Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Αφιερωμένα εξαιρετικά σε όσους ονειρεύτηκαν ένα καλύτερο κόσμο..



Η βία φέρνει βία και ...πολιτική αβαρία..

Δεν το έχω κρύψει ποτέ και το γράφω συνέχεια ότι τα Σχολεία, όλα τα σχολεία, από νηπιαγωγεία μέχρι πανεπιστήμια, τα θεωρώ χώρους ιερούς ΜΑΘΗΣΗΣ .

Πρέπει να τα προστατεύουμε να τα φροντίζουμε να τα ενισχύουμε και να τα σεβόμαστε.

Όπως διάβασα, γιατί αλήθεια δεν το ήξερα, κάθε χρόνο γινόταν συμβολική κατάληψη λόγω επετείου του Πολυτεχνείου.
Πολύ κουφό νομίζω και χωρίς λόγο, εκτός αν το να κάνουμε καταλήψεις θεωρείται κάτι τόσο επαναστατικό που δεν πρέπει να χάσουμε την...φόρμα μας.
Και ας πούμε ότι πρέπει να γίνει κατάληψη για θέμα του σχολείου.
Είναι λογικό να κάνεις κατάληψη στο σχολείο?
Ποιο λογικό δεν είναι να πας να κάνεις κατάληψη στο υπουργείο?

Τέλος πάντων, έτσι ήταν και οι φοιτητικές οργανώσεις είχαν πει ότι θα προσέχουν και θα περιφρουρήσουν την κατάληψη.
Έτσι όμως δεν γινόταν και τόσα χρόνια που βλέπαμε τις καταστροφές?
Μπορούν πράγματι να ελέγξουν όλους αυτούς τους γνωστούς άγνωστους με τις μολότωφ και τα ρόπαλα?
Τα γεγονότα έδειξαν ότι όχι, δεν μπορούν.

Πήρε λοιπόν η διοίκηση την απόφαση να περιφρουρήσει με τα ΜΑΤ τα κτήρια.
Πόση χαζομάρα υπάρχει στον κόσμο ακόμα και στους πιο μορφωμένους, ποτέ δεν θα το ανακαλύψουμε.!
Πρώτα από όλα δεν είναι σαν και μένα, δηλαδή να ακούσουν ότι αυτό είναι ξαφνικό και δεν ξέρεις τι να κάνεις.
Είναι κάθε χρόνο! Επομένως δεν είχαν τόοοοοοσο καιρό να σκεφτούν ένα σχέδιο που φιλικό...πως να το πω τώρα...?
Δεύτερον είναι δυνατόν, να κάνεις τόσο επίδειξη με τόσους πολλούς αστυνομικούς ΜΑΤ δεν ξέρω και γω τι άλλο, τέτοια μέρα, σε τέτοια χρονική στιγμή που ο κόσμος περιμένει μια αφορμή να βγάλει ότι έχει και δεν έχει με όλα αυτά που περνάνει?
Τι τα θέλετε αναγνώστες...μερικά πράγματα δεν αλλάζουν.
Ούτε οι...γνωστοί άγνωστοι ούτε ότι τα ΜΑΤ βαράνε. Θα ήθελα να μάθω όμως αν υπάρχει ποικιλία στις διαταγές. Αυτό που έγινε δηλαδή κυνηγούσαν τα πιτσιρίκια και τα σάπισαν στο ξύλο τα καημένα, ήταν εντολές η ...πρωτοβουλίες ....? Αν ήταν δική τους η απόφαση να φερθούν λες και είχαν τον Αττίλα μπροστά τους δεν πρέπει να γίνει ΕΔΕ η πως αλλιώς τα λένε αυτά? Όμως σε κάθε περίπτωση το ξέρουμε ότι έργο....
Γιατί αυτό προκαλεί έκπληξη άραγε? Δεν το καταλαβαίνω.
Εμένα η έκπληξη μου έφυγε όταν σε μια πορεία συνταξιούχων είχε πέσει πολύ ξύλο.
Έκλαψα λες και χτυπούσαν τον ίδιο μου τον πατέρα. Ακόμα που το θυμάμαι ταράσσομαι.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει πιο άγριο πράγμα , πιο σκληρό πιο άδικο, πιο απάνθρωπο εκ μέρους μιας πολιτείας από το να φέρεται έτσι.
Τώρα πιο πρόσφατα είχαν στείλει ΜΑΤ σε διαδήλωση ΑΜΕΑ!!
Για αυτό τα λένε όργανα...δεν έχουν συναισθήματα,..τουλάχιστον εκείνη την ώρα.
Θυμάμαι κάποτε στα νιάτα μου, υπήρχε στρατός στους δρόμους, τανκς, ερημιά και άδειοι δρόμοι που λένε.
Όμως τότε ήμουν νέα και δεν είχα δει και όλα όσα λέω, και αντί να κάτσω σπίτι πήγα στο κέντρο που είχα δουλειά. 'Αλήθεια θα κτυπήσεις τον κόσμο αν σε διατάξουν? Πως σου πάει η καρδιά?"
ρώτησα ένα πιτσιρικά...
Με κοιτάει καλά καλά με φανερή αμηχανία και μου λέει "από που ήρθες εσύ? άντε στην δουλειά σου γιατί θα φας καμιά και δεν θα ξέρεις και το γιατί"
Αν και πέρασαν τόσα χρόνια, νομίζω ότι ακόμα το γιατί δεν το έχω καταλάβει.

