η σκέψη κοντοστάθηκε και είπε.
Άγγελε θα δεις απόψε τον ανθυπολοχαγό
Όπως πάντα ναι, απάντησα.
Να σημειώσω ότι ανθυπολοχαγός ήταν τότε ο μέχρι και σήμερα καλός μου φίλος κ.Μαγγίνας.
Ο δήμαρχος συνέχισε.
Πες του σε παρακαλώ ότι το βράδυ θα σας έχω  στου Τάκη του Μούτση ένα μεζεδάκι.
Θα σας περιμένω στις οκτώ.
Έκπληκτος εγώ για την τόσο σπουδαία πρόσκληση το μεταβίβασα στον κ.Μαγγίνα και την συγκεκριμένη ώρα είμαστε στο ζεστό περιβάλλον της γνωστής μας ταβέρνας .
Ένας τρίκιλος ροφός καλομαγειρεμένος σούπα και καλοσερβιρισμένος με την μοναδική ικανότητα του άξιου και αγαπητού μας Τάκη Μούτση ήταν το μεζεδάκι.
Στην ακολουθήσασα συζήτηση ο έξυπνος και πάντα νοιαζόμενος για το καλό του τόπου δήμαρχος έφερε το θέμα εκεί που ήθελε.
Κύριε Μαγγίνα μήπως γίνεται να διατεθούν τα μηχανήματα του στρατού για την διαμόρφωση του χώρου προ του Δημαρχείου?
Θα το προσπαθήσω. Έχω την θέληση, απάντησε ο ανθυπολοχαγός. Πρέπει όμως να πάρω την έγκριση από τους ανωτέρους μου.
Είχε γίνει ήδη το πρώτο βήμα και ο δήμαρχος έμεινε ικανοποιημένος.
Τώρα τι κάνουμε, Με ρώτησε ο Μαγγίνας μετά το δείπνο. Είμαι ενθουσιασμένος του είπα από την πρόσκληση του δημάρχου και επιθυμία μου είναι η σκέψη αυτή να γίνει πράξη.
Το πρωί έλα στον ΟΤΕ να σε συνδέσω κατά προτεραιότητα με την στρατιωτική Βάση και με τις ικανότητες σου- ήταν δικηγόρος- θα πείσεις τον προισταμένο σου για να πραγματοποιηθεί η επιθυμία του καλού μας δημάρχου.
Όπερ και εγένετο. Μετά τρις μέρες ο άμορφος χώρος είχε μεταβληθεί σε μια απλωτή αλάνα.
Το ακούτε κύριε σημερινέ δήμαρχε?
Έγινε ένα μεγάλο έργο χωρίς να κοστίσει μια δραχμή.
Έφθανε μόνο η ικανότητα του αείμνηστου Βάσου Δεληγιώργη .Ταμάμ?