Προσπαθώ πράγματι να καταλάβω όλες τις πλευρές αλλά είναι τόσο μέσα στο...κουτάκι τους..η κάθε μια.
Αν πεις ότι οι φοιτητικές οργανώσεις δεν πρέπει να είναι το μακρύ χέρι των κομμάτων είσαι φασίστας.Αν πεις ότι τα παιδιά πρέπει να κοιτάνε στο σχολείο τα μαθήματα τους, πάλι είσαι φασίστας.Αν πεις ότι τα κτήρια ανήκουν σε όλους τους Έλληνες και την ευθύνη τους σαν δημόσια κτήρια την έχει η Πολιτεία, πάλι φασίστας είσαι.
Δεν αλλάζει τίποτα δυστυχώς, και η ζωή τα έφερε έτσι να έχω πείρα και από άλλου είδους νοοτροπίας για το πως να  λειτουργούν Άψογα τα πανεπιστήμια, και οι φοιτητές να κάνουν μάθημα σε πολύ δίκαιες συνθήκες..Μόνο που δεν είναι σε αυτή την χώρα, και αναρωτιέμαι αν θα είναι ποτέ.

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Χάρβαντ μας έκανε ο Γιώργος στην Χαλκίδα! η επικαιρότητα σε τόνο...άτονο.

Μεθυσμένος από τα χειροκροτήματα και τα αμφιθέατρα τόσα χρόνια, ο Γιωργάκης ανεβάζει την παράσταση "Τι γιος- τι παραγιός-τι πρωθυπουργός " σε κάθε παρουσίαση βιβλίου δημοσιογράφου η βουλευτή .
Μόνο μαντίλια -για να σκουπίζει τα δάκρυα του που δεν τον κατάλαβε αυτός ο άχρηστος λαός- δεν του δίνουν στις ομιλίες.
Είναι άχρηστος ο λαός, και δεν καταλαβαίνει ότι όταν έλεγε λεφτά υπάρχουν και θα γίνουν αυξήσεις, εννοούσε την....εσωτερική μας δύναμη και γενικά τον πλούτο του υπεδάφους και υπερεδάφους....
Δεν το καταλάβαμε ρε γαμώτο...φτου....
Για τιμωρία μας 40 μέρες νηστεία, 40 πάτερ ημών, και αποχή από κάθε απόλαυση μαζί με τα φερέρο ροσέ, έστω και αν μας τα προσφέρει ο πρέσβης.
Δεν καταλάβαμε ότι μας μάλωνε σε όλη την Ευρώπη και τον Κόσμο όλο σαν τεμπέληδες κλέφτες μπήχτες δείχτες....
Να φανταστείς αναγνώστη, ένα πλήρωμα εξωγήινων περνούσε τότε πάνω από την Ελλάδα και ακούγοντας τον Γιώργο, δεν έφυγε μόνο από την Ελλάδα, έφυγε από τον πλανήτη και πέταξε έναν κομήτη από πίσω. Μαύρο!
Περνούσε φάση ο Γιωργάκης τότε και περάσανε 6 μήνες να πάρει μέτρα αλλά τελικά το μόνο μέτρο ήταν το πλάνο με το κερί και το μανουάλι για να μας πει ότι έρχεται μια νέα εποχή....
Κάναμε τον σταυρό μας και μεις γιατί τότε δεν ξέραμε ότι δεν το ήξερε κανείς άλλος εκτός από τον ίδιο.
Σιγά μην έδινε λογαριασμό ο Γιωργάκης στα χαζά τους βουλευτές, αφού όπως πολύ καλά αποδείχθηκε, μέχρι τώρα μόλις τον βλέπουν και τον συναντούν τους τρέχουν τα σάλια λες και είναι χρονίτικα μωράκια..
Δεν φτάνει που είπε στην Χαλκίδα τις ανοησίες του έχουμε να ακούμε και τους Γιωργόπληκτους να μας προσπαθούν να μας πείσουν για το μεγαλείο του Ανδρός!!

Κατά τα άλλα κάποιοι φοιτητές είχαν αποφασίσει να κάνουν κατάληψη, υπ' 'οψιν της 17 Νοέμβρη.
Τα διαβάσαν οι πρυτάνεις και βάλανε τα ΜΑΤ γύρω γύρω.
Για στα χέρια τους!! Επιτέλους να γλυτώσουμε καταστροφές φωτιές και όλα τα άλλα γνωστά που βλέπουμε κάθε χρόνο.
Σε ποια λογική κάνουμε κατάληψη λόγω επετείου?
Στου Γιώργου θα μου πεις και των ομοίων του που τόσα χρόνια έλεγαν τέτοιες βλακείες στα παιδιά.
Άκουσα φοιτητές να λένε ότι " δεν γίνεται να επιβάλει ο πρύτανης τον Νόμο και την Τάξη"

Σε αυτό το σημείο παραλίγο να μου πέσει το ποτήρι από το χέρι που έπινα νερό να καταπιώ αυτά που άκουγα.
Το αποτέλεσμα ήταν να έχουμε δυο τραυματίες από τους φοιτητές και να πλακωθούν στην Βουλή οι βουλευτές που άλλοι είναι με τους μέσα και άλλοι είναι με τους έξω που θέλουν να βγάλουν αυτούς που είναι μέσα για να κάτσουν αυτοί, επετειακά!!

Κατά τα άλλα τα ρεζιλία με τον ΕΜΦΙΑ που τα ψιλοπήραν πίσω για τις δόσεις και το καλό της ημέρας, κάντε μηλόπιτα με την συνταγή της Φέβας.
Όνειρο!

"Δες την θετική πλευρά της ζωής..."


Η μέρα είναι βροχερή αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και σκυθρωπή.
Αν και όλες οι ειδήσεις μας τραβούν να βλέπουμε να πράγματα από την στενάχωρη πλευρά τους, υπάρχουν πολλοί πολλοί  άνθρωποι μεγάλοι και μικροί, που είναι χαρούμενοι.
Αν κάνουμε μια προσπάθεια να βγούμε έξω από το κουτάκι μας - που τα τοιχώματα του μοιάζουν με ψηλούς τοίχους- θα δούμε την πιο χαμογελαστή πλευρά της ζωής.

Θα δούμε τα παιδιά που ανυπομονούν να μας δείξουν τα ταλέντα τους σε μια σχολική γιορτή, όπως αυτή της Παρασκευής στο Γιοκάλειο Ίδρυμα για το Πολυτεχνείο.

Θα δούμε τα μεγαλύτερα παιδιά να μην βλέπουν τις μέρες να περνούν, για την εκδρομή της Τρίτης Λυκείου, που φέτος αποφάσισαν να την κάνουν κοντά στις γιορτές για να μπορούν να διαβάζουν αναπόσπαστοι μετά.


Θα δούμε τις μανούλες που περιμένουν τα ξενιτεμένα τους παιδάκια για τις γιορτές , τους νιόπαντρους που ανεβάζουν φωτογραφίες από το ταξίδι του μέλιτος , τραπέζια από βαφτίσια και καρδούλες από εφηβικούς έρωτες.
Θα δούμε φίλους να τσουγκρίζουν ποτήρια, διπλώματα πανεπιστημίων που σηκώνονται ψιλά στον αέρα με χαμόγελα πιο δυνατά και από τα φλας, θα δούμε νιάτα αλλά και μεγάλους να παίρνουν μέρος σε αγώνες και ο τερματισμός να είναι το καλύτερο έπαθλο τους.

Σε πείσμα όλων όσων προσπαθούν να μας πείσουν ότι η ζωή είναι σκατένια και ανάγουν όσους την προδίδουν σε παραδείγματα η ζωντανές αποδείξεις για αυτό, η ζωή δίνει χαμόγελο χαρά και συγκίνηση σε όσους ξέρουν να ρίχνουν τα τείχη της μιζέριας και της απαισιοδοξίας και να ξορκίζουν κάθε κακοδαιμονία με το "νερό" της αγάπης για ότι καλό.


Για αυτό ....σφύριξε χαρούμενα μπορείς!!

(Τα τραγούδια είναι μέρος του ποστ, για αυτό αν έχετε την καλοσύνη να ακούσετε τους στοίχους.)

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Πληροφορία-γνώση και ειδήσεις στον παράλογο κόσμο του ιντερνετ.


Κάποτε, τα χρόνια που τα μέσα δεν ήταν τόσο πολλά και τόσο άμεσα, η κάθε πληροφορία περνούσε από πολλά φίλτρα μέχρι να φτάσει στον αναγνώστη η τον ακροατή, και αργότερα τον θεατή.
Οι υπεύθυνοι της κάθε εφημερίδας, η εκπομπής, έπρεπε να διαλέξουν μέσα από έναν μεγάλο όγκο πληροφοριών, ποιες είναι αυτές που θα κατέληγαν στην γνώση του πολίτη .
Συνήθως αυτές οι ειδήσεις, είχαν κάποια σχέση με την ζωή του, η για το τι γίνεται στην Χώρα, στον κόσμο γενικά, και συνήθως αυτές οι πληροφορίες, γινόντουσαν δεκτές με χαρά και αναμενόντουσαν με προσμονή, μιας και ήταν ένα παράθυρο στον κόσμο.

Οι πληροφορίες που μπορούσαν να στηρίξουν την βαθύτερη γνώση των γεγονότων, ήταν μια προσφορά ανθρώπων που είχαν την υποδομή για κάτι τέτοιο, και ως τέτοια, τα άρθρα βοηθούσαν κατά κάποιο τρόπο στην επιμόρφωση του κόσμου.

Φυσικά η κάθε εξουσία, και ο κάθε χώρος, είχε την δική του άποψη και οι πολίτες μπορούσαν να διαλέξουν ποια νοοτροπία του ταίριαζε και αυτή ακολουθούσε στην ερμηνεία των γεγονότων.

Με την αρχή της εποχής του ιντερνετ και των πρώτων blogs και sites, ονειρευτήκαμε έναν κόσμο ελεύθερων ιδεών και απόψεων, έναν κόσμο ανταλλαγής και ανοικτής επικοινωνίας, όπου και ο πιο απλός πολίτης , θα μπορούσε να επικοινωνήσει ιδέες, απόψεις, όνειρα και συναισθήματα σε έναν άυλο κόσμο που φτάνει παντού.

Κατά ένα μεγάλο βαθμό αυτό γινόταν τα πρώτα χρόνια, για να φτάσουμε στην σημερινή θλιβερή κατάσταση όπου όλα έχουν γίνει μια μεγάλη δηλητηριώδης σούπα, από γεγονότα που προωθούνται σαν πληροφορία, και η πληροφορία δεν στηρίζει κάποια πολιτικά συστήματα η φιλοσοφικά ρεύματα, αλλά υστερικά και μονότονα προωθεί μικροσυμφέροντα και προσωπικές υποθέσεις.
Αυτό αν γινόταν σε κάποια προσωπική σελίδα δεν θα ήταν τόσο άσχημο, αλλά είναι πραγματικά -τουλάχιστον ενοχλητικό- όταν έχει την επικάλυψη και την νομιμοποίηση κάποιας πολιτικής γνωριμίας .

Το θέμα είναι ο αναγνώστης - ο κάθε αναγνώστης και αναγνώστρια- δεν είναι τόσο αφελής  όσο πιστεύουν όλοι αυτοί που ενοχλούν πολύ την κοινή μας αισθητική και λογική. Το αποτέλεσμα είναι όχι μόνο να μην πιστεύουν κανέναν και τίποτα από καμιά πλευρά. Με άλλα λόγια, όταν χρειάζεται να ενημερώσουν για κάτι σοβαρό, οι αναγνώστες δεν θα τους πάρουν στα σοβαρά.

Για να μη έχουμε παρεξηγήσεις με τα τοπικά μας, το παρόν γραπτό το αφιερώνω στους ακούραστους αναλυτές των όσων συμβαίνουν σε γειτονικό μας Δήμο και θέλουμε δεν θέλουμε, διαβάζουμε παντού για γεγονότα που δίνονται για ειδήσεις και για ειδήσεις που θάβονται κάτω από τόνους προσωπικών αντιδικιών....


Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

H 'Εύβοια" ενώνεται γευστικά ...

Χτες το μεσημέρι στον Άγιο Ιωάννη στο Αλιβέρι, γιορτάσαμε τα δεύτερα γενέθλια της ομάδας "Γεύσεις τις Εύβοιας" , και το αποτέλεσμα όλων των προσπαθειών για καταγραφή παραδοσιακών συνταγών και όχι μόνο της Εύβοιας, θα τυπωθούν σε ένα βιβλιαράκι διανθισμένο με πολλά άλλα στοιχεία πολιτισμού και ιστορίας του νησιού, όπως μας ανακοίνωσε η διαχειρίστρια και κύρια....εργάτρια της ομάδας, Σοφία Μούτσου.

Εκεί γνώρισα και την πρώην αντιδήμαρχο Κύμης Αλιβερίου κ.Αρετή Μπάτσα-Θωμά, και είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε λίγο για όσα κατακλύζουν τον Ευβοικό ηλεκτρονικό τύπο τους τελευταίους μήνες, δοκιμάζοντας την υπομονή και τις αντοχές μας...

Δεν  είναι της παρούσης τα συμπεράσματα, ούτε της γνώσης μου για να τα αναφέρω, αυτό που μπορώ όμως να πω με σιγουριά, είναι ότι πάντα υπάρχουν πράγματα που μπορεί να ενώνουν τους ανθρώπους σε κάτι όμορφο και να έχει αποτέλεσμα,-όπως οι Γεύσεις- , και κει είναι το καλό να στηριζόμαστε, χωρίς να αφήνουμε τον εαυτό μας να παρασύρεται από αυτά που γράφονται για πράγματα που δεν γνωρίζουμε .

Ας έχουμε μια καλή και ...γευστική βδομάδα.

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

Φωτογραφίες δρόμος Κάρυστος- Αλιβέρι. Νότια Εύβοια.

Οι τόνοι  του Φθινοπώρου δίνουν την θέση τους στην παλέτα του Χειμώνα και η Φύση της Νότιας Εύβοιας σφύζει από ζωή και χρώματα.

Το υπέροχο μώβ χρώμα δεν μπορεί να αποτυπωθεί παρά μόνο στο μάτι, και στην γεύση του μελιού..
 Τα Αιολικά Πάρκα χαρακτηρίζουν ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής, χωρίς με τίποτα να μπορούν να νικήσουν την σώζα Γη, που πάντα στο τέλος θα είναι ο μεγάλος νικητής της άνισης μάχης με το ανθρώπινο γένος.







 Απομεινάρια μιας άλλης ζωής, ενός άλλου πολιτισμού, διάσπαρτα παντού στον δρόμο για να μας θυμίζουν το φθαρτό και το εφήμερο, που όσο και αν το κάνουμε σπουδαίο, στο τέλος παραδίνεται στα χέρια του πανδαμάτορα χρόνου.

 Στην επιστροφή το φως χανόταν και τα περιγράμματα των όγκων και των σχημάτων γλιστρούσαν σιγά σιγά στο σκοτάδι.



Θέμα η εθελοντική προσφορά του ψυχίατρου στο Νοσοκομείο Καρύστου.

Καλημέρα αναγνώστες και καλή Κυριακή.
Διαβάζω τις ανακοινώσεις της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Νομού Ευβοίας, και από ότι καταλαβαίνω, έγιναν εκλογές, κέρδισε ο πολύ γνωστός μας πια, κ.Σώτος, και την Πέμπτη έχουν συνεδρίαση όπου και θα μιλήσουν για τα φορολογικά της επιδότησης βιβλιοθήκης ,το μισθολόγιο, τα αποτελέσματα των εκλογών και για τον ψυχίατρο που αφιλοκερδώς δέχεται ασθενείς στο νοσοκομείο Καρύστου.

Χαίρομαι πολύ πράγματι, που δεν έχουν κάτι άλλο πιο σημαντικό να πουν από το να ψάξουν -δεν έχω καταλάβει κιόλας το γιατί- έναν εθελοντή. 
Γενικά δεν καταλαβαίνω με τίποτα το σκεπτικό αυτό του συλλόγου.
Από ότι ξέρω σε σχέση με συλλόγους, τέτοιου είδους ανακοινώσεις είναι "εσωτερικές" -όπως ήταν και η προηγούμενη -που κάνει ερωτήσεις και θα μπορούσε με ένα απλό τηλέφωνο να τα μάθει.
Σε τι εξυπηρετούν οι δημόσιες ερωτήσεις για εσωτερικά θέματα?

Ρωτάει επίσης αν υπάρχουν ιδιώτες που μπορεί να θιγούν.

Εντάξει, δεν υπάρχουν, αλλά και να υπήρχαν, είναι θέμα των νοσοκομειακών γιατρών αυτό?  
Το όνομα του κ.Σώτου το διαβάζουμε σε συχνότητα ίδια με του Σίμου του Μαρκό,και  Αναγνωστάκη και ακόμα και ο Μαρίνος δεν εμφανίζεται τόσο συχνά, έτσι αποκτούμε μια ....οικειότητα και σε λίγο θα τον λέμε και αυτόν με το μικρό του όνομα.
Δεν θα γράφω για παράδειγμα ο κ.Σώτος, αλλά ο Πάρης, που είναι και πιο ωραίο....
Σε τι βοηθάει αυτή η έκθεση αυτή η πολυλογία αυτή η περιττή ενημέρωση του κόσμου για τα εσωτερικά θέματα?

Φυσικά και η δωρεάν υγεία -αν υπάρχει στον κόσμο πια εκτός Κούβας- θα ήταν το ιδανικό, (και να μην γινόταν ο εθελοντισμός αναγκαίο κακό κακών πολιτικών) αλλά είναι ανάγκη να ξεκινήσει ο αγώνας με το κάνουμε θέμα γιατί η κυρά Φροσύνη που δεν έχει 100 ευρώ να δίνει κάθε μήνα για να πάει στον γιατρό, εξυπηρετείται στο χωριό της?
Δηλαδή πόσο να επηρεάσουν τα γερόντια μας την εθνική πολιτική?
Πάλι αυτοί να την πληρώσουν?
Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τον γιατρό, και αν το κάνουν να υπάρξει, θα βρεθεί σίγουρα λύση , μη ανησυχεί ο Πάρης, όλα θα τακτοποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο.

Εν τω μεταξύ οι ανακοινώσεις πέφτουν βροχή...αλλά δεν χωράνε όλες σε ένα ποστ.

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

"Oι τίποτα".

"Οι τίποτα" είναι οι άνθρωποι χωρίς τίτλους, χωρίς εξουσία, χωρίς μεγάλες θέσεις, ούτε καν μικρές, χωρίς χρήματα, χωρίς επιρροή , χωρίς "γνωριμίες"." Oι τίποτα" ήμαστε εμείς, και όλοι όσοι αισθάνονται ότι όλα τα πάρα πάνω, δεν είναι παρά λιγότερο η περισσότερο κοινωνικές συμβάσεις που έρχονται με το πέρασμα της ζωής, αλλά δεν έχουν καμιά ουσία αν δεν αξιοποιούνται  με τον ωφέλιμο για την κοινωνία τρόπο.

Πολλές φορές συναντάμε ανθρώπους που φέρονται  αλαζονικά, περιφρονητικά, η τουλάχιστον με συγκατάβαση, και όταν τολμήσουμε να ψελλίσουμε κάτι, μας απαντούν ," εσύ τι είσαι?"

" Tίποτα" απαντάς, για να εισπράξεις μια συγκαταβατική η περιφρονητική σπίθα στα μάτια του άλλου, που είναι " κάποιος".

Πρόσφατα έτυχε να πάρω μέρος σε ένα διάλογο όπου κάποιος μίλησε με πολύ μεγάλη αγένεια και ειρωνεύτηκε κάποιον άλλον. Όταν το επεσήμανα, μου ανέφερε το βιογραφικό του και κατά την εντύπωση που μου άφησε, περίμενε να εντυπωσιαστώ και να δεχθώ ότι έχει κάθε δικαίωμα να φέρεται έτσι, μιας και εγώ είμαι ένα ..."τίποτα"
Aπό την άλλη, αισθάνθηκα μια λύπη για αυτόν τον άνθρωπο, που τα τόσα ταξίδια και η τόση μόρφωση δεν του έμαθε τον πιο βασικό σεβασμό στον συνάνθρωπο του, τις πιο απλές οδηγίες συμπεριφοράς.
Όταν με ρωτούν "τι είσαι" για να μου μιλήσουν ανάλογα, απαντάω "τίποτα". Είμαι ένας από τους τίποτα ,γιατί πάντα πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους με σεβασμό όταν μιλάμε μαζί τους,και όχι να γίνεται η συζήτηση λόγος επίδειξης κάποιας δύναμης και εγκυκλοπαιδικών γνώσεων,που κατά την γνώμη τους τους δίνει κάποια δικαιώματα για υπεροπτική συμπεριφορά.


Είναι η διαφορά της αντίληψης για το τι είναι το "Όλον" και το "Τίποτα" ,και όταν το όλον της ψυχής είναι ένα τίποτα, τότε τίποτα δεν μπορεί να καλύψει το οποιοδήποτε κοινωνικό και μορφωτικό ...όλον..

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

O ανθρώπινος πόνος υπό αίρεση..

Στις 29  και 30 Νοεμβρίου  θα δεχθεί ασθενείς ο Ψυχίατρος που εθελοντικά βοηθά αυτή την δύσκολη περίοδο τους συμπολίτες μας.
Μια πρωτοβουλία που αγκαλιάστηκε από τον κόσμο μιας και είδε μια ελπίδα για να βελτιώσει την ζωή του.

Υπάρχουν πολλές όψεις στον εθελοντισμό και ενώ οι συλλογικές προσπάθειες  αντιμετωπίζονται με αποδοχή και συμπάθεια, στις ατομικές προσπάθειες υπάρχει συνήθως σκεπτικισμός .

Στην συγκεκριμένη περίπτωση στην πράξη φαίνεται το πόσο αναγκαίο ήταν αυτό το βήμα του εθελοντισμού μιας και τα σημάδια της ψυχής -που δεν φαίνονται-είναι τα πιο επώδυνα για όλους τους ανθρώπους.

Ευχαριστούμε όλους όσους είδαν αυτήν την ανάγκη σαν προτεραιότητα.




Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να κλείσουν ραντεβού στο τηλέφωνο:

2224350113 (Γραφείο Κίνησης Νοσοκομείου Καρύστου από τις 08:00 – 14:00)



Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

Κάτι σαν ..."οικογένεια"

" Σαν οικογένεια" ...

Η έκφραση "σαν οικογένεια" χρησιμοποιείται πολύ συχνά, τόσο σε ομάδες στο facebook, όσο για για ομάδες διαφόρων προσανατολισμών, ακόμα και πολιτικών.

Εννοούν ότι τα μέλη είναι πάντα καλοπροαίρετα, ότι δεν έχουν αντιπάθειες και διαφορές, ότι όλοι προσπαθούν για τον ίδιο σκοπό, και ότι όλοι σε αγαστή συνεργασία κινούνται  στο ίδιο πλαίσιο συμπεριφοράς, αντίληψης και ηθικής, και λύνουν όλα τους τα προβλήματα με κατανόηση και αγάπη.

Βρε αναγνώστες, δεν είναι σαν να βλέπεις το Μικρό σπίτι το λιβάδι?

Eίναι δυνατόν να υπάρχει κάτι τέτοιο σε ανοικτές η ακόμα και σε κλειστές ομάδες που τα μέλη τους το μόνο κοινό που έχουν είναι το συγκεκριμένο θέμα που τους ενώνει?
Aπό κει και πέρα χρειάζεται βέβαια ο σεβασμός και η υποχώρηση, η κατανόηση και υπομονή αλλά κατά τα άλλα, δεν είναι δυνατόν να θεωρούμε ότι είναι σαν μια "οικογένεια" αφού οι ιεροί δεσμοί της οικογένειας κρατάνε τα μέλη μεταξύ τους είτε τσακωθούν είτε όχι, ενώ στις ομάδες συνήθως στην πρώτη σύγκρουση γίνονται "από δυο χωριά χωριάτες".

Πολλοί και πολλές, έχουν παράπονα και λένε " στην αρχή ήμασταν όλη μέρα "αγκαλιά" και συμφωνούσαμε πάντα,αλλά αυτό μου θυμίζει τις υποσχέσεις ερωτευμένου νέου που υπόσχεται ότι θα έχει την σύντροφο του "βασίλισσα"  ενώ αργότερα στην ρουτίνα της καθημερινότητας και της ανάγκης το "βασίλισσα" γίνεται μια γλυκιά ανάμνηση καλών προθέσεων. Παρόλα αυτά, η ζωή προχωρά και δεν στέκονται σε ανεφάρμοστα όνειρα.

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος η κάποια θα ήθελε να έχει...οικογένεια η κάτι σαν οικογένεια, πέρα από την δική του, αλλά το να το ακούς από ηλικιωμένος προκαλεί όντως  έκπληξη.